0

زیورآلات و جواهر هنر و کلکسیون
متریال.قطعات.ابزار پوشاک و اکسسوری
سبک زندگی
سرگرمی و مشغولیات
عروسی مجله نیک زی هندبوک فروش

نیک زی | درباره نمایش «نامه‌های عاشقانه از خاورمیانه» به کارگردانی کیومرث مرادی


و اما خاورمیانه


سمیر الخیل در کتاب حالا دیگر کلاسیک‌شده‌اش ((جمهوری وحشت: سیاست عراق امروز)) اشاره می‌کند چگونه ترس در عراق بعثی، از پس کودتای ١٩٦٩٩ به صورت یک نهاد درآمد و ماشین جنگی عراق برای اهداف بلندپروازانه‌اش یک‌ میلیون نفر را به خدمت گرفت. کتاب در انگلستان ١٩٨٩ به چاپ رسید و تلاش نظری و تاریخی قابل اعتنایی برای بیان وضعیت اجتماعی و سیاسی مردمان عراق آن روزگار بود؛ همان وضعیتی که در اپیزود اول نمایش ((نامه‌های عاشقانه از خاورمیانه))، از زبان ((جمیله)) روایت می‌شود که چگونه تخطی از حزب بعث در جنگ عراق علیه ایران، اعدام پدر را در پی داشته است. جمیله مهاجری است که اعضای خانواده‌اش را از دست داده و برای فراموشی گذشته، رهسپار انگلستان شده؛ مهاجری که پاسپورت و عکس‌های خانوادگی‌اش را می‌دزدند. بدون پاسپورت او ((هیچ)) است که حال بدون اوراق شناسایی، به قول پلیس لندن ((وجود ندارد)). سیمای شکست‌خورده زنی که از دل خاورمیانه گرفتار جنگ، به آرامش غرب پناه برده. نظم نمادین او را با اوراق‌شناسی می‌نامد. همچنان که گذشته نیز از خلال عکس‌های خانوادگی فراخوانده می‌شود. در غیاب پاسپورت
/عکس‌های خانوادگی، جمیله هیچ است؛ شبحی سرگردان که هویت و گذشته‌اش نفی شده است. روایت کیومرث مرادی از زندگی جمیله، با زبانی شاعرانه و نگاهی تغزلی، فاجعه را تا نهایت امکان به پیش نمی‌برد. قرار به فراموشی است. در لندن سفیدپوش از برف کریسمس، دور از سرزمین خاورمیانه که در ظاهر امر، روزگاری مهد شعر و عرفان بوده است. خاورمیانه‌ای که این روزها زخم‌خورده از تهاجم میلیتاریسم نئولیبرالیستی و بنیادگرایی، به مرز ویرانی رسیده است. اما جمیله روایت خود را این‌گونه به پایان می‌رساند: ((می‌رم به سمت در خروجی. هیچ کس تو اداره پلیس حواس‌اش به من نیست، شاید برای اینکه من اصلا براشون وجود ندارم. وقتی در باز می‌شه همه شهر رو می‌بینم که سفید سفید شده. می‌رم سمت خیاط‌خونه بیکو، اونجا گرمه و می‌دونم چند نفری مثل همیشه اونجا منتظرم هستن. برف امشب همه جای لندن رو می‌پوشونه. دارم فکر می‌کنم که شش ماه باید کار کرد. برای پاسپورت تازه. به خودم می‌گم باید فراموش کرد. باید... فراموش کرد...)). جمیله، توان مقاومت را از دست داده. او فراموشی گذشته را انتخاب می‌کند، فراموش‌کردن گذشته‌ای که با دزدیده‌شدن عکس‌های ((زکریا، عمار و مادر)) بیش‌از‌پیش مستعد ازیادبردن است. گذشته‌ای دردناک از فجایع حزب بعث و البته حمله آمریکا و انگلستان به عراق تحت نام ((جنگ با تروریسم)).
اپیزود دوم درباره زندگی سه زن افغان با نام‌های زیبا، افسون و طاهره است که گرفتار اسیدپاشی شده‌، بینایی، زیبایی و زنانگی خود را از دست داده‌اند. زنانی که قبل از آن، منقاد جامعه مردسالار افغانستان نشده و زندگی دیگری را مطالبه کرده‌اند. زنانی آسیب‌دیده که قرار است در نمایشی بازی کنند که ترکیبی از زشتی و زیبایی است تا شاید اسپانسری پیدا شده و هزینه‌های درمان را بپردازد. اما راوی اپیزود دوم، در کنشی شاعرانه و پیش‌بینی‌ناپذیر، همان‌طور که ساعت بیگ‌بنگ و گذر زمان را خطاب می‌کند، از طبقه هفدهم خود را به بیرون پرتاب کرده و خودکشی می‌کند. اپیزود دوم از زبان ((زیبا))، تأملی در گفتار سوزان سانتاگ است: ((تماشای رنج دیگران)). رنجی که از آن ((ما)) نیست و به ((دیگران)) تعلق دارد. بازنمایی رنجی که گاهی از سر دلسوزی و ترحم، نوعی از تحقیرکردن رنج‌کشیدگان است. رنجی که این بار گره خورده با زنان افغان که گرفتار سنت‌های خشن مردسالار هستند. سنت‌هایی که پیتر مارسدن در کتاب ((طالبان)) آنها را مورد مداقه قرار داده که چگونه همچنان ادامه دارد: ممنوعیت اشتغال زنان مگر در بخش بهداشت و درمان؛ اعمال کنترل شدید بر رفت‌وآمد زنان و... از این باب، اپیزود دوم که نوعی روایت جمعی از زنان آسیب‌دیده است، همچنان موفق‌ترین اپیزود این نمایش هم هست. تلاش برای بازنمایی تن رنجور زن افغان که چگونه تماشاشدن را تاب نمی‌آورد و نمی‌تواند ابژه‌ای باشد
ترکیب شده میان زشتی و زیبایی برای نگاه خیره آن مردمان متمدن غربی که با وجدان‌های معذب بر صندلی‌های شیک سالن‌های نمایش نشسته و قرار است با کنش تماشاکردن، میانجی کاستن از آلام و امکان مداوا باشند. آن خودکشی شاعرانه، آن معلق‌ماندن میان زمین و آسمان لندن، فریادزدن مقابل ساعت بیگ‌بنگ، انتخاب هوشمندانه‌ای است در قبال ترحم و دلسوزی تماشاچیان نسبت به بدن حذف‌شده زنان افغان. زنانی که مدام از عرصه‌های اجتماعی پس رانده شده و صوت و تصویری از خود برای ارائه ندارند.
اپیزود سوم روایت زنی آمریکایی به نام ((آنجلا)) است که در پی یافتن شوهرش مایک است که به عنوان سرباز، به افغانستان اعزام شده تا با طالبان بجنگد؛ روایتی وفادارانه به عشق. البته رمانتیک و نوستالژیک. آنجلا هم مانند زیبا و جمیله سفر می‌کند. اما مقصد این‌بار افغانستان است. یافتن مایک که کشته شده و اشاره به اینکه ((اینجا شب نبود مایک، شب نبود. اینجا شب نیست... اینجا هیچ‌وقت شب نیست)). در انتهای نمایش که به نظر همان نگاه ایدئولوژیک کیومرث مرادی به خاورمیانه است؛ خاورمیانه‌ای همیشه‌روشن و غرق نور. بیان اینکه افغانستان ویران‌شده و گرفتار تعصب و تروریسم، هیچ‌وقت ((شب)) را تجربه نمی‌کند و غرق نور و روشنایی است، فقط می‌تواند از نگاهی توریستی به رنج دیگران نتیجه شود. رنجی که ایدئولوژی مشترک کیومرث‌ مرادی و پوریا آذربایجانی، آن را بازنمایی می‌کند. ((نامه‌های عاشقانه از خاورمیانه)) اگر می‌توانست از این نگاه شبه‌عرفانی دست بردارد و به فاجعه تا نهایت امر خیره شود، توان معاصرشدن با اینجا و اکنون خود را نمی‌یافت. اما حیف که این اتصال با وضعیت ویران خاورمیانه، از دل نگاه توریستی متن، به تمامی برقرار نمی‌شود. شاید این‌بار ((نامه‌هایی از خاورمیانه)) بتواند فضایی بگشاید؛ حتی اگر که ((عاشقانه)) نوشته شود.


گــــرد آوری : نیکـــــ زی

نویسنده : محمد حسن خدایی

منبع : روزنامه شرق





  نیک زی |  درباره نمایش «نامه‌های عاشقانه از خاورمیانه» به کارگردانی کیومرث مرادی
سه شنبه 28 دی 1395 - 22:39:57 353 آخرین بازدید : جمعه 26 مهر 1398 - 22:34:48 0
*
*

عضویت در خبرنامه

از آخرین اخبار ، تخفیف ها ، محصولات و پیشنهاد های ویژه ما با خبر شوید

انجمن گفتاردرمانی برای درمان استاد شجریان اعلام آمادگی کرد

روند بازسازی موزه هنرهای معاصر تحت نظر رییس جدید

پیام های حیدریان و رضاداد در رسای درگذشت «حبیب‌الله کاسه‌ساز»

پای پلیس به پرونده تجاوز سیلوستر استالونه باز شد

عنوان گرانترین بازیگر تلویزیون به «رابرت دنیرو» رسید

امروز سالروز تولد ((خوان میرو)) نقاش معروف اسپانیایی است

«بیمار انگلیسی» برنده برندگان جایزه ادبی بوکر در پنج دهه اخیر شد

همه آنچه می خواهید درباره آقازادگی بدانید و جرات پرسیدنش را ندارید در چلچراغ شماره 40

نیک زی | دبیر اجرایی دوسالانه ملی مجسمه‌سازی : این رویداد قرار است با بقیه تفاوت داشته باشد

نیک زی | گروه‏بندی فیلم‏های جشنواره فجر

آزاداه نامداری از برنامه ها و فعالیت های جدیدش می گوید

امیرحسن چهلتن می‌گوید: آلمانی‌ها چرا با ایران وارد معامله نمی شوند

همکاری مجدد کیت وینسلت با جیمز کامرون، کارگردان فیلم «تایتانیک»

نیک زی | یوزپلنگانی که در اتوبان می‌دوند!

رکورد 10.5 میلیون دلاری فروش آثار تجسمی ایرانی در حراج‌های بین المللی

نیک زی | اثری خلاقانه در پیوند دادن فاصله ی کف و سقف بوسیله طبیعت

حواشی بوجود آمده برای مانتوی عجیب الناز شاکردوست در جشن حافظ از سوی طرفداران

«طرح و تصویر در حجم» یدالله رویایی در گالری کاما

مراسم جایزه ترانه افشین یداللهی برگزار می شود

نیک زی | آلبوم موسیقی «آوازهای جواد بدیع‌زاده» خواننده ((شد خزان )) منتشر شد

نیک زی | در سـوگ «صـدای عاشـورا»

نیک زی | درباره نمایش «باغبان مرگ» به کارگردانی آروند دشت‌آرای

«جنگ نروژی» معروف «موراکامی» هم سینمایی می شود

پیش‌بینی نامزدهای نهایی اسکار 2019

نیک زی | ترکیه با هالیوود در تولید فیلم مولوی مشارکت می کند

ایده پارسی میزبان نقاشی‌هایی از جنس شعر می‌شود

تهیه‌کننده «سفید» و «دو قدم مانده به صبح» برنامه جدیدی در دست تولید دارد

نیک زی | نمایش «سوء تفاهم» به زبان فرانسوی در تئاتر باران

نیک زی | اسموتی بری سبز و سالم و تازه و با طراوت برای سر صبح

دیمن هرست یکی از تاثیرگذارترین هنرمندان معاصر از اثر جدیدش می گوید

«لوور کوچک» در تهران گشایش یافت

خبرهای پراکنده از جشنواره سلامت

نیک زی | اجرای نمایش مهم بیضایی در تماشاخانه ارغنون

بازار داغ هنر میلیاردی ایران در نیمه آبان

نیک زی | فرشته ای در غم بال های از دست رفته

معرفی برندگان «گرمی» 2018

نیک زی | اکران فیلم سینمایی «مالیخولیا» اولین ساخته مرتضی آتش‌ زمزم

«انتزاع خویشتن» نمایشگاه گروهی خودآگاهی هنری در دوران معاصر

اقامت در خانه‌های مدرن معماران برجسته را تجربه کنید

«هملت و دن کیشوت» در تئاترشهر با هم روبرو می شوند

بیماری و ضعف شدید بینایی بازیگر زن برنده اسکار

نیک زی | برج 77 طبقه ای MahaNakhon در تایلند که در حال اتمام است - نیک زی

حراج آثار تاریخی دو هزار ساله ایرانی در حراج کریستیز

«مکبث؛ یک تشابه اسمی» از زبان کارگردان نمایش

نامزدهای نهایی جایزه «بوکر طلایی» من بوکر مشخص شدند

تهرانِ دههِ 70 در قاب عکس

نیک زی | عكس، شناسنامه بصري فيلم است

نیک زی | عکسی زیبا از دکوراسیون یک خانه اشرافی قدیمی در ایتالیا - نیک زی

رضا کیانیان با سروش صحت، امشب در «کتاب باز»

مرادخانی از نتایج خوب ارسال آثار خارجی و آثار هنرمندان ایرانی می گوید