0

زیورآلات و جواهر هنر و کلکسیون
متریال.قطعات.ابزار پوشاک و اکسسوری
سبک زندگی
سرگرمی و مشغولیات
عروسی مجله نیک زی هندبوک فروش

نیک زی | درباره نمایش «نامه‌های عاشقانه از خاورمیانه» به کارگردانی کیومرث مرادی


و اما خاورمیانه


سمیر الخیل در کتاب حالا دیگر کلاسیک‌شده‌اش ((جمهوری وحشت: سیاست عراق امروز)) اشاره می‌کند چگونه ترس در عراق بعثی، از پس کودتای ١٩٦٩٩ به صورت یک نهاد درآمد و ماشین جنگی عراق برای اهداف بلندپروازانه‌اش یک‌ میلیون نفر را به خدمت گرفت. کتاب در انگلستان ١٩٨٩ به چاپ رسید و تلاش نظری و تاریخی قابل اعتنایی برای بیان وضعیت اجتماعی و سیاسی مردمان عراق آن روزگار بود؛ همان وضعیتی که در اپیزود اول نمایش ((نامه‌های عاشقانه از خاورمیانه))، از زبان ((جمیله)) روایت می‌شود که چگونه تخطی از حزب بعث در جنگ عراق علیه ایران، اعدام پدر را در پی داشته است. جمیله مهاجری است که اعضای خانواده‌اش را از دست داده و برای فراموشی گذشته، رهسپار انگلستان شده؛ مهاجری که پاسپورت و عکس‌های خانوادگی‌اش را می‌دزدند. بدون پاسپورت او ((هیچ)) است که حال بدون اوراق شناسایی، به قول پلیس لندن ((وجود ندارد)). سیمای شکست‌خورده زنی که از دل خاورمیانه گرفتار جنگ، به آرامش غرب پناه برده. نظم نمادین او را با اوراق‌شناسی می‌نامد. همچنان که گذشته نیز از خلال عکس‌های خانوادگی فراخوانده می‌شود. در غیاب پاسپورت
/عکس‌های خانوادگی، جمیله هیچ است؛ شبحی سرگردان که هویت و گذشته‌اش نفی شده است. روایت کیومرث مرادی از زندگی جمیله، با زبانی شاعرانه و نگاهی تغزلی، فاجعه را تا نهایت امکان به پیش نمی‌برد. قرار به فراموشی است. در لندن سفیدپوش از برف کریسمس، دور از سرزمین خاورمیانه که در ظاهر امر، روزگاری مهد شعر و عرفان بوده است. خاورمیانه‌ای که این روزها زخم‌خورده از تهاجم میلیتاریسم نئولیبرالیستی و بنیادگرایی، به مرز ویرانی رسیده است. اما جمیله روایت خود را این‌گونه به پایان می‌رساند: ((می‌رم به سمت در خروجی. هیچ کس تو اداره پلیس حواس‌اش به من نیست، شاید برای اینکه من اصلا براشون وجود ندارم. وقتی در باز می‌شه همه شهر رو می‌بینم که سفید سفید شده. می‌رم سمت خیاط‌خونه بیکو، اونجا گرمه و می‌دونم چند نفری مثل همیشه اونجا منتظرم هستن. برف امشب همه جای لندن رو می‌پوشونه. دارم فکر می‌کنم که شش ماه باید کار کرد. برای پاسپورت تازه. به خودم می‌گم باید فراموش کرد. باید... فراموش کرد...)). جمیله، توان مقاومت را از دست داده. او فراموشی گذشته را انتخاب می‌کند، فراموش‌کردن گذشته‌ای که با دزدیده‌شدن عکس‌های ((زکریا، عمار و مادر)) بیش‌از‌پیش مستعد ازیادبردن است. گذشته‌ای دردناک از فجایع حزب بعث و البته حمله آمریکا و انگلستان به عراق تحت نام ((جنگ با تروریسم)).
اپیزود دوم درباره زندگی سه زن افغان با نام‌های زیبا، افسون و طاهره است که گرفتار اسیدپاشی شده‌، بینایی، زیبایی و زنانگی خود را از دست داده‌اند. زنانی که قبل از آن، منقاد جامعه مردسالار افغانستان نشده و زندگی دیگری را مطالبه کرده‌اند. زنانی آسیب‌دیده که قرار است در نمایشی بازی کنند که ترکیبی از زشتی و زیبایی است تا شاید اسپانسری پیدا شده و هزینه‌های درمان را بپردازد. اما راوی اپیزود دوم، در کنشی شاعرانه و پیش‌بینی‌ناپذیر، همان‌طور که ساعت بیگ‌بنگ و گذر زمان را خطاب می‌کند، از طبقه هفدهم خود را به بیرون پرتاب کرده و خودکشی می‌کند. اپیزود دوم از زبان ((زیبا))، تأملی در گفتار سوزان سانتاگ است: ((تماشای رنج دیگران)). رنجی که از آن ((ما)) نیست و به ((دیگران)) تعلق دارد. بازنمایی رنجی که گاهی از سر دلسوزی و ترحم، نوعی از تحقیرکردن رنج‌کشیدگان است. رنجی که این بار گره خورده با زنان افغان که گرفتار سنت‌های خشن مردسالار هستند. سنت‌هایی که پیتر مارسدن در کتاب ((طالبان)) آنها را مورد مداقه قرار داده که چگونه همچنان ادامه دارد: ممنوعیت اشتغال زنان مگر در بخش بهداشت و درمان؛ اعمال کنترل شدید بر رفت‌وآمد زنان و... از این باب، اپیزود دوم که نوعی روایت جمعی از زنان آسیب‌دیده است، همچنان موفق‌ترین اپیزود این نمایش هم هست. تلاش برای بازنمایی تن رنجور زن افغان که چگونه تماشاشدن را تاب نمی‌آورد و نمی‌تواند ابژه‌ای باشد
ترکیب شده میان زشتی و زیبایی برای نگاه خیره آن مردمان متمدن غربی که با وجدان‌های معذب بر صندلی‌های شیک سالن‌های نمایش نشسته و قرار است با کنش تماشاکردن، میانجی کاستن از آلام و امکان مداوا باشند. آن خودکشی شاعرانه، آن معلق‌ماندن میان زمین و آسمان لندن، فریادزدن مقابل ساعت بیگ‌بنگ، انتخاب هوشمندانه‌ای است در قبال ترحم و دلسوزی تماشاچیان نسبت به بدن حذف‌شده زنان افغان. زنانی که مدام از عرصه‌های اجتماعی پس رانده شده و صوت و تصویری از خود برای ارائه ندارند.
اپیزود سوم روایت زنی آمریکایی به نام ((آنجلا)) است که در پی یافتن شوهرش مایک است که به عنوان سرباز، به افغانستان اعزام شده تا با طالبان بجنگد؛ روایتی وفادارانه به عشق. البته رمانتیک و نوستالژیک. آنجلا هم مانند زیبا و جمیله سفر می‌کند. اما مقصد این‌بار افغانستان است. یافتن مایک که کشته شده و اشاره به اینکه ((اینجا شب نبود مایک، شب نبود. اینجا شب نیست... اینجا هیچ‌وقت شب نیست)). در انتهای نمایش که به نظر همان نگاه ایدئولوژیک کیومرث مرادی به خاورمیانه است؛ خاورمیانه‌ای همیشه‌روشن و غرق نور. بیان اینکه افغانستان ویران‌شده و گرفتار تعصب و تروریسم، هیچ‌وقت ((شب)) را تجربه نمی‌کند و غرق نور و روشنایی است، فقط می‌تواند از نگاهی توریستی به رنج دیگران نتیجه شود. رنجی که ایدئولوژی مشترک کیومرث‌ مرادی و پوریا آذربایجانی، آن را بازنمایی می‌کند. ((نامه‌های عاشقانه از خاورمیانه)) اگر می‌توانست از این نگاه شبه‌عرفانی دست بردارد و به فاجعه تا نهایت امر خیره شود، توان معاصرشدن با اینجا و اکنون خود را نمی‌یافت. اما حیف که این اتصال با وضعیت ویران خاورمیانه، از دل نگاه توریستی متن، به تمامی برقرار نمی‌شود. شاید این‌بار ((نامه‌هایی از خاورمیانه)) بتواند فضایی بگشاید؛ حتی اگر که ((عاشقانه)) نوشته شود.


گــــرد آوری : نیکـــــ زی

نویسنده : محمد حسن خدایی

منبع : روزنامه شرق





  نیک زی |  درباره نمایش «نامه‌های عاشقانه از خاورمیانه» به کارگردانی کیومرث مرادی
سه شنبه 28 دی 1395 - 22:39:57 212 آخرین بازدید : یکشنبه 18 آذر 1397 - 19:52:50 0
*
*

عضویت در خبرنامه

از آخرین اخبار ، تخفیف ها ، محصولات و پیشنهاد های ویژه ما با خبر شوید

سینا سرلک با «شهرزاد» قطع رابطه کرد و به «هزار داستان» پیوست

3 سال زندان در انتظار عکاس فرانسوی عامل لغو نوبل ادبیات

محمود کیانی‌فلاورجانی و مستندی با موضوع درس خواندن پیرمردها

فوتوریسم هادی ابری در گالری خورشید

انتشار قطعه ی «بخوان جانان» سالار عقیلی و روزبه بختیاری به مناسبت تولد محمدرضا شجریان

نیک زی | دختر آرتور میلر: «فرهادی» استاد برانگیختن احساس همدلی است

شانزده هنرمند نوظهور در سال 2016 / کامرون رولند ( Cameron Rowland )

تابلوی کوچه استاد شجریان در یک روستا مدتی پس از نصب پایین آورده شد

حادثه پلاسکو در نمایشگاه گروهی عکس «آب و آتش»

چه کسانی در مراسم اسکار آینده مورد تقدیر قرار خواهند گرفت

نیک زی | نمایش «اخککندو» «هادی عامل» به تئاترشهر می‌رود

سیامک انصاری از برنامه هایش بعد از «دورهمی» می گوید

نیک زی | تندیسی جالب در به چالش کشیدن تعلیق با جا به جایی طرف های تعادل

نیک زی | پایان ماراتن مستندسازها در جشنواره سینما حقیقت

نیک زی | ((پدور آلمادوار)) حواشی کن و چند داستان دیگر

3 میلیون دلار ارزآوری آثار تجسمی در یک ماه گذشته در بازارهای جهانی

((مهدی غبرایی)) با ((هاروکی موراکامی)) می آید

ایده پارسی میزبان نقاشی‌هایی از جنس شعر می‌شود

نیک زی | رقابت 100 شهر برای کسب عنوان «پایتخت کتاب»

آزاده نامداری با انتشار پستی عجیب مجددا به اتفاقات اخیر واکنش نشان داد

نیک زی | حضور «پنه لوپه کروز» و «خاویر باردم» در فیلم جدید فرهادی

نمایشگاه عکس «نادر داوودی با یک واو کمتر» در گالری ایوان

نیک زی | «بیوگرافی» در گروه سینمایی «هنر و تجربه» اکران خود را آغاز کرد

نیک زی | مسابقه عکاسی با موبایل «ماسار» فراخوان داد

«کلوزآپ؛ نمای نزدیک از یک شغل رمانتیک» در نمایشگاه کتاب

باغ ایرانی در قالب نقاشی آبرنگ

نیک زی | فروش 726 هزار پوندی هنر ایرانی در حراج بونامز

نیک زی | دکور «ماه عسل» و حاشیه‌های آن

نیک زی | ((گرهــــارد ریشتر)) بیانگر تجربیات عینی هنرمند

«عاشقانه‌های فریدون مشیری» راهی بازار موسیقی شد

25 امین دوره «صد اثر، صد هنرمند» گالری گلستان با 257 اثر بزودی آغاز به کار خواهد کرد

نیک زی | یک نمای بسیار زیبای مینیمال

نیک زی | ساناز سعیدی از (( ناهید )) در سریال نفس می گوید

سفارت سوئد با همکاری نگارخانه مارلیک نمایشگاه عکس ((پدران سوئدی)) را برگزار می کند

بهترین عکس تاریخی سال 2018 / تصویر

کدام کارگردان زندگی «ترامپ» را فیلم می‌کند؟

نیک زی | یاد گرافیست فقید ایرج انواری در خانه هنرمندان ایران گرامی داشته شد

نیک زی | ترکیه با هالیوود در تولید فیلم مولوی مشارکت می کند

رکورد جدید رقابت در بخش خارجی اسکار امسال

نسخه آنلاین «دوران عاشقی» را از سایت آمازون بخرید

فصلنامه‌ «طراحان ایده» با محتوای سبک و شیوه‌ی زندگی به روی پیشخوان آمد

دور جدید اجراهای تئاتر مستقل تهران به روی صحنه

نیک زی | سازه متفاوت و دیدنی از فرنک گری

مثل هنرمندها بدزدید

نیک زی | «خانه ثابت‌ پاسال» در راه ثبت ملی

ناظری ها برای اجرای «ناگفته» راهی کانادا شدند

نیک زی | گـــــالری گردی بهاری

باز شدن سومین پرونده آزار جنسی علیه هاروی واینستین

نیک زی | ساخت فیلم «مردی که دون کیشوت را کُشت» پس از نزدیک به 20 سال

همای برای سریال پلیسی «نوار زرد» تیتراژ می خواند