0

زیورآلات و جواهر هنر و کلکسیون
متریال.قطعات.ابزار پوشاک و اکسسوری
سبک زندگی
سرگرمی و مشغولیات
عروسی مجله نیک زی هندبوک فروش

نیک زی | «چهره/ تصویری از خود» به روایت «مرتضی پورحسینی»




ارتباط کیوریتور با هنرمندان در جایی قطع شده


درباره اثری که در این مجموعه به نمایش گذاشتید، توضیح دهید... .


این اثر بخشی از مجموعه‌ای است که در چند سال گذشته روی آن کار می‌کنم و سعی کردم یکی از آنها را با توجه به موضوع این نمایشگاه برای نمایش انتخاب کنم. در این کار اشاره مستقیم به چهره من وجود ندارد اما فیگور خودم در آن استفاده شده که نمادی از انسان امروزی است. تصوری که من یا هر انسانی از خودش دارد با توجه به حافظه تاریخی و اتفاقاتی که بر او گذشته است، شکل می‌گیرد. من و هم‌نسلان من خاطره هشت سال جنگ را داریم که تأثیرات آن در زندگی و روان ما بسیار پررنگ است.
عنوان اثر ((داغه)) است به معنای لکه یا زخمی روی بدن که از بین نمی‌رود و در آن من تصویری را که تا الان از زندگی خود دیدم به نمایش گذاشتم. در این کار از یک تصویر قدیمی معروف از یک زندانی جنگ جهانی دوم، که شماره زندانی او روی بدنش خالکوبی شده است، الهام گرفتم. در همه جنگ‌ها به زندانیان یک شماره داده می‌شد و آنها با آن شماره شناخته می‌شدند. حتی نفرات و کشته‌شدگان جنگ هم براساس تعداد و شماره شناخته می‌شوند و دیگر نامی ندارند. در کاری که من ارائه کردم فیگور خودم دقیقا به شکل تصویر اصلی وجود دارد و شماره‌ای که روی بدنم وجود دارد، تعداد شهدای جنگ ایران را نشان می‌دهد.


عنوان این نمایشگاه ((تصویری از خود)) است اما در بسیاری از آثار نشانه‌ای از شخص هنرمند دیده نمی‌شود. به نظر شما، چگونه هنرمند یک اثر انتزاعی را به عنوان تصویری از ((خود)) ارائه می‌کند؟


در سال‌های اخیر دیگر نمی‌توان تعریف مشخصی از سلف‌پرتره ارائه داد تا بگوییم تصویری از خود باید صرفا به شکل پرتره یا فیگور باشد. عده‌ای از هنرمندان کارهای مینی‌مال انجام می‌دهند و برای مثال، می‌گویند این تکه‌سنگ یا لکه رنگ ((آن)) من است. این تعریف می‌تواند درست باشد اما جامعه هنری ما هنوز نتوانسته این موضوع را هضم کند و بگوید چقدر می‌توانیم خودمان را در یک تکه‌سنگ ببینیم. در شرایط فعلی لازم است به عنوان یک چالش ذهنی بررسی کنیم یک هنرمند چه تصویری از خودش دارد. بارها برای من پیش آمده چیزی را در طبیعت پیدا کردم یا کتابی را خواندم که احساس کردم خیلی به من نزدیک است، اما اگر اینها را به عنوان تصویر خودم ارائه کنم، وجود من در آن برای مخاطب قابل تشخیص نیست. برای همین تلاش کردم با نگاه جسمانی و فیگوراتیو تصویر خود را نمایش دهم تا بتوانم با مخاطب ارتباط برقرار کنم.


با وجود این، فکر می‌کنید دلیل استقبال هنرمندان از ارائه آثار آبستره یا آثار مفهومی در این نمایشگاه چیست؟


به نظر من، اینکه چیزی را پیدا کنیم یا تصویری را خلق کنیم و بگوییم این تصویر من است، کار هنرمند را راحت می‌کند، اما باید برای آن تعریفی وجود داشته باشد که در کنار اثر قرار گیرد. اما متأسفانه در خیلی از نمایشگاه‌ها وجود استیتمنت نادیده گرفته می‌شود. قطعا هر هنرمند ایده‌ای برای ارائه آثار انتزاعی داشته و باید این ایده مطرح شود تا باعث سردرگمی بیننده نشود. حتی کار من با وجود اینکه فیگوراتیو است متنی به همراه خود داشت تا درباره آن توضیح دهد اما متأسفانه در نمایشگاه نصب نشد. حال مخاطب چگونه می‌تواند با دیدن یک شئ یا چند خط تجسم کند این کار ربطی به تصویر هنرمند دارد.
این روزها نمایشگاه‌های زیادی با این موضوع برگزار می‌شود و هر آرتیستی می‌تواند یک اثر که هیچ ربطی به موضوع نمایشگاه ندارد، ارائه دهد و بگوید این کار بخشی از وجود من است. از طرفی با این نگاه دست هنرمند باز است اما من فکر می‌کنم در فضای هنری ما باید تعریف مشخصی از سلف‌پرتره وجود داشته باشد.


به نظر شما، نقش فریدون آو به عنوان کیوریتور در این نوع نگاه به سلف‌پرتره و شکل‌گیری نمایشگاه چیست؟


برای برگزاری یک نمایشگاه موفق نکات مختلفی باید رعایت شود. اولین مرحله انتخاب موضوع است و این نمایشگاه از این منظر خوب بود. موضوع آن من را درگیر کرد و در مدتی که زمان داده شده بود تلاش کردم کاری متناسب با موضوع ارائه دهم. انتظار داشتم باقی هنرمندان هم این‌گونه با کار برخورد کنند اما به نظر می‌رسد ارتباط کیوریتور با هنرمندان در جایی قطع شده و درباره اینکه هنرمند قرار است چه نوع اثری ارائه دهد صحبتی نشده است. همین موضوع باعث شده تعدادی از کارها برای بیننده گنگ باشد. کیوریتور فضا را باز گذاشته تا هنرمند در انتخاب اثرش آزاد باشد اما به نظر می‌رسد این موضوع باعث شده است هنرمند اثری را که در نمایشگاه دیگری با موضوع و عنوان دیگری نمایش داده بوده این‌بار به نام تصویری از خود ارائه دهد. بنابراین نمی‌توانیم در این نمایشگاه تعریف هنرمند از تصویر خود را داشته باشیم و به‌همین‌دلیل فکر می‌کنم این نمایشگاه برای نمایش عنوان خود ٥٠٠ درصد موفق بوده است.
از سوی دیگر، نبود کاتالوگ و استیتمنت هم باعث سردرگمی بیننده می‌شود. شاید ایده کیوریتور این بوده که مخاطب با دید خودش با کارها ارتباط بگیرد اما باید این را هم در نظر گرفت که شاید مخاطب شناخت کافی از هنرمند و روند کاری او نداشته باشد، یا حتی با وجود داشتن شناخت نتواند مفهوم اثر را درک کند. خود من با اینکه بسیاری از هنرمندان را می‌شناسم و کارهای آنان را دنبال می‌کنم با تعدادی از کارها نتوانستم ارتباط برقرار کنم.



گــــرد آوری : نیکـــــ زی

منبع : روزنامه شرق





  نیک زی |  «چهره/ تصویری از خود» به روایت «مرتضی پورحسینی»
یکشنبه 26 دی 1395 - 05:47:35 116 آخرین بازدید : شنبه 17 آذر 1397 - 22:13:30 0
*
*

عضویت در خبرنامه

از آخرین اخبار ، تخفیف ها ، محصولات و پیشنهاد های ویژه ما با خبر شوید

نیک زی | «گاوهای بُرنزی» پشت ویترین کتابفروشی‌ها

نیک زی | دعوای مریل استریپ با ترامپ به گلدن‌گلوب کشید

نیک زی | کهن‌ترین انیمیشن جهان کجاست؟

«دو لکه ابر» در گروه هنر و تجربه به نمایش در می آید

نیک زی | گفت‌وگو با «فرهاد تجویدی»، کارگردان نمایش «من...»

نیک زی | نمایشگاه نقاشی های موسیقی آب در خانه هنرمندان تهران

«حیف! حوصله‌ام پیر شده» نوشته محمد صالح‌علا روی پیشخوان کتابفروشی ها آمد

افشین هاشمی :سینما برای من بهانه‌ای برای فرار از واقعیت است

نیک زی | برگزاری مراسم نکوداشت استاد معروفی

روایت سرپرست گروه شیلر از برگزاری کنسرت در ایران

نیک زی | خانه ی مینیمالیستی

«شکوه تمدن‌های جهان» موزه لوور در تهران

نیک زی | ((ماهی روی درخت)) رمانی برای نوجوانان

واکنش (( امیر تتلو )) به مرگ تلخ (( آتنا )) در اینستاگرامش

آسیب‌دیدگی امین حیایی و گریه الناز شاکردوست

«مهتاب» اسماعیل کاداره در روی پیشخوان کتابفروشی‌ها

«هانس هرش» رئیس جشنواره بین‌المللی فیلم وین در سن ۶۴ سالگی درگذشت

یک تهیه‌کننده از دستمزدهای نجومی بازیگران به شدت انتقاد کرد

نیک زی | خبرهایی از حوزه هنرهای تجسمی

تابلو کوچکترین دختر پیر آگوست رنوار

تصویر درویشیان روی جلد «نگاه‌ نو» نشست

نیک زی | اجرای «ریش فیدل غبغب مرکل» ا طراحی رضا کیانیان

«ضربه دوازدهم» نمایشگاهی از انسان معلق در قاب یک عکاس‌

نیک زی | «سخن عشق» ناصر جواهرپور نمایش داده می‌شود

یک زن به جای «جانی‌دپ» در «دزدان دریایی کارائیب» در نقش جک اسپارو ؟!

تبریک «شهرزاد»ی ها به مناسبت «روز ملی سینما»

محمد معتمدی «سرمست» را روانه ی بازار موسیقی کرد

نیک زی | صدای پای «پاپا نوئل» در گیشه‌ سینماهای جهان

خلاقیت برند دولچه و گابانا در شو زنان هفته مد میلان

نمایشگاه «طبرخون» در گالری 14

مستند «رویاهای دم صبح» روی پرده سینماهای فرانسه

«فرشته نگهبان» در تالار وحدت فرود آمد

نیک زی | پـژواک جهـانی اعتـراض تـرانه

نیک زی | از آلبوم جدید تا سورپرایز اجرای خیابانی با «کاوه آفاق»

مناقشه مجازی برسر مرگ قباد،احتمال ساخت سری جدید و خبرهای دیگر از سریال «شهرزاد»

معرفی کتیبه بیستون را با «پسر ویشتاسب» در سینما حقیقت ببینید

نیک زی | نام این خوک «پیگکاسو» است

لهاسا ((Lhasa de Sela)) ، دختر کولی موسیقی جاده ها (1972 -2010)

نیک زی | حکاکی مینیاتوری درون مداد بسیار جالب

برگزاری نوزدهمین فستیوال جهانی موسیقی جوانان و دانشجویان با توجه خاص «ولادیمیتر پوتین» در روسیه

نیک زی | اندر ضرورت جابه‌جایی نقش‌ها

هفتمین دوسالانه مجسمه‌سازی تهران داوران خود را شناخت

مجسمه گیلگمش در کرمانشاه کشف و ضبط شد

دغدغه های دبیر جشنواره‌ی فیلم «سبز» که در آغاز این رویداد مطرح شد

گشتی در گالری گلستان به مناسبت برگزاری بیست‌وششمین دوره، رویداد «صد اثر صد هنرمند»

جشنواره فیلم کن دچار یک تغییر مهم شد

حراج آثار اندی وارهول به بیت‌کوین

نیک زی | هنر آفرینی با سایه بسیار زیبا چهره

نیک زی | معرفی بهترین‌های سینمایی و برنامه ‏های تلویزیونی سال آمریکا

((دنیای چارلی چاپلین)) را در آخرین خانه او در سوئیس تجربه کنید