0

زیورآلات و جواهر هنر و کلکسیون
متریال.قطعات.ابزار پوشاک و اکسسوری
سبک زندگی
سرگرمی و مشغولیات
عروسی مجله نیک زی هندبوک فروش

نیک زی | نقدی بر نمایش ترن : تئاتر ارزشمند اما کم‌عمق




ترن نوشته و کار حمیدرضا آذرنگ تئاتر ارزشمندی است که از دقیقه‌های آغازین دغدغه‌های نویسنده و کارگردان را نمایان می‌کند. هفت سرباز ایستاده بر مکعب‌های سفید در گوشه صحنه گواه یک نمایش زیبا از جنگ و ایثار و شهادت است. اما در گوشه سمت راست اتفاق دیگری می‌افتد. بازیگر نقش نویسنده نشسته است و تا دهان باز می‌کند تمام حس خوب مکعب‌های سفید و سربازان ایستاده بر آن با لباس‌های خاکی و پوتین‌ها محو می‌شود. نویسنده می‌گوید: می‌خواهم درباره نوشتن نمایش‌نامه جنگی با شما صحبت کنم. شروع می‌کند به گفتن موارد لازم برای نوشتن یک نمایش‌نامه جنگی! اما تماشاگران برای دیدن نمایش به سالن رفته‌اند نه آموختن نمایش‌نامه‌نویسی. به‌هرروی نمایش آغاز می‌شود.
درام بر پایه رابطه نویسنده و سربازان شهید نوشته شده است. بخش عمده‌ای از نمایش به گفت‌وگوی آنها می‌گذرد که گاه ملال‌انگیز است. نویسنده می‌خواهد شهدا را از آسمان به زمین بیاورد؛ براساس قراردادی که خود می‌نویسد.
نمایش در قسمت‌های مختلف درباره پدر و مادر شهدا، فرزندان شهدا، همسران آنها و رفتار مدیران جامعه پس از جنگ با آنهاست. به نظر می‌رسد نویسنده به‌طور دقیق درباره زوایای زندگی خانواده‌های شهدا پژوهش کرده و به نتایج درستی هم رسیده اما در بیان دراماتیک به نتیجه خوبی نرسیده است.
مهم‌ترین مشکل نمایش استفاده از نویسنده برای ارتباط بین صحنه‌هاست. نویسنده گاه شروع به سخنرانی می‌کند. تئاتر که سخنرانی نیست. یا برعکس سخنرانی که تئاتر نیست. از این مشکل بزرگ که بگذریم در خود صحنه‌ها هم تطویل مشکل بزرگی است. نویسنده گفت‌وگوها را طولانی نوشته است که گاه به سرانجام هم نمی‌رسد. حتی موضوع‌های درخشان نمایش مثل پرسش‌های فرزند شهید از پدرش، که برخلاف تصور درباره شهادت و ایثار و جهان پس از مرگ نیست و درباره چگونه تعمیرکردن شیر آبی است که چکه می‌کند در اجرا و بیان دراماتیک با تطویل و گفت‌وگوهای کشدار خراب می‌شود. گویا نویسنده مجرب و پرتوان نمایش‌نامه چندان به بار معنایی واژگان در نمایش توجه نکرده و آنها را پس از نوشتن به‌دقت پیرایش نکرده است. در صحنه دردناک و متأثرکننده انتظار پدر شهید در ایستگاه قطار که بسیار خوب اندیشیده شده یک جمله تمام حس خوب صحنه را از بین می‌برد. پدر می‌گوید: پسرم منو می‌زنه؟ تمام بار معنایی صحنه و فکر درخشان پشت آن خراب می‌شود. فکر زدن یک پدر پیر به دست یک پسر جوان مشمئزکننده است و نمی‌توان پذیرفت یک پسر جنگ‌رفته به‌خاطر رفتار زشت پدر، او را کتک بزند. کاربرد این عبارت نشانه یک تضاد عمیق بین واقعیت و درام در نمایش‌نامه است که در سایر بخش‌های آن نیز به چشم می‌خورد. در صحنه‌های کارگران افغان، که یکی از بهترین صحنه‌های نمایش است، گاه این تضاد در کشاکش کمدی و تراژدی نمایان می‌شود. تصویر تیپ افغان‌ها در نمایش و سینمای ایران تصویر کمدی است. اما در واقعیت چنین نیست و به‌ندرت افغان‌ها رفتار و گفتار کمدی دارند. اگر نمایش‌نامه در این پرده بر بخش تراژدی وطن و شهادت متمرکز می‌شد صحنه‌های ماندگار خلق می‌شد. در صحنه خواهر شهید و شوهر جانبازش این تضاد در گفتار جانباز پیدا می‌شود. او به کارگر ترن، که دختری ١٠ساله به نام زیبا دارد، می‌گوید: اگر اینها (شهدا) نبودند حالا اسم دخترت جمیله بود و ما همه عربی می‌رقصیدیم. این جمله بزرگ‌کردن صدام است. چگونه ممکن است کشوری، که آمریکایی‌ها رهبرش را از چاهکی بیرون کشیدند، بتواند ایران را چنان مسخر خود کند که حتی زبانش عوض شود؟ کاری که مغول‌ها، به پشتوانه‌های بسیار بزرگ‌تری که داشتند، با ایران نتوانستند بکنند! مغول‌ها با خشونت وحشیانه هیچ ردی از خود در ایران باقی نگذاشتند و عرب‌ها ایرانیان را نتوانستند عرب کنند.
بنابراین به نظر می‌رسد نمایش ترن هر چند بار احساسی و اجتماعی که بر دوش بازماندگان شهداست را به‌خوبی فهمیده است، اما در تحلیل سیاسی و اجتماعی درمی‌ماند. این درماندگی به ارائه تصویر‌های غیرواقعی منجر می‌شود. در اجرا هم نمایش ترن اختلال‌هایی دارد که به چند مورد آن اشاره می‌کنم. اگر شهدا در عالم بالا هستند و نویسنده با آنها از راه ذهن خود ارتباط برقرار می‌کند، پس گفت‌وگوهای رودرروی او با آنها بر چه منطقی استوار است؟ نویسنده و کارگردان می‌توانست شهدا را در بالای دکور جایی که مثل یک ترن ساخته شده است نگه دارد و نویسنده همیشه رو به تماشاگران با آنها ارتباط برقرار کند. اما این اصل گاه می‌شکند و شهید و نویسنده رودررو می‌شوند. یا در صحنه دیگر همسر شهید عکس او را خاک می‌کند. اینجا خاک تمثیلی است و بازیگران با تکان‌دادن دست‌هایشان خاک را نشان می‌دهند. اما عکس واقعی است. عکس خاک می‌شود. اما چون ابزار نمایش (خاک و عکس) تناسب ندارند عکس همچنان دیده می‌شود. وقت رفتن، همسر شهید عکس را برمی‌دارد و می‌رود. اما درادامه باز گفته می‌شود عکس خاک شده است. از این نمونه‌ها در نمایش زیاد است.


گــــرد آوری : نیکـــــ زی

https://t.me/neekzee

منبع : روزنامه شرق

نویسنده : جواد رنجیر 




  نیک زی |  نقدی بر نمایش ترن : تئاتر ارزشمند اما کم‌عمق
چهارشنبه 4 اسفند 1395 - 10:35:42 236 آخرین بازدید : جمعه 30 فروردین 1398 - 13:45:22 0
*
*

عضویت در خبرنامه

از آخرین اخبار ، تخفیف ها ، محصولات و پیشنهاد های ویژه ما با خبر شوید

«جنگ ستارگان» پیشتاز گیشه کریسمس سینما

«در انتظار گودو» چالش های زیادی را پشت سر گذاشت تا جریان ساز شود

نیک زی | کلونی درباره سوریه فیلم می‌سازد

نیک زی | سای تومبلی ثبت گذشته و تناقض های دنیای مدرن

پردرآمدترین بازیگران زن تلویزیونی بر اساس آمار فوربس چه کسانی هستند ؟

بیماری و ضعف شدید بینایی بازیگر زن برنده اسکار

نیک زی | این دفعه چراغ ها به نیمکت تکیه کردن

نیک زی | پنجره‌هایی که خود به خود تیره می‌شوند

حراج النگوی خاص برند بوچرون نماینده تمام عیار جنگ جهانی اول

رسوایی بازیگر برنده گلدن گلوب دو روز پس از جایزه گرفتن

«آلفرد نوبل» بزودی جلوی دوربین می‌رود

چه کنسرت‌هایی در روزهای آخر پاییز بر روی صحنه است ؟

«ضربه دوازدهم» نمایشگاهی از انسان معلق در قاب یک عکاس‌

آلبوم جدید گروه رستاک منتشر شد

نمایشگاه جالب ((چانک وانگ یانگ)) در نیویورک

شانزده هنرمند نوظهور در سال 2016 : جولین شاریر ( Julian Charriere )

نیک زی | «بوف کور» از فردا به صحنه می‌رود

«پرویز» نمایش «بازی یالتا» را در تورنتو به صحنه می برد

تیزر «ایتالیا ایتالیا» در آستانه اکران رونمایی شد

نیک زی | هنرمندان ایرانی در جشنواره نقاشان آبرنگ فابریانو

راه تشخیص اثر هنری جعلی به روایت مدیر حراج تهران

کنسرت نمایش «سی» کلاژی در نگاه یک منتقد

نیک زی | برگزاری نهمین دوره ارزان‌ترین حراج آثار هنری

«تجرید رنگ خط» حبیب بحرینی از 13 مرداد

قدمی دیگر در راستای برگزاری دوسالانه‌های منظم برداشته شد

با زنی که برای ((بازی تاج و تخت)) شمشیر و تیر می‌سازد آشنا شوید

کنسرت- نمایش «سی» همایون شجریان و سهراب پورناظری دوباره اجرا می شود

جایزه ویژنری جشنواره 2018 استکهلم (Visionary Award) در دستان اصغر فرهادی

نیک زی | اینستالیشن خلاقانه با مجسمه های مینیاتوری در حال برش کاهو

چرا سهراب سپهری گران است ؟

«ترس و تنفر در لاس‌وگاس» پشت ویترین کتابفروشی ها

مشکل اینستاگرامی «مژده لواسانی» هم با کمک «پدر جان وکیل» حل شد

«یک ذهن زیبا» به دیار باقی شتافت

‎حافظ ناظری از اجراهای متفاوت «آواز پارسی، افسانه و مهر» خبر داد

«شادمانی بی دلیل» کاملیا صفایی در گالری شلمان برقرار است

نیک زی | اعلام روزهای تعطیلی سینماها

آغاز نمایش تعزیه‌ی «رکعت به رکعت عاشقی» با «شهادت مسلم بن عقیل»

نیک زی | اکران فیلم -تئاتر«متاستاز» در پردیس چارسو

دیدگاه 20 موسیقی‌دان درباره کنسرت خیابانی

نیک زی | یک نمای جالب با تکه های بلوکی چوب

نیک زی | اجرای دوباره «خدای کشتار» در پالیز

همکاری مجدد کیت وینسلت با جیمز کامرون، کارگردان فیلم «تایتانیک»

نیک زی | «اوباما» چهارمین کتاب خود را می ‏نویسد

تماشاخانه «پایتخت» میزبان سه نمایش جدید از این هفته

در مراسم اهدای تابلوی فرمانفرمائیان به کودکان مبتلا به سرطان چه گذشت ؟؟

ایران را سیاه و سفید در نیاوران ببینید

نیک زی | تور عکاسی معماری در کاخ گلستان برگزار می‌شود

نیک زی | نیک زی | ??? ?? | نمایشگاه آثار حجمی دالی در مونمارت پاریس

نیک زی | رکورد شکنی نخستین روزهای اکران در تاریخ سینما

برنده نوبل ادبیات چه کسی خواهد بود ؟