0

زیورآلات و جواهر هنر و کلکسیون
متریال.قطعات.ابزار پوشاک و اکسسوری
سبک زندگی
سرگرمی و مشغولیات
عروسی مجله نیک زی هندبوک فروش

نیک زی | درباره نمایش «نامه‌های عاشقانه از خاورمیانه» به کارگردانی کیومرث مرادی


و اما خاورمیانه


سمیر الخیل در کتاب حالا دیگر کلاسیک‌شده‌اش ((جمهوری وحشت: سیاست عراق امروز)) اشاره می‌کند چگونه ترس در عراق بعثی، از پس کودتای ١٩٦٩٩ به صورت یک نهاد درآمد و ماشین جنگی عراق برای اهداف بلندپروازانه‌اش یک‌ میلیون نفر را به خدمت گرفت. کتاب در انگلستان ١٩٨٩ به چاپ رسید و تلاش نظری و تاریخی قابل اعتنایی برای بیان وضعیت اجتماعی و سیاسی مردمان عراق آن روزگار بود؛ همان وضعیتی که در اپیزود اول نمایش ((نامه‌های عاشقانه از خاورمیانه))، از زبان ((جمیله)) روایت می‌شود که چگونه تخطی از حزب بعث در جنگ عراق علیه ایران، اعدام پدر را در پی داشته است. جمیله مهاجری است که اعضای خانواده‌اش را از دست داده و برای فراموشی گذشته، رهسپار انگلستان شده؛ مهاجری که پاسپورت و عکس‌های خانوادگی‌اش را می‌دزدند. بدون پاسپورت او ((هیچ)) است که حال بدون اوراق شناسایی، به قول پلیس لندن ((وجود ندارد)). سیمای شکست‌خورده زنی که از دل خاورمیانه گرفتار جنگ، به آرامش غرب پناه برده. نظم نمادین او را با اوراق‌شناسی می‌نامد. همچنان که گذشته نیز از خلال عکس‌های خانوادگی فراخوانده می‌شود. در غیاب پاسپورت
/عکس‌های خانوادگی، جمیله هیچ است؛ شبحی سرگردان که هویت و گذشته‌اش نفی شده است. روایت کیومرث مرادی از زندگی جمیله، با زبانی شاعرانه و نگاهی تغزلی، فاجعه را تا نهایت امکان به پیش نمی‌برد. قرار به فراموشی است. در لندن سفیدپوش از برف کریسمس، دور از سرزمین خاورمیانه که در ظاهر امر، روزگاری مهد شعر و عرفان بوده است. خاورمیانه‌ای که این روزها زخم‌خورده از تهاجم میلیتاریسم نئولیبرالیستی و بنیادگرایی، به مرز ویرانی رسیده است. اما جمیله روایت خود را این‌گونه به پایان می‌رساند: ((می‌رم به سمت در خروجی. هیچ کس تو اداره پلیس حواس‌اش به من نیست، شاید برای اینکه من اصلا براشون وجود ندارم. وقتی در باز می‌شه همه شهر رو می‌بینم که سفید سفید شده. می‌رم سمت خیاط‌خونه بیکو، اونجا گرمه و می‌دونم چند نفری مثل همیشه اونجا منتظرم هستن. برف امشب همه جای لندن رو می‌پوشونه. دارم فکر می‌کنم که شش ماه باید کار کرد. برای پاسپورت تازه. به خودم می‌گم باید فراموش کرد. باید... فراموش کرد...)). جمیله، توان مقاومت را از دست داده. او فراموشی گذشته را انتخاب می‌کند، فراموش‌کردن گذشته‌ای که با دزدیده‌شدن عکس‌های ((زکریا، عمار و مادر)) بیش‌از‌پیش مستعد ازیادبردن است. گذشته‌ای دردناک از فجایع حزب بعث و البته حمله آمریکا و انگلستان به عراق تحت نام ((جنگ با تروریسم)).
اپیزود دوم درباره زندگی سه زن افغان با نام‌های زیبا، افسون و طاهره است که گرفتار اسیدپاشی شده‌، بینایی، زیبایی و زنانگی خود را از دست داده‌اند. زنانی که قبل از آن، منقاد جامعه مردسالار افغانستان نشده و زندگی دیگری را مطالبه کرده‌اند. زنانی آسیب‌دیده که قرار است در نمایشی بازی کنند که ترکیبی از زشتی و زیبایی است تا شاید اسپانسری پیدا شده و هزینه‌های درمان را بپردازد. اما راوی اپیزود دوم، در کنشی شاعرانه و پیش‌بینی‌ناپذیر، همان‌طور که ساعت بیگ‌بنگ و گذر زمان را خطاب می‌کند، از طبقه هفدهم خود را به بیرون پرتاب کرده و خودکشی می‌کند. اپیزود دوم از زبان ((زیبا))، تأملی در گفتار سوزان سانتاگ است: ((تماشای رنج دیگران)). رنجی که از آن ((ما)) نیست و به ((دیگران)) تعلق دارد. بازنمایی رنجی که گاهی از سر دلسوزی و ترحم، نوعی از تحقیرکردن رنج‌کشیدگان است. رنجی که این بار گره خورده با زنان افغان که گرفتار سنت‌های خشن مردسالار هستند. سنت‌هایی که پیتر مارسدن در کتاب ((طالبان)) آنها را مورد مداقه قرار داده که چگونه همچنان ادامه دارد: ممنوعیت اشتغال زنان مگر در بخش بهداشت و درمان؛ اعمال کنترل شدید بر رفت‌وآمد زنان و... از این باب، اپیزود دوم که نوعی روایت جمعی از زنان آسیب‌دیده است، همچنان موفق‌ترین اپیزود این نمایش هم هست. تلاش برای بازنمایی تن رنجور زن افغان که چگونه تماشاشدن را تاب نمی‌آورد و نمی‌تواند ابژه‌ای باشد
ترکیب شده میان زشتی و زیبایی برای نگاه خیره آن مردمان متمدن غربی که با وجدان‌های معذب بر صندلی‌های شیک سالن‌های نمایش نشسته و قرار است با کنش تماشاکردن، میانجی کاستن از آلام و امکان مداوا باشند. آن خودکشی شاعرانه، آن معلق‌ماندن میان زمین و آسمان لندن، فریادزدن مقابل ساعت بیگ‌بنگ، انتخاب هوشمندانه‌ای است در قبال ترحم و دلسوزی تماشاچیان نسبت به بدن حذف‌شده زنان افغان. زنانی که مدام از عرصه‌های اجتماعی پس رانده شده و صوت و تصویری از خود برای ارائه ندارند.
اپیزود سوم روایت زنی آمریکایی به نام ((آنجلا)) است که در پی یافتن شوهرش مایک است که به عنوان سرباز، به افغانستان اعزام شده تا با طالبان بجنگد؛ روایتی وفادارانه به عشق. البته رمانتیک و نوستالژیک. آنجلا هم مانند زیبا و جمیله سفر می‌کند. اما مقصد این‌بار افغانستان است. یافتن مایک که کشته شده و اشاره به اینکه ((اینجا شب نبود مایک، شب نبود. اینجا شب نیست... اینجا هیچ‌وقت شب نیست)). در انتهای نمایش که به نظر همان نگاه ایدئولوژیک کیومرث مرادی به خاورمیانه است؛ خاورمیانه‌ای همیشه‌روشن و غرق نور. بیان اینکه افغانستان ویران‌شده و گرفتار تعصب و تروریسم، هیچ‌وقت ((شب)) را تجربه نمی‌کند و غرق نور و روشنایی است، فقط می‌تواند از نگاهی توریستی به رنج دیگران نتیجه شود. رنجی که ایدئولوژی مشترک کیومرث‌ مرادی و پوریا آذربایجانی، آن را بازنمایی می‌کند. ((نامه‌های عاشقانه از خاورمیانه)) اگر می‌توانست از این نگاه شبه‌عرفانی دست بردارد و به فاجعه تا نهایت امر خیره شود، توان معاصرشدن با اینجا و اکنون خود را نمی‌یافت. اما حیف که این اتصال با وضعیت ویران خاورمیانه، از دل نگاه توریستی متن، به تمامی برقرار نمی‌شود. شاید این‌بار ((نامه‌هایی از خاورمیانه)) بتواند فضایی بگشاید؛ حتی اگر که ((عاشقانه)) نوشته شود.


گــــرد آوری : نیکـــــ زی

نویسنده : محمد حسن خدایی

منبع : روزنامه شرق





  نیک زی |  درباره نمایش «نامه‌های عاشقانه از خاورمیانه» به کارگردانی کیومرث مرادی
سه شنبه 28 دی 1395 - 22:39:57 182 آخرین بازدید : یکشنبه 29 مهر 1397 - 17:16:58 0
*
*

عضویت در خبرنامه

از آخرین اخبار ، تخفیف ها ، محصولات و پیشنهاد های ویژه ما با خبر شوید

نیک زی | روش تهیه دستمال سفره مخصوص کریسمس

نیک زی | نگاهي به اولين نمايشگاه مشترک نقاشان ايراني و عرب

کتاب «تاریخ عکاسی» منتشر شد

نیک زی | کتابی صوتی داستان‌های کوتاه هوشنگ مرادی کرمانی با صدای مهدی پاکدل

سریال ((تایتانیک)) در شبکه چهار

آغاز هفتادویکمین جشنواره بین‌المللی فیلم «لوکارنو»

درآمدزایی حاشیه‌ساز برنامه مهران مدیری

ویولنسل 1/5 میلیون دلاری نوازنده سرشناس فرانسوی به سرقت رفت

مهران مدیری در آخرین دورهمی چه گفت ؟

نمایش آثار یعقوب عمامه‌پیچ و گروهی از هنرمندان در «نگاه اول» نگارخانه لاله

نیک زی | ایده ای بسیار زیبا و کاربردی برای گلدان و آبیاری لطیف و بدون آسیب رسانی

نیک زی | جایزه بهترین فیلم جشنواره «اجیال قطر» برای «فروشنده»

«خاطرات خفته» تازه‌ترین رمان پاتریک مودیانو برنده نوبل در ایران

آهو خردمند با نقاشی هایش به کانادا می رود

نیک زی | گفت‌وگو با عوامل اجرائی نمایش «کلاغ» به کارگردانی سمانه زندی‌نژاد

تاثیر افزایش نرخ ارز بر عملکرد گالری‌ها چه بوده است ؟؟

نمایشگاه 36 سال تاریخ تولید فیلم‌های سینمایی ایران را از دست ندهید

اسامی فیلم‌های مستند پرتره در جشنواره سینماحقیقت

انتقاد فرمان‌آرا از((کاه دانستن)) مرگ کیارستمی

نیک زی | مرور سه اثر تجسمی از برگزیده‌های جشنواره فجر

نیک زی | معرفی داستان‌های برگزیده بخش جنبی جایزه بهرام صادقی

جشن «تصویر سال» و جشنواره «فیلم تصویر» آغاز شد

نیک زی | صفحه اینستاگرام دکتر روحانی درباره ربنای استاد شجریان

عجایب جشن حافظ و جوایزی که خبرساز شد

نیک زی | استفاده از دستمال توالت برای خلق اثر هنری

امین‌الله رشیدی از مسوولان و متولیان فرهنگ و هنر گلایه کرد

ترجمه مهدی غبرایی از چوب نروژی بعد از شش سال در بازار کتاب

نیک زی | اظهارنظر شهرام شکوهی درباره (( تتلو ))

درباره موزه‌های ساز و موسیقی در ایران چه می دانیم ؟

نیک زی | آخرین وضعیت اکران فیلم «فروشنده» در آمریکا

حراج آثار تاریخی دو هزار ساله ایرانی در حراج کریستیز

معرفی برنده جایزه 30 میلیونی ویستا

نیک زی | «آیسو» آخر فروردین‌ماه خواهد نواخت

تله‌تئاترنمایش «آقای اشمیت کیه!» در شبکه چهار

نیک زی | فـــرامرز پیـــلارام : مختــــصر و مفید

نیک زی | کنسرت خواننده «گل گلدون من» در نیمه بهار

نیک زی | کارگردان «سکوت بره‌ها» درگذشت

دو جایزه اصلی جشنواره بین‌المللی فیلم «هنر روسیه» به فیلم «زرد» رسید

نیک زی | نگاهی به پوسترهای جشنواره برلین

جیرانی با هومن سیدی سر میز گفتگو نشستند

نمایشگاه گروهی «چاپ دستی» در نگارخانه «شهرکتاب» فرشته

نیک زی | دو جایزه رنگین کمان چین به «زاپاس» رسید

حواشی پرونده مالی مجریان مشهور

نیک زی | آخرین برنامه مقدماتی هزارصدای پاپ در سال 95

اکرم محمدی پس از 20 سال به تئاتر بازمی گردد

نیک زی | عرضه نقاشی‏هایی روی تخته‏گوشت آشپزخانه

تمدید کنسرت همایون شجریان و برادران پورناظری

نیک زی | نمایش آثار اصل هنرمندان جهان در خانه کاریکاتور

نیک زی | «مردی به نام اووه» نقد می شود

نویسندگان کدام رمان های «فیلیپ راث» را برگزیدند ؟؟