0

زیورآلات و جواهر هنر و کلکسیون
متریال.قطعات.ابزار پوشاک و اکسسوری
سبک زندگی
سرگرمی و مشغولیات
عروسی مجله نیک زی هندبوک فروش

گفت‌وگو با فریبا متخصص به انگیزه 78 سالگی رادیو

 

 

 

 

«سال ۶۰ کارم را از تئاتر شروع کردم. بعد از آن به تلویزیون رفتم و سریال کار کردم. پس از آن بود که وارد رادیو شدم؛ منتهی در رادیو از سال ۶۸ تاکنون به شکل مستمر حضور داشته‌ام و همچنان هم کار می‌کنم.»

نیک زی : فریبا متخصص که این روزها با سریال «شهرزاد» در قاب تصویر دیده می‌شود، از جمله هنرمندانی است که در این سال‌ها ارتباطش با رادیو را قطع نکرده است.

این بازیگر و گوینده در گفت‌وگویی با ایسنا از حضور در رادیو و سال‌هایی که فعالیت داشته است، سخن گفت.

متخصص معتقد است: کار هنری اینگونه نیست که محدودیت داشته باشد و شما فقط در یک حوزه فعالیت داشته باشی. مثل این است که بگویید فقط یک نوع غذا درست می‌کنم و می‌خورم. اگر قابلیت داشته باشی، سینما و تئاتر کار کنی چرا که نه؛ به نظرم نمی‌شود به یک بخش خاص محدود شد.

او در پاسخ به این پرسش که تلویزیون را بیشتر دوست دارد یا رادیو، اظهار کرد: این دو رسانه، دو مقوله کاملا متفاوت هستند. تلویزیون مدیوم خاص خودش را دارد و رادیو هم صنعت خودش را دارد. به نظرم کسی که در رادیو کار می‌کند، کارش مشکل است. نمی‌گویم کار در تلویزیون سخت نیست، اما باز به هر حال با تصویر و میزانسن، میمیک صورت و خیلی المان‌های دیگری فضا را پر می‌کنی اما در رادیو این حالت را نداری. خودت هستی و میکروفن! میکروفن یعنی شنونده، اگر ناشی باشی و ندانی چگونه از آن استفاده کنی با شکست روبه‌رو می‌شوی. ممکن است آدم عادت کند به اینکه کار روتین در رادیو انجام دهد. بعضی‌ها هم زیاد کار رادیو را جدی نمی‌گیرند، ولی واقعا کار سختی است. یک تکنیک می‌خواهد که فقط با تجربه به دست می‌آید. تلویزیون هم خاصیت‌های خودش را دارد. اما در رادیو دیده نمی‌شوی، مخاطب از صدا، تصویری از تو می‌سازد که به صدا نزدیک است. حال باید آنقدر خودت را به باور شنونده نزدیک کنی که موفق باشی.

این هنرمند که در رادیو نمایش فعالیت می‌کند، درباره محتوای نمایش‌های رادیویی که بیشتر جنبه مناسبتی پیدا کرده‌اند و کمتر از نمایشنامه‌های مطرح ایران و جهان استفاده می‌شود، اظهار کرد: به نظر می‌رسد ما هر چه جلوتر می‌رویم به جای اینکه کارهایمان کیفیت بهتری داشته باشند، به قول معروف نزول می‌کند و این مساله به رادیو محدود نمی‌شود. ما چند سال پیش متن‌های خیلی قوی و نمایش‌های خیلی قوی را کار می‌کردیم، نمایش‌نامه‌های مطرح از جمله «مکبث» را کار می‌کردیم. «روز واقعه» را کار می‌کردیم و همین طور متن‌هایی از نویسندگان بزرگ، اما الان نمی‌دانم به خاطر محدودیت‌های مالی است یا شاید رادیو را جدی نمی‌گیرند، تمام هم و غمشان روی تلویزیون است و با این مسائل روبه‌رو هستیم. ممکن است این مسأله عنوان نشود ولی در خروجی می‌بینیم که به تلویزیون بیشتر اهمیت می‌دهند. من که هم در عرصه تئاتر، هم تلویزیون و هم رادیو کار می‌کنم، می‌بینم که نه از نظر مالی قابل مقایسه هستند و نه کیفی. در حالی که رادیو رسانه‌ای است که بعد ۷۰ سال حالا دیگر جایگاه خودش را دارد. نویسندگان خوبمان واقعا به خاطر دستمزدهای آنچنانی که باید بگیرند و نمی‌گیرند، دیگر نمی‌نویسند و کار نمی‌کنند، یا سطحی‌تر می‌نویسند. به همان نسبت دغدغه‌های ما مثل آن موقع نیست. ممکن است از کارم نزنم و کارم را انجام دهم ولی خب خیلی متفاوت است وقتی کاری پایه محکمی دارد.

فریبا متخصص سپس روزهایی را یادآور شد که در رادیو برای خواندن متن‌ها هیجان داشت و گفت: یادتان نمی‌آید آن سال‌ها، نیمه شب یا هر زمان دیگری که بود برای کار رادیویی بیدار می‌شدم و ساعت‌ها با خودم تمرین و کار می‌کردم. متنم را می‌خواندم. در صورتی که باید از روی متن می‌خواندم و خواندن متن کاری ندارد. نیمه شب بیدار می‌شدم و متن‌هایم را مدام تمرین می‌کردم برای اینکه تپق نزنم ولی الان آن کار را نمی‌کنم. چرا که دیگر چیزی نیست. نه شخصیت‌پردازی و نه دیالوگی و کارها بسیار سطحی است. به نظرم دیگر مثل سابق به رادیو پرداخته نمی‌شود. شاید احساس می‌کنند دیگر لزومی ندارد. در صورتی که از راننده کامیونی که در جاده رانندگی می‌کند تا خانومی که در خانه آشپزی می‌کند، به راحتی می‌تواند رادیو گوش کند و اتفاقا رادیو رسانه‌ای است که به راحتی می‌تواند روی مردم اثر بگذارد. چون وقت تو را نمی‌گیرد.

چهارم اردیبهشت ماه امسال مصادف است با تولد ۷۸ سالگی رادیو در ایران. اولین فرستنده عمومی رادیو در ایران به ساعت ۱۹ چهارم اردیبهشت ۱۳۱۹ در تهران با نام «رادیو تهران» گشایش یافت. از فردای آن روز برنامه‌های عادی رادیو آغاز شد و چون برنامه‌ها تنها در تهران قابل دریافت بود رادیو تهران نامیده می‌شد.

در بدو تأسیس، رادیو تهران که دارای دو فرستنده یکی برای موج متوسط و دیگری برای موج‌کوتاه بود، برای پخش برنامه‌های خود از یک استودیو در محل اداره بی‌سیم استفاده می‌کرد. در سال ۱۳۲۷ یک فرستنده در اختیار رادیو قرار گرفت و یک استودیوی کوچک در میدان ارگ برای پخش اخبار ساخته شد. در سال ۱۳۳۶ نام «رادیو تهران» به «رادیو ایران» تبدیل و بعدها در جنب رادیو ایران فرستنده دومی بنام رادیو تهران نیز مشغول به کار شد که در آغاز امر تنها موسیقی از آن پخش می‌شد.

 

 

گــــرد آوری : نیکـــــ زی

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.raadcom.neekzee

http://cafebazaar.ir/app/?id=com.raadcom.neekzee&ref=share

https://new.sibapp.com/applications/neekzee

neekzee.com

منبع : ایسنا

 

 

 

 

گفت‌وگو با فریبا متخصص به انگیزه 78 سالگی رادیو
چهارشنبه 5 اردیبهشت 1397 - 07:41:53 292 آخرین بازدید : سه شنبه 1 بهمن 1398 - 15:59:21 0
*
*

عضویت در خبرنامه

از آخرین اخبار ، تخفیف ها ، محصولات و پیشنهاد های ویژه ما با خبر شوید

در ((گاه)) پرتره نوزادان سوژه نمایشگاه عکس می شود

صدور مجوز موزیک ویدئوی حبیب یک‌سال و نیم پس از درگذشت

نیک زی | تندیسی جالب در به چالش کشیدن تعلیق با جا به جایی طرف های تعادل

نیک زی | برنامه تعطیلی سینماها در تعطیلات پیش رو در ماه رمضان

حمید هیراد به اتهام سرقت ادبی پاسخ داد

نیک زی | گلاب آدینه بهترین بازیگر جشنواره فیلم پکن

برنامه گالری های تجسمی تهران در هفته دفاع مقدس

نیک زی | یک ساختمان مینیمال بسیار دیدنی و جذاب

نیک زی | اجرای «با ما دمی» در نیاوران

مارسل پروست رکورد ساتبیز را شکست

ضرورت ایجاد یک جنبش کتابخوانی از زبان احد جاودانی هم‌زمان با اجرای طرح «تابستانه کتاب»

((پنه‌لوپه کروز)) و فرهادی در آخرین روز فیلمبرداری / عکس

نیک زی | فصل دوم سریال «شهرزاد» از دوشنبه 29 خرداد ماه

همه برندگان خرس طلا از گذشته تا امروز

از گالری‌های تهران چه خبر؟

امیر جدیدی در نقش «غلامرضا تختی» ظاهر می شود

سرقت یک نقاشی درست پیش از حراج

نیک زی | کمک بازیگر هندی- هالیوودی به مهاجران سوری

استقبال گسترده تماشاگران ، تمدید نمایش «آنا کارنینا» در پردیس تئاتر شهرزاد را رقم زد

چه خبر از تئاتر و سینما

نیک زی | نمایش «ذهن برفکی» به نویسندگی و کارگردانی محمد‌حسین حسینی در تماشاخانه باران

نمایشگاه گروهی نقاشی «دلواره رنگ‌ها» در فرهنگسرای ابن‌سینا

شگفتی رئیس موزه بریتانیا از معماری موزه هنرهای معاصر

موسیقی فیلم « شاید عشق نبود» با صداى فریبرز سلیمی منتشر شد+صوت

نتیجه آزمایش دی.ان.ای بحث برانگیز «سالوادور دالی» اعلام گردید

مجسمه‌های جمشید مرادیان و شاگردانش در فرهنگسرای ابن سینا

دستمزد واقعی مهناز افشار برای بازی در «الیور توئیست» چقدر است ؟

نیک زی | دستاورد چند نسل از نقاشان آبرنگ به‌نمایش درآمد

نیک زی | ساخت قاب عکس با اسباب بازی هایی شکسته

تور نمایشگاه «دستخط» استادان خوشنویسی شروع شد

نیک زی | به‌ مناسبت تولد کیارستمی یک فیلم بخش می شود

عکس های عروسی جهان‌پهلوان تختی در «پودیوم» رو دیوار گالری «راه ابریشم»

نیک زی | ناکامی فیلم‏های مارتین اسکورسیزی و بن افلک

انیمیشن ایرانی نامزد بهترین انیمیشن کوتاه از جشنواره‌ی فصلی «آلترناتیو» کانادا

«دستان من پناهگاه تو» در حمایت از حیوانات برگزار می شود

نیک زی | حراج نخل طلای 2013

نیک زی | استقبال از صنایع دستی در هفته ایران در هلند

نیک زی | دال : خلاف جريان رايج نااميدي در حركتيم ( قسمت اول )

نیک زی | پنجمین دوره نمایشگاه مهمانی هنر

نیک زی | مونا حاتوم : تغییر نگرش در راستای محکوم کردن بی عدالتی

اظهارنظر دردسرساز درباره آزار جنسی به درخواست حذف بازیگر برنده اسکار از فیلم «8 یار اوشن» انجامید

کارنامه جهانی سینمای ایران در 40 سال پس از انقلاب

راه‌اندازی موزه تئاتر و انتقال یادگاری‌های داوود رشیدی

نیک زی | به بهانه اکران «فلامینگوی شماره ١٣»

«یادگاری» خسرو سینائی بزودی رونمایی می شود

بازدید از نقاشی و طراحی با فرش معاصر ایرانی «صوف» در نمایشگاه آثار «میرمولا ثریا»

نیک زی | یک طراحی مینیمال جالب خانه

بزرگداشت زنده‌یاد رکن‌الدین خسروی در سنگلج به همت خانه تئاتر

چرا عزاداری‌های مذهبی کارنوالیزه شده اند ؟

نمایشگاهی در ستایش شرافت دیوانگان محض