0

زیورآلات و جواهر هنر و کلکسیون
متریال.قطعات.ابزار پوشاک و اکسسوری
سبک زندگی
سرگرمی و مشغولیات
عروسی مجله نیک زی هندبوک فروش

نیک زی | نقدی بر نمایش ترن : تئاتر ارزشمند اما کم‌عمق




ترن نوشته و کار حمیدرضا آذرنگ تئاتر ارزشمندی است که از دقیقه‌های آغازین دغدغه‌های نویسنده و کارگردان را نمایان می‌کند. هفت سرباز ایستاده بر مکعب‌های سفید در گوشه صحنه گواه یک نمایش زیبا از جنگ و ایثار و شهادت است. اما در گوشه سمت راست اتفاق دیگری می‌افتد. بازیگر نقش نویسنده نشسته است و تا دهان باز می‌کند تمام حس خوب مکعب‌های سفید و سربازان ایستاده بر آن با لباس‌های خاکی و پوتین‌ها محو می‌شود. نویسنده می‌گوید: می‌خواهم درباره نوشتن نمایش‌نامه جنگی با شما صحبت کنم. شروع می‌کند به گفتن موارد لازم برای نوشتن یک نمایش‌نامه جنگی! اما تماشاگران برای دیدن نمایش به سالن رفته‌اند نه آموختن نمایش‌نامه‌نویسی. به‌هرروی نمایش آغاز می‌شود.
درام بر پایه رابطه نویسنده و سربازان شهید نوشته شده است. بخش عمده‌ای از نمایش به گفت‌وگوی آنها می‌گذرد که گاه ملال‌انگیز است. نویسنده می‌خواهد شهدا را از آسمان به زمین بیاورد؛ براساس قراردادی که خود می‌نویسد.
نمایش در قسمت‌های مختلف درباره پدر و مادر شهدا، فرزندان شهدا، همسران آنها و رفتار مدیران جامعه پس از جنگ با آنهاست. به نظر می‌رسد نویسنده به‌طور دقیق درباره زوایای زندگی خانواده‌های شهدا پژوهش کرده و به نتایج درستی هم رسیده اما در بیان دراماتیک به نتیجه خوبی نرسیده است.
مهم‌ترین مشکل نمایش استفاده از نویسنده برای ارتباط بین صحنه‌هاست. نویسنده گاه شروع به سخنرانی می‌کند. تئاتر که سخنرانی نیست. یا برعکس سخنرانی که تئاتر نیست. از این مشکل بزرگ که بگذریم در خود صحنه‌ها هم تطویل مشکل بزرگی است. نویسنده گفت‌وگوها را طولانی نوشته است که گاه به سرانجام هم نمی‌رسد. حتی موضوع‌های درخشان نمایش مثل پرسش‌های فرزند شهید از پدرش، که برخلاف تصور درباره شهادت و ایثار و جهان پس از مرگ نیست و درباره چگونه تعمیرکردن شیر آبی است که چکه می‌کند در اجرا و بیان دراماتیک با تطویل و گفت‌وگوهای کشدار خراب می‌شود. گویا نویسنده مجرب و پرتوان نمایش‌نامه چندان به بار معنایی واژگان در نمایش توجه نکرده و آنها را پس از نوشتن به‌دقت پیرایش نکرده است. در صحنه دردناک و متأثرکننده انتظار پدر شهید در ایستگاه قطار که بسیار خوب اندیشیده شده یک جمله تمام حس خوب صحنه را از بین می‌برد. پدر می‌گوید: پسرم منو می‌زنه؟ تمام بار معنایی صحنه و فکر درخشان پشت آن خراب می‌شود. فکر زدن یک پدر پیر به دست یک پسر جوان مشمئزکننده است و نمی‌توان پذیرفت یک پسر جنگ‌رفته به‌خاطر رفتار زشت پدر، او را کتک بزند. کاربرد این عبارت نشانه یک تضاد عمیق بین واقعیت و درام در نمایش‌نامه است که در سایر بخش‌های آن نیز به چشم می‌خورد. در صحنه‌های کارگران افغان، که یکی از بهترین صحنه‌های نمایش است، گاه این تضاد در کشاکش کمدی و تراژدی نمایان می‌شود. تصویر تیپ افغان‌ها در نمایش و سینمای ایران تصویر کمدی است. اما در واقعیت چنین نیست و به‌ندرت افغان‌ها رفتار و گفتار کمدی دارند. اگر نمایش‌نامه در این پرده بر بخش تراژدی وطن و شهادت متمرکز می‌شد صحنه‌های ماندگار خلق می‌شد. در صحنه خواهر شهید و شوهر جانبازش این تضاد در گفتار جانباز پیدا می‌شود. او به کارگر ترن، که دختری ١٠ساله به نام زیبا دارد، می‌گوید: اگر اینها (شهدا) نبودند حالا اسم دخترت جمیله بود و ما همه عربی می‌رقصیدیم. این جمله بزرگ‌کردن صدام است. چگونه ممکن است کشوری، که آمریکایی‌ها رهبرش را از چاهکی بیرون کشیدند، بتواند ایران را چنان مسخر خود کند که حتی زبانش عوض شود؟ کاری که مغول‌ها، به پشتوانه‌های بسیار بزرگ‌تری که داشتند، با ایران نتوانستند بکنند! مغول‌ها با خشونت وحشیانه هیچ ردی از خود در ایران باقی نگذاشتند و عرب‌ها ایرانیان را نتوانستند عرب کنند.
بنابراین به نظر می‌رسد نمایش ترن هر چند بار احساسی و اجتماعی که بر دوش بازماندگان شهداست را به‌خوبی فهمیده است، اما در تحلیل سیاسی و اجتماعی درمی‌ماند. این درماندگی به ارائه تصویر‌های غیرواقعی منجر می‌شود. در اجرا هم نمایش ترن اختلال‌هایی دارد که به چند مورد آن اشاره می‌کنم. اگر شهدا در عالم بالا هستند و نویسنده با آنها از راه ذهن خود ارتباط برقرار می‌کند، پس گفت‌وگوهای رودرروی او با آنها بر چه منطقی استوار است؟ نویسنده و کارگردان می‌توانست شهدا را در بالای دکور جایی که مثل یک ترن ساخته شده است نگه دارد و نویسنده همیشه رو به تماشاگران با آنها ارتباط برقرار کند. اما این اصل گاه می‌شکند و شهید و نویسنده رودررو می‌شوند. یا در صحنه دیگر همسر شهید عکس او را خاک می‌کند. اینجا خاک تمثیلی است و بازیگران با تکان‌دادن دست‌هایشان خاک را نشان می‌دهند. اما عکس واقعی است. عکس خاک می‌شود. اما چون ابزار نمایش (خاک و عکس) تناسب ندارند عکس همچنان دیده می‌شود. وقت رفتن، همسر شهید عکس را برمی‌دارد و می‌رود. اما درادامه باز گفته می‌شود عکس خاک شده است. از این نمونه‌ها در نمایش زیاد است.


گــــرد آوری : نیکـــــ زی

https://t.me/neekzee

منبع : روزنامه شرق

نویسنده : جواد رنجیر 




  نیک زی |  نقدی بر نمایش ترن : تئاتر ارزشمند اما کم‌عمق
چهارشنبه 4 اسفند 1395 - 10:35:42 188 آخرین بازدید : سه شنبه 27 آذر 1397 - 18:52:03 0
*
*

عضویت در خبرنامه

از آخرین اخبار ، تخفیف ها ، محصولات و پیشنهاد های ویژه ما با خبر شوید

علیرضا قربانی با ارکستر اپرای ونکوور کنسرت برگزار می کند

3 سال زندان در انتظار عکاس فرانسوی عامل لغو نوبل ادبیات

نشست‌های «کتاب‌خورها» برای نوجوانان برگزار می گردد

نیک زی | کتاب‌های چاپی با طرح‌ها و جلدهایی جذاب‌تر و دوست‌داشتنی‌تر شر دیجیتال را شکست دادند

مستندهای «طبرستانی‌ها» و «بنیان‌گذار محک» محسن عبدالوهاب اکران می گردد

گزارش يک نمايش: «شوايک سرباز ساده‌دل»

پانزدهمین جشن «تصویر سال» از امروز آغاز می شود

درخواست نمایش آخرین فیلم «اورسن ولز» در کن توسط دخترش

شکاف عمیق درآمدی بازیگران زن و مرد در فهرست پردرآمدترین بازیگران جهان منتشر شده در مجله فوربس

نیک زی | هدیه لئوناردو دی‌کاپریو به دختر دونالد ترامپ

خانه - موزه «مکرمه قنبری» بالاخره ثبت ملی شد

نیک زی | جدول کنسرت‌های امروز سه شنبه 1395/10/28جشنواره موسیقی فجر

کاریکاتورهای کاریکاتوریست اخراجی منتقد ترامپ منتشر می شود

کتاب نیما پتگر با سخنرانی آیدین آغداشلو رونمایی شد

هفته فرهنگی ایران - اوکراین در شهرکتاب فرشته

واگذاری موزه هنرهای معاصر و دخالت در حراجی‌ها

نیک زی | کاوه یغمایی خواننده سبک راک قصد دارد بار دیگر در تهران روی صحنه برود

«ترلان» نوشته فریبا وفی در صدر پروفروش ترین های رمان

نیک زی | ماندالاي نهفته

نیک زی | دکوراسیون کردن با استفاده از وسایل صنعتی بدون بازسازی داخل - نیک زی

ده کتاب برتر سال 2018 به انتخاب نیویورک تایمز

نیک زی | پیشنهادی برای چیدمان یک میز اردور خوشمزه

اعتراف های حسین پناهی را در دکلمه شعر اعتراف با صدای خودش

نیک زی | لینچ با فصل سوم سریال «توئین پیکس» بازمی‌گردد

نیک زی | ایده ه طراحی داخلی مینیمال با بتون

نادر مشایخی درباره «یک سال با باخ» می گوید

خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا «کالین فرث» را ایتالیایی کرد

انیمیشن ایرانی نامزد بهترین انیمیشن کوتاه از جشنواره‌ی فصلی «آلترناتیو» کانادا

نیک زی | رمان (( کنار دریا )) منتشر شد

کنسرت- نمایش «سی» همایون شجریان و سهراب پورناظری دوباره اجرا می شود

آلبوم «دُرنادئون» روانه بازار شد

نیک زی | نام این خوک «پیگکاسو» است

«نادر گلچین»؛ خواننده قدیمی ایران راهی بیمارستان شد

فوتوریسم هادی ابری در گالری خورشید

نیک زی | استقبال از صنایع دستی در هفته ایران در هلند

آثار چهره‌های ماندگار تجسمی در خانه هنرمندان به نمایش درآمد

نمایشگاه آثار گروه هنری «سه‌ی ناتمام» برگزار می شود

بخش جنبی جشنواره عکس «دوربین.نت» در ۶ شهر ایران‌

نیک زی | سلامتی خلاقیت در نمایشگاه نقاشی‌های رخشاد نورده

فیلمسازان «قرمز»، «پریناز» و «من سالوادور نیستم» به کمک صدا و سیما آمدند

نیک زی | نقاشی روی شیشیه های خاک گرفته ماشین ها مصداق کامل درآوردن زیبایی از دل زشتی

پنه لوپه کروز جایزه سزار افتخاری را ربود

نیک زی | نمایش فیلم «خاک» با حضور مسعود کیمیایی

نیک زی | مجسمه Yes Art Gallery Koksijde - Greet Kaetelaers- نیک زی

«راه ابریشم» مسیر پیموده شده گالری در طی دو سال را به نمایش می گذارد

نیک زی | درگذشت ویلیام ترور نویسنده سرشناس ایرلندی

نیک زی | امروز افتتاح هفت‌نگاه نهم

مجموعه‌ شخصی فریدون آو درگالری ایوان به نمایش درآمد

نیک زی | سایه ترامپ بر بازار جهانی سینما

انتشار مجدد حاصل اولین همکاری شجریان و کلهر بعد از 20 سال