0

زیورآلات و جواهر هنر و کلکسیون
متریال.قطعات.ابزار پوشاک و اکسسوری
سبک زندگی
سرگرمی و مشغولیات
عروسی مجله نیک زی هندبوک فروش

نیک زی | مافیایی‌شدن دورهمی‌های شبانه


تأملی در آخرین نمایش افروز فروزند



از پس تغییر مناسبات مادی جامعه ایران و اتمیزه‌شدن روابط و فقیرشدن حوزه عمومی و رانده‌شدن تجربه زیسته افراد به فضاهای داخلی و درنهایت شب‌نشینی و دورهمی‌های گاه و بی‌گاه دوستانه، بازی‌ جمعی و ازغرب‌آمده‌ای مانند ((مافیا)) در دهه‌های ٨٠ و ٩٠ شمسی در میان جوانان طبقه متوسط محبوبیت زیادی یافت. بازی مافیا به مثابه نوعی از اجراگری نقش‌ تازه و جایگاه متفاوت، با میانجی فرمی سرخوشانه و بازی‌محور، امکان کنش‌ورزی‌هایی مانند حدس‌زدن، به‌خطاانداختن و قضاوت را مهیا می‌کرد. از این منظر، مافیا وقفه‌ای کوچک و وسوسه‌انگیز بود در روند ملال‌انگیز زندگی روزمره که در کمیاب‌شدن تجربه‌های مشترک، فضای خصوصی را قلمروزدایی کرده و با مختصات تازه، بار دیگر قلمروگذاری می‌شود؛ همان امکان وسوسه‌انگیزی که افروز فروزند در مقام نویسنده و کارگردان به آن التفات کرده است. مافیا نمایشی است که استراتژی اجرا و روایت خود را در بازنمایی زندگی روزمره افرادی قرار داده که در یکی از شب‌نشینی‌های ملال‌آورشان، مافیا بازی می‌کنند و از پس روابط ازدست‌رفته‌شان ازقضا در آن ناکام می‌مانند. ناکامی در نسبت با غیاب دوستانی همچون ((منیر)) و ((شهرام))، که روزگاری در جمع بوده و اکنون مشمول فراموشی و تغافل شده‌اند.  افروز فروزند روایت پرتنشی از مناسبات شخصیت‌هایی را به نمایش گذاشته که امید چندانی به رستگاری‌شان در انتها مشاهده نمی‌شود. روایت آدم‌هایی که در فرسایش ساختارهای جامعه، برای دوام‌آوردن و صیانت نفس، به‌راحتی دروغ می‌گویند و آرمان‌های جمعی را فدای منافع شخصی می‌کنند. از این باب نمایش مافیا یادآور سینمای متأخر و اجتماعی اصغر فرهادی و کل آن سیاست بازنمایی زندگی روزمره طبقه متوسط در سینما و تئاتر اواخر دهه ٨٠ و اوایل دهه ٩٠ است. سینما و تئاتری که در واکنش به وضعیت معیشتی و اخلاقی جامعه و تخاصمات طبقات‌ اجتماعی‌ آن، رئالیسم ساده و سرراستی را برگزیده است. اما مافیا در ادامه به نوعی رویگردان از این رئالیسم عینیت‌گرا، به شکل مداوم به تک‌گویی‌های ذهنی پناه جسته و میان روایت عینی و ذهنی دوپاره می‌شود. روایت ذهنی که اعتراف شخصیت‌هاست در قبال رابطه‌ای که با منیر و شهرام دارند؛ همان زوج غایب و گرفتار مسائل سیاسی. روایت غالب اما همان رئالیسم عینیت‌گراست که مناسبات افراد را در دورهمی و مافیا بازی‌کردن افشا می‌کند. این دوپاره‌شدن روایت در نسبت با وجدان معذب شخصیت‌هاست در قبال دوستان ‌غایب. دوستانی که به هر دلیل مهاجرت به غرب را انتخاب کرده و در مرز ایران و ترکیه، بازداشت شده‌ و از جانب دوستان مورد غفلت واقع شده‌اند. تک‌گویی شخصیت‌ها همچون سازوبرگ و تکنیک‌های بازی مافیا عمل می‌کند؛ نوعی اعتراف که قرار است تطهیر کند و ادعای بی‌گناهی یا همان ((شهروند))بودن در بازی مافیا را به میانجی کلام و به شيوه ژست اجرا کند. بازی مافیا همچون خود تئاتر، وابسته به اجراست. اینجا هم وجدان‌ معذب افراد، برای تسکین‌یافتن و شاید فریفتن دیگران، نمایش و بازی توأمان خود را اجرا کرده و در پی اقناع است. وجدان‌ معذب اما از پس این اعتراف و اقناع، تسکین نخواهد یافت و زخم غیاب دیگری، حضور اکنونی افراد را مسئله‌ساز و بحرانی خواهد کرد. پناه‌بردن افروز فروزند به اخلاق شخصی و غفلت از ساختارهای متصلب، در نهایت به همین روایت آدم‌های دروغ‌گو و فرصت‌طلب منتهی خواهد شد، چراکه نمایش مافیا توان روشن‌کردن نسبت خود با وضعیت عمومی‌تر اخلاق و سیاست را ندارد یا اینکه نمی‌خواهد به این مهم دست زند.
بازی بازیگران و طراحی صحنه، رئالیستی و در خدمت گفتمان نمایش است. همه‌چیز قرار به شفافیت و سادگی دارد، اگرچه دروغ و پیچیدگی، کل روابط و مناسبات را دربر گرفته است. منوچهر شجاع با طراحی صحنه رئالیستی خود، با تقسیم صحنه به اتاق پذیرایی و بالکن بیرونی، همه چیز را زیر نگاه خیره تماشاگران قرار داده تا استراتژی واقع‌گرایی نمایش، دچار خدشه و تخطی نشود. از این منظر، مافیا تخیل تماشاگران را معطوف به امر واقع جاری و ساری در روی صحنه می‌کند و آن‌چنان راه به شیطنت و خیال‌ورزی نمی‌دهد. تنها وقفه‌های ممکن، تک‌گویی شخصیت‌ها و شیطنت‌ و یارگیری افراد هنگام بازی مافیاست که این بازنمایی سفت‌وسخت امر واقع و زندگی روزمره را اندکی پس می‌زند. مافیا با آنکه همراه طنز است، اما در نهایت روایتی است در خدمت روایت ملال؛ ملالی که از زیست ویران مردمان طبقه متوسط جامعه، به نمایش در آمده است. جامعه‌ای که حتی دل سپردن به بازی و انتظار سرخوشی و فراموشی بعد از آن هم، توان تسکین‌دادن وجدان معذب افراد را ندارد.
نمایش مافیا در بازنمایی انحطاط وضعیت و ازکارافتادگی روابط و مناسبات اخلاقی و مادی جامعه به‌نسبت موفق است. جامعه‌ای که همگی عاملیت‌های آن، در قبال دیگری به مدد زرنگی و صیانت نفس، مجبور به مشارکت در بازی همگانی مافیا و لاجرم واردشدن به منطق بازی و مبادله است. حتی اقلیت‌های مذهبی که سوان و آرپا، آن خواهر و برادر ارمنی به نمایش در می‌آورند. افروز فروزند با نمایش مافیا، همچون اصغر فرهادی و سعید روستایی و... اجتماعی بحران‌زده را روایت می‌کند. اما همچنان می‌توان از فرم محافظه‌کار مافیا پرسید که چگونه بهترین شیوه بازنمایی این انحطاط را در نوعی رئالیسم سرراست انتخاب کرده و تسلیم ذوق جمعی مردمان شده است.


گــــرد آوری : نیکـــــ زی

https://t.me/neekzee

منبع : روزنامه شرق

محمدحسن خدایی






  نیک زی |  مافیایی‌شدن دورهمی‌های شبانه
شنبه 26 فروردین 1396 - 15:55:01 180 آخرین بازدید : سه شنبه 27 آذر 1397 - 12:46:16 0
*
*

عضویت در خبرنامه

از آخرین اخبار ، تخفیف ها ، محصولات و پیشنهاد های ویژه ما با خبر شوید

رکوردهای تاریخی در اسکار 2018

«یوزپلنگ» جوزپه تومازی راهی کتابفروشی ها شد

اهدای آهنگ «برگریزان» شهرام ناظری به مردم زلزله‌زده کرمانشاه

«پرنده وقتی مرد» طراحی‌های زنده‌یاد هانیبال الخاص در گالری ویستا

رونمایی از دختر انیمیشن موزیکال «ویز ویز باند» به مناسبت روز دختر

کنسرت گروه چارتار در برج میلاد

در جدیدترین کنسرت گروه دنگ‌شو چه گذشت؟

نادر مشایخی درباره «یک سال با باخ» می گوید

نیک زی | ساخت تاقچه ارزان و زیبا با پالت

«شبی که ماه کامل شد» نرگس آبیار نیمه‌ی اول سال 97 جلوی دوربین می رود

نیک زی | عكس، شناسنامه بصري فيلم است

هدی حدادی با کتاب «دختر طبل‌زن» جایزه مدال طلای 2017 بهترین تصویرگر سالانه ادبیات کلاسیک آمریکا را به خانه برد

فصل جدید خندوانه از نیمه دوم اسفند

نیک زی | پنجاه و دومین جشنواره فیلم «کارلووی واری» با میزبانی فیلم‌های ایرانی در راه

13 نقاشی از «پابلو پیکاسو» 113 میلیون پوند در یک روز

حضور احسان خواجه امیری در آخرین قسمت از برنامه دورهمی

نشست خبری اجرای مشترک ارکستر سمفونیک تهران و ارکستر فستیوال راونای ایتالیا

دوئت پیانو و ویولن «ره عشق» در تالار وحدت

جزئیاتی خواندنی درباره «فرزند اول» اولین محصول مشترک سینمای ایران و هالیوود

هاگ-پرینت های فلسفی یک هنرمند در «اتاق برق»

زن و مردی با دست و پای دراز در موزه هنرهای معاصر

یادداشت محمود دولت‌آبادی در وصف صدای شجریان

نقاشی و چیدمان ((کشمکش حضور)) درناز طایفه سرداری

«لوتوس» در «شفیلد» حاضر خواهد شد

نیک زی | قلمزنی روی چرم هنری به قدمت دوران باستان

جزئیاتی تازه از آمار گنجینه موزه هنرهای معاصر

مجری گلدن گلوب کیست؟

دارنده لقب AFIAP آرتیست فیاپ : عکاسی پدیده ای علمی، صنعتی گسترده و هنری ماندگار

نیک زی | نمایشگاه تذهیب در موزه رضا عباسی

«امواج گیتار برزیل» برج آزادی را درنوردید

کنسرت - نمایش «سی» با حضور همایون شجریان و سهراب پورناظری

نیک زی | اجرای «آتش در نیستان» در هفته دوستی ایران و استرالیا

نیک زی | یک مجسمه جالب و خلاقانه

غلط‌نویسی های فضای مجازی شکایت لیلی گلستان را هم برانگیخت

نیک زی | ادامه اجرای«ویولن تایتانیک» با کارگردانی فلوریدیا

محمد اطبایی از جشنواره‌ی فیلم بوسان، بدون کیم جی سئوک می گوید

«مرز» ساخته علی عباسی نماینده سوئد در اسکار خواهد بود

نیک زی | نگاهی به پوستر فیلم «شماره ١٧ سهیلا» محمود غفاری

نیک زی | سومین جشن عکاسان سینمای ایران در باغ - موزه قصر افتتاح شد

اجرای «روبینسون و کروزو» به دلایل نامعلوم متوقف شد

نیک زی | «وودی آلن» و حضور ناگهانی روی سن مراسم موسسه فیلم آمریکا

نیک زی | نظر معاون وزیر فرهنگ آلمان درباره نمایشگاه برلین

نیک زی | نمایشی رمان «1984» شکنجه‌های داستان «اورول» را با بی‌رحمی تمام در استرالیا

آلبوم جدید پرواز همای وارد بازار موسیقی شد

«فروسرخ» های حسین بهرامی در پلتفرم 3

نیک زی | «تونی اردمان» بهترین فیلم سال اروپا شد

دعوت رضا کیانیان از همه مردم برای حضور در «چالش صدای آب»

روزنامه ها یکصدا در سوگ ((بنیتا)) گریستند

«مالاریا» به ونکوور می رود

نیک زی | یک جنگل مینیاتوری بسیار زیبا