0

زیورآلات و جواهر هنر و کلکسیون
متریال.قطعات.ابزار پوشاک و اکسسوری
سبک زندگی
سرگرمی و مشغولیات
عروسی مجله نیک زی هندبوک فروش

نیک زی | نقدی بر نمایش ترن : تئاتر ارزشمند اما کم‌عمق




ترن نوشته و کار حمیدرضا آذرنگ تئاتر ارزشمندی است که از دقیقه‌های آغازین دغدغه‌های نویسنده و کارگردان را نمایان می‌کند. هفت سرباز ایستاده بر مکعب‌های سفید در گوشه صحنه گواه یک نمایش زیبا از جنگ و ایثار و شهادت است. اما در گوشه سمت راست اتفاق دیگری می‌افتد. بازیگر نقش نویسنده نشسته است و تا دهان باز می‌کند تمام حس خوب مکعب‌های سفید و سربازان ایستاده بر آن با لباس‌های خاکی و پوتین‌ها محو می‌شود. نویسنده می‌گوید: می‌خواهم درباره نوشتن نمایش‌نامه جنگی با شما صحبت کنم. شروع می‌کند به گفتن موارد لازم برای نوشتن یک نمایش‌نامه جنگی! اما تماشاگران برای دیدن نمایش به سالن رفته‌اند نه آموختن نمایش‌نامه‌نویسی. به‌هرروی نمایش آغاز می‌شود.
درام بر پایه رابطه نویسنده و سربازان شهید نوشته شده است. بخش عمده‌ای از نمایش به گفت‌وگوی آنها می‌گذرد که گاه ملال‌انگیز است. نویسنده می‌خواهد شهدا را از آسمان به زمین بیاورد؛ براساس قراردادی که خود می‌نویسد.
نمایش در قسمت‌های مختلف درباره پدر و مادر شهدا، فرزندان شهدا، همسران آنها و رفتار مدیران جامعه پس از جنگ با آنهاست. به نظر می‌رسد نویسنده به‌طور دقیق درباره زوایای زندگی خانواده‌های شهدا پژوهش کرده و به نتایج درستی هم رسیده اما در بیان دراماتیک به نتیجه خوبی نرسیده است.
مهم‌ترین مشکل نمایش استفاده از نویسنده برای ارتباط بین صحنه‌هاست. نویسنده گاه شروع به سخنرانی می‌کند. تئاتر که سخنرانی نیست. یا برعکس سخنرانی که تئاتر نیست. از این مشکل بزرگ که بگذریم در خود صحنه‌ها هم تطویل مشکل بزرگی است. نویسنده گفت‌وگوها را طولانی نوشته است که گاه به سرانجام هم نمی‌رسد. حتی موضوع‌های درخشان نمایش مثل پرسش‌های فرزند شهید از پدرش، که برخلاف تصور درباره شهادت و ایثار و جهان پس از مرگ نیست و درباره چگونه تعمیرکردن شیر آبی است که چکه می‌کند در اجرا و بیان دراماتیک با تطویل و گفت‌وگوهای کشدار خراب می‌شود. گویا نویسنده مجرب و پرتوان نمایش‌نامه چندان به بار معنایی واژگان در نمایش توجه نکرده و آنها را پس از نوشتن به‌دقت پیرایش نکرده است. در صحنه دردناک و متأثرکننده انتظار پدر شهید در ایستگاه قطار که بسیار خوب اندیشیده شده یک جمله تمام حس خوب صحنه را از بین می‌برد. پدر می‌گوید: پسرم منو می‌زنه؟ تمام بار معنایی صحنه و فکر درخشان پشت آن خراب می‌شود. فکر زدن یک پدر پیر به دست یک پسر جوان مشمئزکننده است و نمی‌توان پذیرفت یک پسر جنگ‌رفته به‌خاطر رفتار زشت پدر، او را کتک بزند. کاربرد این عبارت نشانه یک تضاد عمیق بین واقعیت و درام در نمایش‌نامه است که در سایر بخش‌های آن نیز به چشم می‌خورد. در صحنه‌های کارگران افغان، که یکی از بهترین صحنه‌های نمایش است، گاه این تضاد در کشاکش کمدی و تراژدی نمایان می‌شود. تصویر تیپ افغان‌ها در نمایش و سینمای ایران تصویر کمدی است. اما در واقعیت چنین نیست و به‌ندرت افغان‌ها رفتار و گفتار کمدی دارند. اگر نمایش‌نامه در این پرده بر بخش تراژدی وطن و شهادت متمرکز می‌شد صحنه‌های ماندگار خلق می‌شد. در صحنه خواهر شهید و شوهر جانبازش این تضاد در گفتار جانباز پیدا می‌شود. او به کارگر ترن، که دختری ١٠ساله به نام زیبا دارد، می‌گوید: اگر اینها (شهدا) نبودند حالا اسم دخترت جمیله بود و ما همه عربی می‌رقصیدیم. این جمله بزرگ‌کردن صدام است. چگونه ممکن است کشوری، که آمریکایی‌ها رهبرش را از چاهکی بیرون کشیدند، بتواند ایران را چنان مسخر خود کند که حتی زبانش عوض شود؟ کاری که مغول‌ها، به پشتوانه‌های بسیار بزرگ‌تری که داشتند، با ایران نتوانستند بکنند! مغول‌ها با خشونت وحشیانه هیچ ردی از خود در ایران باقی نگذاشتند و عرب‌ها ایرانیان را نتوانستند عرب کنند.
بنابراین به نظر می‌رسد نمایش ترن هر چند بار احساسی و اجتماعی که بر دوش بازماندگان شهداست را به‌خوبی فهمیده است، اما در تحلیل سیاسی و اجتماعی درمی‌ماند. این درماندگی به ارائه تصویر‌های غیرواقعی منجر می‌شود. در اجرا هم نمایش ترن اختلال‌هایی دارد که به چند مورد آن اشاره می‌کنم. اگر شهدا در عالم بالا هستند و نویسنده با آنها از راه ذهن خود ارتباط برقرار می‌کند، پس گفت‌وگوهای رودرروی او با آنها بر چه منطقی استوار است؟ نویسنده و کارگردان می‌توانست شهدا را در بالای دکور جایی که مثل یک ترن ساخته شده است نگه دارد و نویسنده همیشه رو به تماشاگران با آنها ارتباط برقرار کند. اما این اصل گاه می‌شکند و شهید و نویسنده رودررو می‌شوند. یا در صحنه دیگر همسر شهید عکس او را خاک می‌کند. اینجا خاک تمثیلی است و بازیگران با تکان‌دادن دست‌هایشان خاک را نشان می‌دهند. اما عکس واقعی است. عکس خاک می‌شود. اما چون ابزار نمایش (خاک و عکس) تناسب ندارند عکس همچنان دیده می‌شود. وقت رفتن، همسر شهید عکس را برمی‌دارد و می‌رود. اما درادامه باز گفته می‌شود عکس خاک شده است. از این نمونه‌ها در نمایش زیاد است.


گــــرد آوری : نیکـــــ زی

https://t.me/neekzee

منبع : روزنامه شرق

نویسنده : جواد رنجیر 




  نیک زی |  نقدی بر نمایش ترن : تئاتر ارزشمند اما کم‌عمق
چهارشنبه 4 اسفند 1395 - 10:35:42 275 آخرین بازدید : شنبه 26 مرداد 1398 - 16:47:56 0
*
*

عضویت در خبرنامه

از آخرین اخبار ، تخفیف ها ، محصولات و پیشنهاد های ویژه ما با خبر شوید

بهناز جعفری در برنامه من و شما در باره اتفاق جنجالی و زندگی خصوصی خود چه گفت ؟

جیمز گان «محافظان کهکشان 3» سایر برنامه هایش با مارول می گوید

نیک زی | افشای راز مخوف زندگی دو شاعر مشهور

پرتره های بی چهره فابیو لا فوچی (Fabio La Fauci)

چرا در این روزها فیلم‌ها با اقبال مخاطبان روبه‌رو نمی‌شوند؟

مهران مدیری در آخرین دورهمی چه گفت ؟

آشنایی با سوزان وگا خواننده آهنگ کارتون با خانمان یا همان پاریکال و پرین

نیک زی | خواندن «یک دقیقه سکوت» به نفع بیماران ام‌اس

درخواست نمایش آخرین فیلم «اورسن ولز» در کن توسط دخترش

عنوان گرانترین بازیگر تلویزیون به «رابرت دنیرو» رسید

نیک زی | پرویز پرستویی 62 ساله شد

نشست سوم ((کیارستمی، مرگ و زندگی)) باحضور کیانوش عیاری و ناصر فکوهی

نیک زی | اکران «غریبه و مه» بیضایی در خانه هنرمندان ایران

نیک زی | رمان‌ «اسبی وارد بار می‌شود» «من بوکر» بین‌المللی را از آن خود کند

«ماموریت غیر ممکن» و تام کروز پیشتاز گیشه سینمای جهان

«حمید هیراد» تنها نیست! نگاهی به پدیده لب‌خوانی خواننده‌ها در کنسرت

«تن شوری» بر اساس سریالی از اینگمار برگمان بروی صحنه می رود

فراخوان پنجمین دوره مسابقه «افسانه‌ها» منتشر شد

نیک زی | یک تابلوی جالب با ته مانده های کاغذ کادو

نیک زی | دختر آرتور میلر: «فرهادی» استاد برانگیختن احساس همدلی است

بالاخره مجموعه کامل داستان‌های فلانری اوکانر منتشر شد

واکنش احمد ایراندوست به تمسخر آزاده نامداری توسط احسان خواجه امیری درکنسرتش

نیک زی | عکسی زیبا و باورنکردنی از یک پارچه سفید

نیک زی | به‌ مناسبت تولد کیارستمی یک فیلم بخش می شود

دو سال حبس تعزیری برای سه خواننده مشهور در پی شکایت اردلان سرفراز

نیک زی | نمایشگاه «هنر خوشمزه» «عاطفه خاص» با اجرای یک پروژه را از دست ندهید

بلیط این نمایشگاه چند؟! آیا بازدید از گالری و نمایشگاه ها پولی شده است ؟؟

رقابت 11 فیلم در بخش پانورامای برلین 2018

«حادثه عشق» با الهام از سهراب سپهری در گالری پارسه

گفت‌وگو ایسنا با فرشته طائرپور درباره جشنواره کودک

درخشش يك ايراني در تئاتر آلمان : عليرضا كوشك‌جلالي از كلن تا تهران

پاسخ پیمان معادی درباره مچگیری های فیلم «بمب؛ یک عاشقانه»

نیک زی | «خندوانه» بدون خنده پخش شد

همه آنچه می خواهید درباره آقازادگی بدانید و جرات پرسیدنش را ندارید در چلچراغ شماره 40

هنگامه قاضیانی و تجربه تابستان در سینمای روبه کما

نمایشنامه معروف «خانه عروسک» هنریک ایبسن با اجرای تازه به روی صحنه می رود

نیک زی | دمیده شدن روحی تازه به کالبد نشر چابی در عصر دیجیتال

فروش جهانی دیزنی ۶ میلیارد دلاری شد

نیک زی | فيلم‌هايي كه از جشنواره سي‌وپنجم باز ماندند

پشت‌پرده ممنوعیت ورود آفرودها به کویر مرنجاب

بزرگداشتی برای محمد نوری برگزار می شود

نقدهایی بر رمان «همسایگی» جدیدترین اثر ادبی «ماریو بارگاس یوسا»

پوستر همایش «10 روز با عکاسان» رونمایی شد

جناب‌خان افتخار حضور در سری جدید خندوانه را می دهد ؟

دومین فستیوال بین‌المللی «موسیقی الکترونیک تهران» برگزار می گردد

«زنی با موهای قرمز» رمان جدید «اورهان پاموک» با الهام از «شاهنامه» منتشر می شود

نیک زی | واکنش دیوید بکام به حمله انتحاری ریروز در منچستر

پوستر اصلی سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر با عکسی قدیمی منتشر شد

پیمان معادی با رایان رینولدز در «Six Underground» همبازی شد

خبرهای تازه از حال و روز این روزهای «خانه پدری» کیانوش عیاری پس از 7 سال