0

زیورآلات و جواهر هنر و کلکسیون
متریال.قطعات.ابزار پوشاک و اکسسوری
سبک زندگی
سرگرمی و مشغولیات
عروسی مجله نیک زی هندبوک فروش

نیک زی | نقدی بر نمایش ترن : تئاتر ارزشمند اما کم‌عمق




ترن نوشته و کار حمیدرضا آذرنگ تئاتر ارزشمندی است که از دقیقه‌های آغازین دغدغه‌های نویسنده و کارگردان را نمایان می‌کند. هفت سرباز ایستاده بر مکعب‌های سفید در گوشه صحنه گواه یک نمایش زیبا از جنگ و ایثار و شهادت است. اما در گوشه سمت راست اتفاق دیگری می‌افتد. بازیگر نقش نویسنده نشسته است و تا دهان باز می‌کند تمام حس خوب مکعب‌های سفید و سربازان ایستاده بر آن با لباس‌های خاکی و پوتین‌ها محو می‌شود. نویسنده می‌گوید: می‌خواهم درباره نوشتن نمایش‌نامه جنگی با شما صحبت کنم. شروع می‌کند به گفتن موارد لازم برای نوشتن یک نمایش‌نامه جنگی! اما تماشاگران برای دیدن نمایش به سالن رفته‌اند نه آموختن نمایش‌نامه‌نویسی. به‌هرروی نمایش آغاز می‌شود.
درام بر پایه رابطه نویسنده و سربازان شهید نوشته شده است. بخش عمده‌ای از نمایش به گفت‌وگوی آنها می‌گذرد که گاه ملال‌انگیز است. نویسنده می‌خواهد شهدا را از آسمان به زمین بیاورد؛ براساس قراردادی که خود می‌نویسد.
نمایش در قسمت‌های مختلف درباره پدر و مادر شهدا، فرزندان شهدا، همسران آنها و رفتار مدیران جامعه پس از جنگ با آنهاست. به نظر می‌رسد نویسنده به‌طور دقیق درباره زوایای زندگی خانواده‌های شهدا پژوهش کرده و به نتایج درستی هم رسیده اما در بیان دراماتیک به نتیجه خوبی نرسیده است.
مهم‌ترین مشکل نمایش استفاده از نویسنده برای ارتباط بین صحنه‌هاست. نویسنده گاه شروع به سخنرانی می‌کند. تئاتر که سخنرانی نیست. یا برعکس سخنرانی که تئاتر نیست. از این مشکل بزرگ که بگذریم در خود صحنه‌ها هم تطویل مشکل بزرگی است. نویسنده گفت‌وگوها را طولانی نوشته است که گاه به سرانجام هم نمی‌رسد. حتی موضوع‌های درخشان نمایش مثل پرسش‌های فرزند شهید از پدرش، که برخلاف تصور درباره شهادت و ایثار و جهان پس از مرگ نیست و درباره چگونه تعمیرکردن شیر آبی است که چکه می‌کند در اجرا و بیان دراماتیک با تطویل و گفت‌وگوهای کشدار خراب می‌شود. گویا نویسنده مجرب و پرتوان نمایش‌نامه چندان به بار معنایی واژگان در نمایش توجه نکرده و آنها را پس از نوشتن به‌دقت پیرایش نکرده است. در صحنه دردناک و متأثرکننده انتظار پدر شهید در ایستگاه قطار که بسیار خوب اندیشیده شده یک جمله تمام حس خوب صحنه را از بین می‌برد. پدر می‌گوید: پسرم منو می‌زنه؟ تمام بار معنایی صحنه و فکر درخشان پشت آن خراب می‌شود. فکر زدن یک پدر پیر به دست یک پسر جوان مشمئزکننده است و نمی‌توان پذیرفت یک پسر جنگ‌رفته به‌خاطر رفتار زشت پدر، او را کتک بزند. کاربرد این عبارت نشانه یک تضاد عمیق بین واقعیت و درام در نمایش‌نامه است که در سایر بخش‌های آن نیز به چشم می‌خورد. در صحنه‌های کارگران افغان، که یکی از بهترین صحنه‌های نمایش است، گاه این تضاد در کشاکش کمدی و تراژدی نمایان می‌شود. تصویر تیپ افغان‌ها در نمایش و سینمای ایران تصویر کمدی است. اما در واقعیت چنین نیست و به‌ندرت افغان‌ها رفتار و گفتار کمدی دارند. اگر نمایش‌نامه در این پرده بر بخش تراژدی وطن و شهادت متمرکز می‌شد صحنه‌های ماندگار خلق می‌شد. در صحنه خواهر شهید و شوهر جانبازش این تضاد در گفتار جانباز پیدا می‌شود. او به کارگر ترن، که دختری ١٠ساله به نام زیبا دارد، می‌گوید: اگر اینها (شهدا) نبودند حالا اسم دخترت جمیله بود و ما همه عربی می‌رقصیدیم. این جمله بزرگ‌کردن صدام است. چگونه ممکن است کشوری، که آمریکایی‌ها رهبرش را از چاهکی بیرون کشیدند، بتواند ایران را چنان مسخر خود کند که حتی زبانش عوض شود؟ کاری که مغول‌ها، به پشتوانه‌های بسیار بزرگ‌تری که داشتند، با ایران نتوانستند بکنند! مغول‌ها با خشونت وحشیانه هیچ ردی از خود در ایران باقی نگذاشتند و عرب‌ها ایرانیان را نتوانستند عرب کنند.
بنابراین به نظر می‌رسد نمایش ترن هر چند بار احساسی و اجتماعی که بر دوش بازماندگان شهداست را به‌خوبی فهمیده است، اما در تحلیل سیاسی و اجتماعی درمی‌ماند. این درماندگی به ارائه تصویر‌های غیرواقعی منجر می‌شود. در اجرا هم نمایش ترن اختلال‌هایی دارد که به چند مورد آن اشاره می‌کنم. اگر شهدا در عالم بالا هستند و نویسنده با آنها از راه ذهن خود ارتباط برقرار می‌کند، پس گفت‌وگوهای رودرروی او با آنها بر چه منطقی استوار است؟ نویسنده و کارگردان می‌توانست شهدا را در بالای دکور جایی که مثل یک ترن ساخته شده است نگه دارد و نویسنده همیشه رو به تماشاگران با آنها ارتباط برقرار کند. اما این اصل گاه می‌شکند و شهید و نویسنده رودررو می‌شوند. یا در صحنه دیگر همسر شهید عکس او را خاک می‌کند. اینجا خاک تمثیلی است و بازیگران با تکان‌دادن دست‌هایشان خاک را نشان می‌دهند. اما عکس واقعی است. عکس خاک می‌شود. اما چون ابزار نمایش (خاک و عکس) تناسب ندارند عکس همچنان دیده می‌شود. وقت رفتن، همسر شهید عکس را برمی‌دارد و می‌رود. اما درادامه باز گفته می‌شود عکس خاک شده است. از این نمونه‌ها در نمایش زیاد است.


گــــرد آوری : نیکـــــ زی

https://t.me/neekzee

منبع : روزنامه شرق

نویسنده : جواد رنجیر 




  نیک زی |  نقدی بر نمایش ترن : تئاتر ارزشمند اما کم‌عمق
چهارشنبه 4 اسفند 1395 - 10:35:42 212 آخرین بازدید : پنجشنبه 2 اسفند 1397 - 09:11:13 0
*
*

عضویت در خبرنامه

از آخرین اخبار ، تخفیف ها ، محصولات و پیشنهاد های ویژه ما با خبر شوید

4 هنرمند سرشناس «نشان صلح» خود را در حضور بزرگان ادب و هنر ایران دریافت کردند

در مراسم دیشب ((تنگه ابوقریب)) رکورددار دریافت سیمرغ شد

«پشت کردن اقبال» اقبال دنیل استیل را به فهرست پرفروش‌ها بازگرداند

نیک زی | انتشارآلبوم جام تهی (پر کن پیاله را) ، با صدای محمدرضا شجریان

نیک زی | ساخت خلاقانه تابلو با نخ و میخ

نیک زی | ((بروس نومن)) حفظ پویای با آزمودن روش های متفاوت خلق آثار

مهناز افشار در نقش یک کوهنورد ظاهر می شود / عکس

هفته «فیلمسازان زن ایران و فرانسه» برگزار می شود

نیک زی | اظهار نظر ((تتلو)) این بار ((ربنای استاد شجریان))

نیک زی | اجرای کودکان کار به محمدرضا شجریان تقدیم شد

نیک زی | سرو کردن زیبای هندوانه با انگور

نیک زی | جشنواره تئاتر دانشگاهی با دعوت پانته‌آ پناهی‌ها رنگ و بوی انتخابات گرفت

فیلم جدید «اسپیلبرگ» با بازی «تام هنکس» و «مریل استریپ» بالاخره «پُست» نامگذاری گردید

اگر رشت رفتین بازدید از محله نوستالژیک و هنری «پیرسرا»ی رشت رو از دست ندین

ترجمه «ریچارد سوم» شکسپیر به دست عبدالله کوثری

رکورد باورنکردنی فروش هنر در «صد اثر، صد هنرمند» امسال لیلی گلستان

رمان جدید خالق «ارباب حلقه‌ها» منتشر شد

نیک زی | همایش انجمن علمی هنرهای تجسمی ایران برگزار می‌شود

نیک زی | هنرمندان و چهره‌های سرشناس در شبکه های مجازی صعود تیم ملی به جام جهانی را جشن گرفتند

«دستان من پناهگاه تو» در حمایت از حیوانات برگزار می شود

نیک زی | آیین موزه برتر مراسمی فراتر از مسابقات

علیرضا نیکبخت واحدی هم بازیگر شد

نیک زی | «پلتفرم ٢٨» با «خط صبح» امسال را به پایان می‌رساند

اسفندیار قره باغی از خبر اقامتش در آمریکا می گوید

جایزه یک عمر دستاورد سینمایی موسسه فیلم آمریکا در دستان«جورج کلونی»

13 اثر در فهرست نامزدهای «من بوکر» 2017

«در انتظار گودو» چالش های زیادی را پشت سر گذاشت تا جریان ساز شود

435 اثر راهی نخستین همایش ملی گرافیک و کاریکاتور آب و تراب شدند

گرامیداشت بزرگان هنر بر صحنه سنگلج در مراسم اهدای نشان داوود رشیدی

نویسنده لهستانی جایزه بوکر بین‌الملل را ربود

«نی نوا» حسین علیزاده برای اجرای ارکستر ملی تنظیم شد

نیک زی | همکاری پیانیست ژاپنی با شهرداد روحانی

نیک زی | نمایش «اخککندو» «هادی عامل» به تئاترشهر می‌رود

رازگشایی و خیال‌ورزی «سیابش» در سایه

مرگ ناتالی وود، دامن رابرت واگنر را گرفت

چرا ترانه علیدوستی دور تلویزیون را خط کشید؟

گفت‌وگوی ایسنا با سیروس مقدم درباره سریال «پایتخت» حواشی زیاد آن

بازگشت گیوه‌ها بازآفرینی شده به عرصه مد روز با پاپیچ

ملکه رنجبر در سی‌سی‌یو بستری شد

تمجید مهران مدیری از 7 سال خانه‌نشینی علیرضا عصار

«فروشنده» در فهرست 50 فیلم برتر گاردین

نیک زی | تلفیق زیبای رنگ آمیزی و تناسب ساختمان با آسمان

نیک زی | نمایشگاه گروه «آن» برگزار می‌شود

نیک زی | پرویز پرستویی 62 ساله شد

نیک زی | «سیزیف و کمدی مرگ» مضمون انسانی و لطیفی داشت

نیک زی | قطار جشنواره روی ریل افتاد

نیک زی | امیر تاجیک و باقی قضایا

نیک زی | تندیسی جالب در به چالش کشیدن تعلیق با جا به جایی طرف های تعادل

کشف احتمالی محل اجرای آیین‌های ایران باستان درشهر زیرزمینی سفید کاشان

بزرگداشت رابیندرانات تاگور در مرکز تئاتر مولوی