0

زیورآلات و جواهر هنر و کلکسیون
متریال.قطعات.ابزار پوشاک و اکسسوری
سبک زندگی
سرگرمی و مشغولیات
عروسی مجله نیک زی هندبوک فروش

نیک زی | «چهره/ تصویری از خود» به روایت «مرتضی پورحسینی»




ارتباط کیوریتور با هنرمندان در جایی قطع شده


درباره اثری که در این مجموعه به نمایش گذاشتید، توضیح دهید... .


این اثر بخشی از مجموعه‌ای است که در چند سال گذشته روی آن کار می‌کنم و سعی کردم یکی از آنها را با توجه به موضوع این نمایشگاه برای نمایش انتخاب کنم. در این کار اشاره مستقیم به چهره من وجود ندارد اما فیگور خودم در آن استفاده شده که نمادی از انسان امروزی است. تصوری که من یا هر انسانی از خودش دارد با توجه به حافظه تاریخی و اتفاقاتی که بر او گذشته است، شکل می‌گیرد. من و هم‌نسلان من خاطره هشت سال جنگ را داریم که تأثیرات آن در زندگی و روان ما بسیار پررنگ است.
عنوان اثر ((داغه)) است به معنای لکه یا زخمی روی بدن که از بین نمی‌رود و در آن من تصویری را که تا الان از زندگی خود دیدم به نمایش گذاشتم. در این کار از یک تصویر قدیمی معروف از یک زندانی جنگ جهانی دوم، که شماره زندانی او روی بدنش خالکوبی شده است، الهام گرفتم. در همه جنگ‌ها به زندانیان یک شماره داده می‌شد و آنها با آن شماره شناخته می‌شدند. حتی نفرات و کشته‌شدگان جنگ هم براساس تعداد و شماره شناخته می‌شوند و دیگر نامی ندارند. در کاری که من ارائه کردم فیگور خودم دقیقا به شکل تصویر اصلی وجود دارد و شماره‌ای که روی بدنم وجود دارد، تعداد شهدای جنگ ایران را نشان می‌دهد.


عنوان این نمایشگاه ((تصویری از خود)) است اما در بسیاری از آثار نشانه‌ای از شخص هنرمند دیده نمی‌شود. به نظر شما، چگونه هنرمند یک اثر انتزاعی را به عنوان تصویری از ((خود)) ارائه می‌کند؟


در سال‌های اخیر دیگر نمی‌توان تعریف مشخصی از سلف‌پرتره ارائه داد تا بگوییم تصویری از خود باید صرفا به شکل پرتره یا فیگور باشد. عده‌ای از هنرمندان کارهای مینی‌مال انجام می‌دهند و برای مثال، می‌گویند این تکه‌سنگ یا لکه رنگ ((آن)) من است. این تعریف می‌تواند درست باشد اما جامعه هنری ما هنوز نتوانسته این موضوع را هضم کند و بگوید چقدر می‌توانیم خودمان را در یک تکه‌سنگ ببینیم. در شرایط فعلی لازم است به عنوان یک چالش ذهنی بررسی کنیم یک هنرمند چه تصویری از خودش دارد. بارها برای من پیش آمده چیزی را در طبیعت پیدا کردم یا کتابی را خواندم که احساس کردم خیلی به من نزدیک است، اما اگر اینها را به عنوان تصویر خودم ارائه کنم، وجود من در آن برای مخاطب قابل تشخیص نیست. برای همین تلاش کردم با نگاه جسمانی و فیگوراتیو تصویر خود را نمایش دهم تا بتوانم با مخاطب ارتباط برقرار کنم.


با وجود این، فکر می‌کنید دلیل استقبال هنرمندان از ارائه آثار آبستره یا آثار مفهومی در این نمایشگاه چیست؟


به نظر من، اینکه چیزی را پیدا کنیم یا تصویری را خلق کنیم و بگوییم این تصویر من است، کار هنرمند را راحت می‌کند، اما باید برای آن تعریفی وجود داشته باشد که در کنار اثر قرار گیرد. اما متأسفانه در خیلی از نمایشگاه‌ها وجود استیتمنت نادیده گرفته می‌شود. قطعا هر هنرمند ایده‌ای برای ارائه آثار انتزاعی داشته و باید این ایده مطرح شود تا باعث سردرگمی بیننده نشود. حتی کار من با وجود اینکه فیگوراتیو است متنی به همراه خود داشت تا درباره آن توضیح دهد اما متأسفانه در نمایشگاه نصب نشد. حال مخاطب چگونه می‌تواند با دیدن یک شئ یا چند خط تجسم کند این کار ربطی به تصویر هنرمند دارد.
این روزها نمایشگاه‌های زیادی با این موضوع برگزار می‌شود و هر آرتیستی می‌تواند یک اثر که هیچ ربطی به موضوع نمایشگاه ندارد، ارائه دهد و بگوید این کار بخشی از وجود من است. از طرفی با این نگاه دست هنرمند باز است اما من فکر می‌کنم در فضای هنری ما باید تعریف مشخصی از سلف‌پرتره وجود داشته باشد.


به نظر شما، نقش فریدون آو به عنوان کیوریتور در این نوع نگاه به سلف‌پرتره و شکل‌گیری نمایشگاه چیست؟


برای برگزاری یک نمایشگاه موفق نکات مختلفی باید رعایت شود. اولین مرحله انتخاب موضوع است و این نمایشگاه از این منظر خوب بود. موضوع آن من را درگیر کرد و در مدتی که زمان داده شده بود تلاش کردم کاری متناسب با موضوع ارائه دهم. انتظار داشتم باقی هنرمندان هم این‌گونه با کار برخورد کنند اما به نظر می‌رسد ارتباط کیوریتور با هنرمندان در جایی قطع شده و درباره اینکه هنرمند قرار است چه نوع اثری ارائه دهد صحبتی نشده است. همین موضوع باعث شده تعدادی از کارها برای بیننده گنگ باشد. کیوریتور فضا را باز گذاشته تا هنرمند در انتخاب اثرش آزاد باشد اما به نظر می‌رسد این موضوع باعث شده است هنرمند اثری را که در نمایشگاه دیگری با موضوع و عنوان دیگری نمایش داده بوده این‌بار به نام تصویری از خود ارائه دهد. بنابراین نمی‌توانیم در این نمایشگاه تعریف هنرمند از تصویر خود را داشته باشیم و به‌همین‌دلیل فکر می‌کنم این نمایشگاه برای نمایش عنوان خود ٥٠٠ درصد موفق بوده است.
از سوی دیگر، نبود کاتالوگ و استیتمنت هم باعث سردرگمی بیننده می‌شود. شاید ایده کیوریتور این بوده که مخاطب با دید خودش با کارها ارتباط بگیرد اما باید این را هم در نظر گرفت که شاید مخاطب شناخت کافی از هنرمند و روند کاری او نداشته باشد، یا حتی با وجود داشتن شناخت نتواند مفهوم اثر را درک کند. خود من با اینکه بسیاری از هنرمندان را می‌شناسم و کارهای آنان را دنبال می‌کنم با تعدادی از کارها نتوانستم ارتباط برقرار کنم.



گــــرد آوری : نیکـــــ زی

منبع : روزنامه شرق





  نیک زی |  «چهره/ تصویری از خود» به روایت «مرتضی پورحسینی»
یکشنبه 26 دی 1395 - 05:47:35 101 آخرین بازدید : یکشنبه 29 مهر 1397 - 19:07:28 0
*
*

عضویت در خبرنامه

از آخرین اخبار ، تخفیف ها ، محصولات و پیشنهاد های ویژه ما با خبر شوید

«ملی و راه‌های نرفته‌اش» در راه «تالین»

نیک زی | معماری زیبا و متفاوت با کاشی

نیک زی | در بازدید 2 وزیر از جشنواره‌ی تجسمی فجر چه گذشت؟

آغاز اکران مستند «خوان بی خان» در سینماهای هنر و تجربه

نیک زی | امــــروز ((شنبه 1395/10/25)) در گــالری های تهـران چه می گــــذرد

نیک زی | پیکر رکن‌الدین خسروی به ایران منتقل می‌شود

نیک زی | سمینار راهیابی به بازار حرفه‌ای موسیقی

نیک زی | «یک اتفاق مسخره» در ویترین کتابفروشی‌ها

نیک زی | پوسترهای الهام همت - گرافیست در کافه - گالری ایرانشهر افتتاح می شود

نیک زی | فیلم مستند آوانتاژ روایتی از زندگی کارتن خواب ها

لغو قطعی کنسرت کیتارو و شب پاموک اما و اگرهای کنسرت کلایدرمن

خلاصه مصور هملت وارد بازار کتاب ایران شد

اظهارنظر 10 بازیگر درباره «شهرزاد»

«صبح بخیر ایران» را از شبکه یک با صدای رستاک ببینید

چه کسی کلیه اش را به سلنا گومز اهدا کرد ؟

نیک زی | عبدالله اسکندری : «مردم می‌توانند با رأی دادن از حق خود دفاع کنند»

نیک زی | ساخت یک آباژور هیجان انگیز برای طرفداران اکشن فیگور

نمایش «فروغ ساراپینا» در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه رفت

نیک زی | جشنواره عکاسی گیلانگردی برگزار می‌شود

نیک زی | طنین ملایم موسیقی در تهران

نیک زی | حراج نخل طلای 2013

نیک زی | شصتمین شماره مجله «سینما و ادبیات» ویژه لوک بسون و سینمای معاصر فرانسه

معرفی کوچک‌ترین و بزرگ‌ترین عضو صنایع دستی ایران از نظر شورای جهانی

نیک زی | فرشته ای در غم بال های از دست رفته

«درساژ» داستان زندگی دختری 16ساله که علی مصفا را جلوی دوربین کشاند

غلامحسین امیرخانی از اهمیت حضور اساتید در دوسالانه ها می گوید

نمایش نقاشی های تهمینه میلانی از نساخته هایش در «فیلم‌هایی که نساختم»

نیک زی | نگاهی به پوستر فیلم «شماره ١٧ سهیلا» محمود غفاری

نیک زی | ارکستر فیلامونیک تهران کنسرت می‌دهد

نیک زی | موزه متفاوت ساعت سازی پیاژه در سویس

نیک زی | برادران کوئن سریال وسترن می‏ سازند

کارگاه هنر محیطی پرسبوک در تپه‌های ماسه‌ای در اصفهان

نیک زی | رونمایی از کتاب مجموعه آثار هنر مدرن ایران و عرب

نیک زی | آوای کمانچه هومان رومی در «صبح»

«کژال» پس از سه سال موفق به دریافت پروانه نمایش شد

«مارتین اسکورسیزی» با «خماری» سراغ جوکر می رود

به دیدن «مونوکسید تهران» با محوریت آلودگی هوا برویم

تصمیم جایزه شید برای یک عکاس در پی انتشار بدون اجازه عکس ها

نیک زی | رونمایی از سه کتاب نقاشی قهوه خانه ای‎

برنامه چند نمایشگاه هنری برای گالری گردی هفتگی

نیک زی | یاد گرافیست فقید ایرج انواری در خانه هنرمندان ایران گرامی داشته شد

«انتقام‌جویان» و رکوردشکنی میلیارد دلاری در سینما

فرخ‌نژاد با بالیوودی‌ها در «دختر شیطان» همبازی می شود

محمدحسین مهدویان از «لاتاری» می گوید

نیک زی | نشان «هالیوود» مخدوش شد

الیور استون در فرش قرمز «مصاحبه‌های پوتین» از پوتین و ترامپ چه گفت

مجموعه آثار کیهان کلهر همزمان با تولدش در قالب یک مجموعه منتشر می شود

نیک زی | رقص‌های محلی ایران روی کارهای پیکاسو

نیک زی | اعلام اسامی فیلم‌های کوتاه بازار جشنواره جهانی فجر

«هر کودک نشانی خداست...» هفته ملی کودک منتشر شد