0

زیورآلات و جواهر هنر و کلکسیون
متریال.قطعات.ابزار پوشاک و اکسسوری
سبک زندگی
سرگرمی و مشغولیات
عروسی مجله نیک زی هندبوک فروش

نیک زی | وست ورلد ( WEST WORLD ) شلیک از پارک فراواقعی


فصل نخست <<وست ورلد>> جدای از اینکه اقتباسی زیبا از یک فیلم سینمایی برای صفحه نمایش کوچک تلویزیون است، بیننده را با سؤال های بسیاری تنها می گذارد.

با پایان هر قسمت و وقتی که صحنه برای نمایش اسامی دست اندرکاران این مجموعه سیاه می شود، سؤالات یکی پس از دیگری به ذهن هجوم می آورند.

این پارک براساس چه سازوکاری عمل می کند؟ آیا پارک خاموش می شود؟ و اگر چنین باشد برای ميهمانان در این زمان چه اتفاقی می افتد؟

مرکز فرماندهی پشت صحنه کجا قرار دارد؟ این پارک چقدر وسعت دارد؟ اینها بخشی از سؤال هایی است که با دیدن فصل نخست <<وست ورلد>> ممکن است ذهنتان را به خود مشغول کند.

وقتی برای اولین بار به محل فیلم برداری <<ژوراسیک پارک>> رفتم، طوري درباره این پارک علمی از سازندگان سؤال می پرسیدم، انگار که آن یک پارک واقعی است که وجود خارجی دارد.

زیرا همه چیز آن قدر با دقت طراحی و تعبیه شده بود که نمی شد تصور کرد عنصری بدون دلیل در صحنه وجود داشته باشد.

این همان چیزی است که به نظر درباره <<وست ورلد>> نیز با همه پیچیدگی هایش صادق است.

جاناتان نولان که تعدادی از بهترین فیلم نامه های برادرش، کریستوفر نولان، را نوشته است، به نظر دوست دارد همه چیز از واقعیت ریشه بگیرد حتی وقتی که با ایده های علمی- تخیلی سروکار دارد.

لیزا جوی، همسر و دستیار او، در این رابطه با اشاره به اینکه آنها همه قوانین این پارک را به دقت چیده اند، بر این باور است که نباید انتظار داشته باشیم که به صراحت به همه آن قوانین ناظر بر این پارک پرداخته شود.

او دلیل این امر را در این می داند که بینندگان قرار است به صورت تدریجی و از دریچه نگاه میزبانان با سازوکار این پارک آشنا شوند.

بنابراین سازوکاری که برای ما اسرارآمیز به نظر می آید رفته رفته منطقش را بر ما هویدا می کند. آنچه در ادامه می خوانید، پاسخ هایی است که من برای سؤالات خود از خلال گفت وگو با دست اندرکاران این سریال یافته ام.


وست ورلد کجا قرار دارد؟


 باید باور کنیم <<وست ورلد>> یک مکان فیزیکی واقعی است و نه یک دنیای مجازی. درحالی که بیشتر نماهای بیرونی سریال در <<کسل ولی>> یوتا فیلم برداری شده اند.

بااین حال، طبق گفته نولان، اینکه ما دقیقا در کجا و چه زمانی قرار داریم، چیزی است که از دریچه نگاه میزبانان به آن پی خواهیم برد.


چه زمانی دنیای بیرون را می بینیم؟


همه این حرف ها درباره خود پارک، ما را به این فکر می اندازد که این پارک کجا تمام می شود و اینکه در سرحدات آن چه چیزی انتظار ما را می کشد.

آیا این آینده ای پساآخرالزمانی است؟ یا بیشتر نسخه ای است آینده گرا از جامعه مدرن امروزمان؛ چیزی شبیه آنچه در فیلم <<گزارش اقلیت>> به تصویر کشیده می شود؟

نولان در گفته هایش به ما یادآوری می کند که این نمایش تا حد زیادی به آن چیزی محدود است که میزبانان از دنیای خود درک می کنند و ما نمی توانیم خیلی بیشتر از آنچه آنها دیده اند را ببینیم.

او در این رابطه می گوید: <<آنها چیز زیادی درک نمی کنند؛ آنها نمی دانند که دنیای بیرون چگونه است؛ آنها نمی دانند که دنیای بیرون در چه زمانی است. آنها رفته رفته دنیای بیرون را کشف خواهند کرد.

بااین حال دنیای آنها مملو از ارجاعات فرهنگی است. دیالوگ های آنها به حقایقی بیرون از دنیای خودشان تلمیح و اشاره دارد؛به عنوان مثال، موسیقی اي که در کافه پخش می شود.

در یکی از موسیقی هایی که در سریال پخش می شود، به این مسئله اشاره می شود که میزبانان به وجود جهانی بیرون از جهان خود پی خواهند برد یا در قسمتی دیگر،

یکی از شخصیت ها به عکسی نگاه می کند که انگار متعلق به جهان بیرون است.


اسلحه ها چگونه کار می کنند؟


در <<وست ورلد>>، ميهمانان پارک می توانند با سلاح هایشان به راحتی میزبانان را بکشند، ولی سلاح های میزبانان به نظر تأثیر چندانی بر ميهمانان ندارد.

نولان این قضیه را این طور توضیح می دهد: <<این قضیه نه به اسلحه ها، بلکه به گلوله ها مربوط می شود. ما خیلی دراین باره فکر کردیم.

در فیلم اصلی، اسلحه ميهمانان روی ميهمانان کارگر نیست، ولی ما فکر کردیم که شاید ميهمانان در اینجا خواهان تجربه ای هیجان انگیزتر باشند.

این گونه بود که ایده استفاده از گلوله های مشقی در سلاح های <<میزبان ها>> به ذهنمان خطور کرد؛ پس وقتی ميهمان ها از سوی میزبان ها مورد اصابت گلوله قرار گیرند، نمی میرند، ولی رویشان تأثیر می گذارد>>،

ولی سؤال اصلی این است که اگر یکی از میزبان ها سلاح یکی از ميهمان ها را بگیرد و با مهمات واقعی شلیک کند، چه اتفاقی می افتد؟


فیلم در چه زمانی می گذرد؟


جاناتان نولان در یک ویدئوی پشت صحنه افشا می کند که این مجموعه در قرن 21 به وقوع می پیوندد، اما اینکه در کجای قرن بیستم، چیزی است که ما نمی دانیم.

یکی از شخصیت های <<وست ورلد>> ادعا می کند که 30 سال است به اینجا سر می زند، اما به نظر این پارک تاریخچه طولانی تری دارد.

آنتونی هاپکینز 78 ساله، نقش شخصیتی به نام دکتر رابرت فورد را بازی می کند که ایده پرداز، سر برنامه نویس و مؤسس این پارک است. شاید او در ادامه به ما درباره عمر این پارک، سرنخ هایی بدهد.


چقدر از داستان های مربوط به <<میزبانان>> به نگارش درآمده است؟


ما در فصل اول می فهمیم که متخصصان تمام داستان های مربوط به <<دنیای غرب>> را نوشته اند.

لیزا جوی به ما گفت که هر شخصیت خاص دارای مجموعه ای از خطوط داستانی است که به صورت چرخه ای مدام تکرار می شود.

او در این رابطه می گوید: <<مطمئنا تئوری علمی قصه در طراحی و تدوین چرخه های میزبانان مختلف نقش داشته است که

برخی از این میزبان ها جزء شخصیت های اصلی و برخی شان نیز جزء شخصیت های فرعی اند. از لحاظ تئوری، داستان می تواند چنان اشکال به مراتب پیچیده تری به خود بگیرد

که آنچه در فیلم می بینیم صرفا نوک کوه یخ محسوب می شود. سپس بحث متوجه شکل واقعی <<وست ورلد>>، شهر های مختلف آن و داستان هایی که در آنها جریان دارد، می شود.

ورود به چنین موضوعی همیشه جالب است. درست مثل بازی کردن با مجموعه عظیمی از لگوهای فکری و ساختن الگوها و اشکال مختلف با آنهاست.


چرخه ها کی پایان می یابند؟


در این سریال با صحنه ها يا به عبارت بهتر، با چرخه هایی مواجهیم كه به کرات تکرار می شوند؛ اما این چرخه ها قرار است تا کی تکرار شوند؟

هر شخصیت چه مقدار از این چرخه ها دارد؟ صحنه دزدی قرار است چندین بار رخ دهد؟ کسی دراین باره به ما اطلاعاتی نمی دهد.

جاناتان نولان گفته که بازی های ویدئویی الهام بخش او بوده اند.

جوی در این خصوص این طور بیان می کند: <<خود ایده نوشتن داستانی که اعمال شخصیت اصلی بخشی از داستان نیستند، برایم جالب بود.

در بازی هایی مثل <<کتیبه های کهن: اسکایریم>>، <<سرخ پوست مرده: رستگاری>>، یا بازی های آزاد (بدون محدودیت برای بازیگر نقش اصلی) که استودیوی بازی سازی بایوور (Bioware) سازنده شان هست، اخلاق یک متغیر است.

چگونه می شود داستانی نوشت که ویژگی اخلاقی قهرمانش نه یک امر ثابت، بلکه طیفی متغیر را دربر گیرد؟ چالش جالبی است. اینکه کسانی غیر از کاربران بازی هم می توانند در جریان حوادث مداخله کنند برای من جالب است.

در <<اسکایریم>>، وقتی در یک روستا قدم می گذارید، لزوما مهم ترین شخص آنجا نیستید. زندگی شخصیت های کامپیوتری جریان دارد؛ چه شما آنجا باشید، چه نباشید، آنها کار خود را می کنند.

داشتم به اظهارات کن لوین، طراح بازی <<بیوشوک اینفینیت>>، گوش می دادم درباره نحوه ساختن آن و علاقه ای که سازندگان و طراحان بازی ها، صرف پردازش شخصیت ها می کنند.

این رابطه ای است که به لحاظ کیفی کاملا متفاوت است با رابطه نویسندگان نمایش های رادیو- تلویزیونی با شخصیت هاشان،

زیرا شخصیت ها در بازی های ویدئویی فقط دیالوگ حفظ نمی کنند - کارهای کثیف هم انجام می دهند و کاربران بازی هم با آنان تعامل می کنند.

این رابطه ای است که فکر می کنم تا حدی <<کریچتون>> آن را پیش بینی کرده بود، اما پیچیده تر از آن چیزی شده که حتی خود او فکر می کرد.


آیا مرد سیاه پوش کلید معماست؟


به نظر می رسد که <<اد هریس>> در نقش مرد سیاه پوش، <<وست ورلد>> را مثل یک بازی ویدئویی تجربه می کند و در تلاش برای کشف رازهای پنهان جهان است.

هریس پیش تر به ما گفت که در قسمت های بعدی با شخصیت او در جهان بیرون و همچنین گذشته اش، آشنا مي شويم و خواهیم فهمید که او چرا اینجاست و دقیقا چه کسی است. 

خود هریس در اين رابطه می گوید: <<او 30 سال است که اینجا می آید، ولی بار اولی که آمد، سیاه نپوشیده بود.

این شخصیتی است که وی در سالیانی که به این مکان می آمده برای خود ساخته و پرداخته است. فکر می کنم وقتی اولین بار اینجا آمد، داشت بررسی می کرد که این مکان چه جور جایی است.

من می توانم هر کاری که بخواهم بکنم. می توانم اگر لازم باشد آدم بکشم یا با روسپی های رباتیک عجیب و غریب عشق بازی کنم.

فکر می کنم در مقطعی، اتفاقی برای مرد سیاه پوش افتاده که ناگهان فهمیده این بخش تیره و خشنش بخشی واقعی از وجودش بوده که هیچ گاه در جهان واقعی تجربه اش نکرده است؛

بخشی که سال ها جامعه مدنی سرکوبش کرده و حالا می خواهد به آن میدان بدهد و ببیند چه پیش خواهد آمد، اما او از اینجابودنش، هدف بسیار ژرف تری نیز دارد.

فکر می کند آنچه در این پارک رخ می دهد لایه ای عمیق تر هم دارد. نمی دانم چه چیزی هست و چرا، شاید شخصیت <<تونی>> مسئول چیزی است که در سطح نمی توان به آن  پی برد.

فکر می کنم که او بر این نظر است که هرچه به آشوب بیشتری دامن بزند و تخریب هرچه وسیع تری با جماعت هوش مصنوعی (A.I.) انجام دهد بهتر است؛

اما این تصادفی نیست. همیشه روایتی هست که در پی اش می رود. کسی سر راهش قرار می گیرد و او باید منهدمش کند.


بازدیدکنندگان پارک چقدر امنیت دارند؟


با وجود استفاده از فشنگ ها و مهمات مشقی، امکان زخمی یا کشته شدن ميهمانان پارک بسیار زیاد است.

امکان دارد ميهمانان به همدیگر حمله کنند، امکان دارد از اسب یا تصادفا در دره بیفتند.

طبق تصور نولان، متقاضیان قبل از ورود به <<وست ورلد>>، باید یک رضایت نامه جامع را امضا کنند.

در قسمت های اول، فرم پرکردن <<ميهمانان>> نشان داده نمی شود، اما نولان از وجود چنین چیزی به ما می گوید.همه چیز طراحی شده تا <<ميهمانان>> امنیت داشته باشند.

به نحوی برنامه ریزی شده که <<میزبانان>> نه تنها بخش مربوط به خود را در این داستان پرشاخ وبرگ بازی کنند که مهم تر از آن، در صورت به خطرافتادن امنیت <<میهمان>>، براساس برنامه و سناریوی ازپیش تعیین شده، عمل نکنند.

نولان دیدگاه خود در این رابطه را این طور تشریح می کند: <<ویژگی ای در این برنامه هست به نام <<واکنش یا کارکرد سامری نیکوکار>> که ایفای چنان نقشی را برای <<میزبانان>> فراهم می کند.

پارک پر از <<میزبانان>>ی است که هم به خاطر مسئولیتشان و هم به دلیل برنامه ریزی ناخودآگاهشان، هرجا بتوانند همه جوره از <<میهمانان>> حمایت می کنند.

بنابراین، اگر <<میهمان>> مستی، تلوتلوکنان به طرف یک پرتگاه می رود، حتما سروکله یک <<میزبان>> در آن اطراف پیدا می شود که بدون قطع روند داستان می کوشد به شیوه ملایمی مانعش شود.

آنان از یک سو <<گوشت دم توپ>> ند و از سوی دیگر، نگهبانان همه کاره این سرزمین.


 بهای هر بلیت چقدر است؟


برای ورود به <<دنیای غرب>> در کسوت یک <<میهمان>> چقدر باید هزینه کرد؟ آیا همه می توانند در این پارک تماتیک حضور یابند یا فقط مختص پولدارترین هاست؟

بازاریابی آن که نشان می دهد حضور در آنجا، روزانه 400 هزار دلار برای هر <<میهمان>> خرج برمی دارد. به نظر می رسد خلق چنین دنیای عظیمی خیلی خیلی گران تمام می شود.

مطمئنم با بررسی بیشتر انگیزه های شرکت سازنده، این هم مشخص می شود.

از آنجا که روایت <<وست ورلد>> در زمان های مختلف جریان دارد و شخصیت های مختلف و متنوعی را به تصویر می کشد، طراحی صحنه و لباس، برای آن کربتری، طراح لباس و گروهش، کار بسیار عظیم و دشواری بوده.

هرچند فیلم های وسترن منبع خوبی برای الهام می توانند باشند، ولی نقطه شروع و آغاز کربتری نبوده اند.

منبع اصلی او، تصاویر باقی مانده از افرادی است که در دهه های 1850 و 1890 به راستی در <<غرب وحشی>> می زیسته اند.

بخش وسیعی از این منابع تصویری، عکس های آدم های معمولی است که در آلبوم های خانوادگی به یادگار مانده است. در این باره می گوید:

((عکس ها جالب ترین و فردی ترین روش پژوهشند و در این عکس هاست که شما شخصیت حقیقی آدم ها را می بینید))


گردآوری : نیک زی

منبع : روزنامه شرق

منبع : Splashfilms

مترجم : هادی آذری

  نیک زی |  وست ورلد ( WEST WORLD ) شلیک از پارک فراواقعی
پنجشنبه 18 آذر 1395 - 08:49:11 334 آخرین بازدید : چهارشنبه 15 آبان 1398 - 09:08:41 0
*
*

عضویت در خبرنامه

از آخرین اخبار ، تخفیف ها ، محصولات و پیشنهاد های ویژه ما با خبر شوید

پیشنهادهایی برای گالری‌گردی

رکورد 500 میلیارد تومانی فروش در حوزه فرهنگ و هنر ایران در سال 96

پری زنگنه از نسبت فامیلی‌اش با خاشقجی‌ها می گوید

«یواشکی» سایت برزیلی را غافلگیر کرد

نیک زی | اولین نمایشگاه انفرادی دیوید بچلر در تهران

نیک زی | ملال زندگی در غیابِ هنر ، گفت‌وگو با شهرو خردمند

انتقاد فرمان‌آرا از((کاه دانستن)) مرگ کیارستمی

نمایشگاه عکس «نگاه» ثبت بازتاب عکس العمل مخاطب در مواجهه با تصاویر

بیمه هنرمندان مناطق زلزله‌زده قابل پیگیری است

نیک زی | حضور «پنه لوپه کروز» و «خاویر باردم» در فیلم جدید فرهادی

نیک زی | «پولانسکی» درباره آینده سینما گفت : «خطری سینما را تهدید نمی‌کند»

نیک زی | ماجرای تخریب یک خانه در «بزرگراه»

توضیحات امامی درباره شائبه های ایجاد شده پیرو درج نشدن نام چاوشی روی جلد کاور قسمت نهم سریال «شهرزاد»

نیک زی | افتتاحیه «ضدترامپ» جشنواره برلین

واکنش هنرمندان به کاندیدا شدن جنجالی پژمان جمشیدی از ویشکا آسایش تا نوید محمدزاده + تصاویر

کامبوزیا پرتوی: «کامیون» بدون ممیزی ساخته شد

الیور استون در فرش قرمز «مصاحبه‌های پوتین» از پوتین و ترامپ چه گفت

جشن «تصویر سال» و جشنواره «فیلم تصویر» آغاز شد

نیک زی | خاموشی پوران فرخزاد بعد از یک دوره کما

نیک زی | محمدجواد ظریف و گفته هایی از کیارستمی ، فرهادی و شجریان

نیک زی | پیمان خاکساراز رونویسی از ترجمه‌های قبلی می گوید!

طراح ایرانی از سونی پیکچرز شکایت کرد

پخش آنلاین فیلم جدید «هری پاتر»

آخرین وضعیت جمشید مشایخی در بیمارستان

لهاسا ((Lhasa de Sela)) ، دختر کولی موسیقی جاده ها (1972 -2010)

«کلوزآپ؛ نمای نزدیک از یک شغل رمانتیک» در نمایشگاه کتاب

«داروگ» اردوی رایگان عکاسی پرندگان برگزار می نمایید

همکاری ماریا آبرامویچ (MarinaAbramović) با مائوریتزیو کاتلان (mauriziocattelan) در پروژه جدید برند گوچی (Gucci)

چهارمین جشنواره تولیدات رسانه ملی برندگانش را شناخت

جا ماندن دانشگاه‌های هنر از گالری‌ها

نیک زی | اینستالیشن خلاقانه با مجسمه های مینیاتوری در حال برش کاهو

نیک زی | فیلم سینمایی «آستیگمات» با بازی باران کوثری و نیکی کریمی

نیک زی | ایران درودی : «یکی از خوشبخت‌ترین‌های روی زمین هستم»

نقیضه‌ای از داستان «بینوایان» روی صحنه تئاتر شهرزاد

نیک زی | محمد احصـــــایی : مختصر مفید

انتشار نخستین جلد از مجموعه هفت‌جلدی آثار زنده‌یاد محمود استادمحمد همزمان با سالمرگ وی

نیک زی | نصب دومین کاشی ماندگار

مهدی پاکدل و بهناز جعفری در نمایش «رومولیت» همبازی می شوند

نیک زی | آلبوم «حالا چرا» با صدای ناصر مسعودی و تنظیم مجید درخشانی

حذف «نفس» از نامزدی بهترین فیلم جشن خانه سینما و واکنش تهیه کننده این فیلم

چرا آلبوم حامد هاکان حتی پس از مرگش هم منتشر نخواهد شد ؟

آرزوی داریوش اسدزاده در برآوردن آرزوی ناصرالدین شاه

«نفس» از گلدن‌گلوب جا ماند

«فتوحات گلشیری» با کولاژ 12 داستان گلشیری بروی صحنه می رود

گالری‌گردی آخر هفته پاییزی

نیک زی | نقاشی‌های «آبستره» آزاده ساعتچی در گالری فردا

نیک زی | استفاده از تجهیزات صنعتی در دکوراسیون داخلی و روشنایی - نیک زی

گشایش جشنواره عکس جالب و دیدنی تلفن همراه «هشت» به همراه تقدر از برگزیدگان

نیک زی | قلم‌زنی؛ هنری7هزارساله

گفته های خواندنی یک طراح لباس از مافیای وحشتناکی که پشت هفته‌های مد در جهان وجود دارد