0

زیورآلات و جواهر هنر و کلکسیون
متریال.قطعات.ابزار پوشاک و اکسسوری
سبک زندگی
سرگرمی و مشغولیات
عروسی مجله نیک زی هندبوک فروش

نیک زی | درباره نمایش «نامه‌های عاشقانه از خاورمیانه» به کارگردانی کیومرث مرادی


و اما خاورمیانه


سمیر الخیل در کتاب حالا دیگر کلاسیک‌شده‌اش ((جمهوری وحشت: سیاست عراق امروز)) اشاره می‌کند چگونه ترس در عراق بعثی، از پس کودتای ١٩٦٩٩ به صورت یک نهاد درآمد و ماشین جنگی عراق برای اهداف بلندپروازانه‌اش یک‌ میلیون نفر را به خدمت گرفت. کتاب در انگلستان ١٩٨٩ به چاپ رسید و تلاش نظری و تاریخی قابل اعتنایی برای بیان وضعیت اجتماعی و سیاسی مردمان عراق آن روزگار بود؛ همان وضعیتی که در اپیزود اول نمایش ((نامه‌های عاشقانه از خاورمیانه))، از زبان ((جمیله)) روایت می‌شود که چگونه تخطی از حزب بعث در جنگ عراق علیه ایران، اعدام پدر را در پی داشته است. جمیله مهاجری است که اعضای خانواده‌اش را از دست داده و برای فراموشی گذشته، رهسپار انگلستان شده؛ مهاجری که پاسپورت و عکس‌های خانوادگی‌اش را می‌دزدند. بدون پاسپورت او ((هیچ)) است که حال بدون اوراق شناسایی، به قول پلیس لندن ((وجود ندارد)). سیمای شکست‌خورده زنی که از دل خاورمیانه گرفتار جنگ، به آرامش غرب پناه برده. نظم نمادین او را با اوراق‌شناسی می‌نامد. همچنان که گذشته نیز از خلال عکس‌های خانوادگی فراخوانده می‌شود. در غیاب پاسپورت
/عکس‌های خانوادگی، جمیله هیچ است؛ شبحی سرگردان که هویت و گذشته‌اش نفی شده است. روایت کیومرث مرادی از زندگی جمیله، با زبانی شاعرانه و نگاهی تغزلی، فاجعه را تا نهایت امکان به پیش نمی‌برد. قرار به فراموشی است. در لندن سفیدپوش از برف کریسمس، دور از سرزمین خاورمیانه که در ظاهر امر، روزگاری مهد شعر و عرفان بوده است. خاورمیانه‌ای که این روزها زخم‌خورده از تهاجم میلیتاریسم نئولیبرالیستی و بنیادگرایی، به مرز ویرانی رسیده است. اما جمیله روایت خود را این‌گونه به پایان می‌رساند: ((می‌رم به سمت در خروجی. هیچ کس تو اداره پلیس حواس‌اش به من نیست، شاید برای اینکه من اصلا براشون وجود ندارم. وقتی در باز می‌شه همه شهر رو می‌بینم که سفید سفید شده. می‌رم سمت خیاط‌خونه بیکو، اونجا گرمه و می‌دونم چند نفری مثل همیشه اونجا منتظرم هستن. برف امشب همه جای لندن رو می‌پوشونه. دارم فکر می‌کنم که شش ماه باید کار کرد. برای پاسپورت تازه. به خودم می‌گم باید فراموش کرد. باید... فراموش کرد...)). جمیله، توان مقاومت را از دست داده. او فراموشی گذشته را انتخاب می‌کند، فراموش‌کردن گذشته‌ای که با دزدیده‌شدن عکس‌های ((زکریا، عمار و مادر)) بیش‌از‌پیش مستعد ازیادبردن است. گذشته‌ای دردناک از فجایع حزب بعث و البته حمله آمریکا و انگلستان به عراق تحت نام ((جنگ با تروریسم)).
اپیزود دوم درباره زندگی سه زن افغان با نام‌های زیبا، افسون و طاهره است که گرفتار اسیدپاشی شده‌، بینایی، زیبایی و زنانگی خود را از دست داده‌اند. زنانی که قبل از آن، منقاد جامعه مردسالار افغانستان نشده و زندگی دیگری را مطالبه کرده‌اند. زنانی آسیب‌دیده که قرار است در نمایشی بازی کنند که ترکیبی از زشتی و زیبایی است تا شاید اسپانسری پیدا شده و هزینه‌های درمان را بپردازد. اما راوی اپیزود دوم، در کنشی شاعرانه و پیش‌بینی‌ناپذیر، همان‌طور که ساعت بیگ‌بنگ و گذر زمان را خطاب می‌کند، از طبقه هفدهم خود را به بیرون پرتاب کرده و خودکشی می‌کند. اپیزود دوم از زبان ((زیبا))، تأملی در گفتار سوزان سانتاگ است: ((تماشای رنج دیگران)). رنجی که از آن ((ما)) نیست و به ((دیگران)) تعلق دارد. بازنمایی رنجی که گاهی از سر دلسوزی و ترحم، نوعی از تحقیرکردن رنج‌کشیدگان است. رنجی که این بار گره خورده با زنان افغان که گرفتار سنت‌های خشن مردسالار هستند. سنت‌هایی که پیتر مارسدن در کتاب ((طالبان)) آنها را مورد مداقه قرار داده که چگونه همچنان ادامه دارد: ممنوعیت اشتغال زنان مگر در بخش بهداشت و درمان؛ اعمال کنترل شدید بر رفت‌وآمد زنان و... از این باب، اپیزود دوم که نوعی روایت جمعی از زنان آسیب‌دیده است، همچنان موفق‌ترین اپیزود این نمایش هم هست. تلاش برای بازنمایی تن رنجور زن افغان که چگونه تماشاشدن را تاب نمی‌آورد و نمی‌تواند ابژه‌ای باشد
ترکیب شده میان زشتی و زیبایی برای نگاه خیره آن مردمان متمدن غربی که با وجدان‌های معذب بر صندلی‌های شیک سالن‌های نمایش نشسته و قرار است با کنش تماشاکردن، میانجی کاستن از آلام و امکان مداوا باشند. آن خودکشی شاعرانه، آن معلق‌ماندن میان زمین و آسمان لندن، فریادزدن مقابل ساعت بیگ‌بنگ، انتخاب هوشمندانه‌ای است در قبال ترحم و دلسوزی تماشاچیان نسبت به بدن حذف‌شده زنان افغان. زنانی که مدام از عرصه‌های اجتماعی پس رانده شده و صوت و تصویری از خود برای ارائه ندارند.
اپیزود سوم روایت زنی آمریکایی به نام ((آنجلا)) است که در پی یافتن شوهرش مایک است که به عنوان سرباز، به افغانستان اعزام شده تا با طالبان بجنگد؛ روایتی وفادارانه به عشق. البته رمانتیک و نوستالژیک. آنجلا هم مانند زیبا و جمیله سفر می‌کند. اما مقصد این‌بار افغانستان است. یافتن مایک که کشته شده و اشاره به اینکه ((اینجا شب نبود مایک، شب نبود. اینجا شب نیست... اینجا هیچ‌وقت شب نیست)). در انتهای نمایش که به نظر همان نگاه ایدئولوژیک کیومرث مرادی به خاورمیانه است؛ خاورمیانه‌ای همیشه‌روشن و غرق نور. بیان اینکه افغانستان ویران‌شده و گرفتار تعصب و تروریسم، هیچ‌وقت ((شب)) را تجربه نمی‌کند و غرق نور و روشنایی است، فقط می‌تواند از نگاهی توریستی به رنج دیگران نتیجه شود. رنجی که ایدئولوژی مشترک کیومرث‌ مرادی و پوریا آذربایجانی، آن را بازنمایی می‌کند. ((نامه‌های عاشقانه از خاورمیانه)) اگر می‌توانست از این نگاه شبه‌عرفانی دست بردارد و به فاجعه تا نهایت امر خیره شود، توان معاصرشدن با اینجا و اکنون خود را نمی‌یافت. اما حیف که این اتصال با وضعیت ویران خاورمیانه، از دل نگاه توریستی متن، به تمامی برقرار نمی‌شود. شاید این‌بار ((نامه‌هایی از خاورمیانه)) بتواند فضایی بگشاید؛ حتی اگر که ((عاشقانه)) نوشته شود.


گــــرد آوری : نیکـــــ زی

نویسنده : محمد حسن خدایی

منبع : روزنامه شرق





  نیک زی |  درباره نمایش «نامه‌های عاشقانه از خاورمیانه» به کارگردانی کیومرث مرادی
سه شنبه 28 دی 1395 - 22:39:57 372 آخرین بازدید : پنجشنبه 21 آذر 1398 - 03:34:23 0
*
*

عضویت در خبرنامه

از آخرین اخبار ، تخفیف ها ، محصولات و پیشنهاد های ویژه ما با خبر شوید

«پشت کردن اقبال» اقبال دنیل استیل را به فهرست پرفروش‌ها بازگرداند

نیک زی | بریم گالری گردی : 20 نمایشگاه در 20 گالری تهران افتتاح شدند

نمایش جالب «گفت‌وگوی برجای‌ماندگان» را در مرداد از دست ندهید

نیک زی | «رزمایش شاید عاشقانه» در تماشاخانه سه نقطه

ساخت سریال سلطان موسیقی پاپ «الویس پریسلی» توسط اپل موزیک کلید خورد

نمایشگاهی از «تله پاتی و خط‌ ها»ی یک هنرمند

مقام معظم رهبری پیگیر سلامتی اکبر عبدی شدن

نیک زی | فروش سالانه انجمن هنرمندان نقاش برگزار می‌شود

سومین جایزه محمود استادمحمد فراخوان داد

انصراف یک گروه از جشنواره تئاتر فجر

نیک زی | یک پرده خوش رنگ بدون صرف هزینه با درهای بطری متفاوت - نیک زی

«قصه‌های بچه‌های محک» رونمایی شد

مختصری درباره استاد محمدرضا شجريان به مناسبت سالروز تولدی که گذشت

افتتاح دوسالانه بین‌المللی کاریکاتور تهران

نیک زی | عصر پنج‌شنبه با هاروکی موراکامی

نیک زی | ترمیم آثار عباس کیا رستمی توسط کمپانی فرانسوی

«ریچارد» برای اجرا به تالار وحدت می رود

نیک زی | «میشل آزاناویسوس» کارگردان «هنرمند» در راس هیئت داوران «دوویل»

نیک زی | زندگی سنتی آفریقایی مینیاتوری با قرص

لوگوی جالب گوگل به مناسبت 44 امین سالروز تولد هیپ هاپ ( HIP HOP )

نیک زی | یک آپارتمان بسیار مدرن و زیبا در ترکیه

ورود فیلم‌های جدید به بازار جهانی همزمان با کریسمس

«بزرگترین کشف قرن 21» از داووینچی در کریستیز حراج می شود

نشست «هنر و تاثیر آن بر صلح» با حضور رضا کیانیان برگزار می گردد

ماجرای «تتلو» و خواندن سرود تیم ملی ؟؟!!

خانه هنرمندان به تعطیلات تابستانه می رود

آثار هنرمندان ١٥ کشور در مؤسسه فرهنگی اکو گرد هم آمدند

احیای هنر اصیل ایرانی اسلامی با 24 اثر نگارگری و تذهیب فاطمه زینلی

رضا کیانیان گفت: هنر ذاتا آزاد است و هرگز به بند قدرت‌ها درنیامده

نیک زی | اکران فیلم -تئاتر«متاستاز» در پردیس چارسو

نقد و تقبیح رییس جمهوری ایالات متحده آمریکا ((ترامپ)) در جشنواره کارلووی واری

پژوهشگران خبر از کشف قدیمی‌ترین اثر «لئوناردو داوینچی» می دهند

دغدغه های محمود فرشچیان در گپ و گفتی با ایسنا

نشانه های بازگشت آیشواریا رای Aishwarya Rai با انتشارعکس های جدید در یک مجله مد ایتالیایی

«شبی که ماه کامل شد» نرگس آبیار رکورددار نامزدی سیمرغ شد

نیک زی | فیلم «باد در علفزار می‌پیچد» به کارگردانی خسرو معصومی در سینماتک خانه هنرمندان

نیک زی | رومن پولانسکی رئیس اسکار سینمای فرانسه شد

نیک زی | فرهنگستان هنر کارگاه «هنرهای قرآنی: اصول و مبانی هنر تذهیب 3» برگزار می کند

مرور آثار «تئو آنجلوپولوس» در سینماتک موزه هنرهای معاصر

نقد «شهرزاد» همزمان با توزیع آخرین قسمت سریال

نیک زی | ایسنا از هفتمین روز جشنواره‌ی تئاتر فجر گزارش داد

سومین جشن انجمن عکاسان سینمای ایران برگزار شد

آلبوم جدید محسن چاوشی وارد بازار می شود

نیک زی | نمایشگاه نسترن صفایی در پروژه‌های آران

پوستر بین‌المللی فیلم «مارموز» رونمایی شد

نیک زی | یک تابلوی چوبی بسیار زیبا

نیک زی | اجرای نمایش «روزی می بایست میمرد» در تالار مولوی برای دو شب تمدید شد

نیک زی | پس از 43 سال نمایش «بنگاه تئاترال» به نویسندگی علی نصیریان در تماشاخانه سنگلج

اجرای «شعر طر» در موزه طراحی

مارسل پروست رکورد ساتبیز را شکست