0

زیورآلات و جواهر هنر و کلکسیون
متریال.قطعات.ابزار پوشاک و اکسسوری
سبک زندگی
سرگرمی و مشغولیات
عروسی مجله نیک زی هندبوک فروش

نیک زی | نگاهی به نمایش«آنجا» در بخش بین‌الملل جشنواره تئاتر فجر


مکاشفه‌ای بدون تاریخ و سرزمین


))آنجا)) آنچنان که از نامش پیداست، دارد به جایی دیگر، جایی دورتر از ما و مکانی که در آن ایستاده‌ایم، اشاره می‌کند، جایی که در ذهن ما، در قیاس با اینجایی که می‌شناسیم و تجربه کرده‌ایم، قرار می‌گیرد و باری از ناشناختگی و میل به کشف در خود دارد، کشف! همان چیزی که بر صحنه تئاتر ((آنجا)) مدام رخ می‌دهد و ما را هر لحظه در همان لحظه حاضر می‌کند و تمام پیشینه‌ای را که از آغاز تئاتر بر صحنه، برای ادامه ساختار اجرا در ذهنمان می‌چینیم، برهم می‌زند. سه نفر هر کدام از سویی بر صحنه حاضر می‌شوند و یکی دیگر، مچاله شده و خشک از درون صندوقی بیرون کشیده می‌شود و بازی آغاز می‌شود. صحنه اجرا پر از صندوق‌های بزرگ و کوچکی است که هر کدام مثل رازی در قسمتی از اجرا گشوده می‌شوند و چیزی، شیئی یا انسانی تازه از درون آن کشف می‌شود. اما مکاشفه اصلی ((آنجا)) در این است که مدام با یک کشف تازه مسیر اجرا به سمتی می‌رود که انتظار ذهن قصه‌گرای ما را برنمی آورد و اجازه ساختار گرفتن روایت را نمی‌دهد. ((آنجا))، ما را در مقام یک مکاشفه‌گر، در جریان اجرا، مداخله می‌دهد و هر لحظه ساختارهای ذهنی ما را از آنچه تا آن لحظه از اجرا بر صحنه دیده‌ایم، می‌شکند. آنچنان‌که حتی ساختار هیچ زبانی را هم برنمی‌تابد و به آن تن درنمی‌دهد و به زبان هیچ کجا، اجرا می‌شود. همین مکاشفه، ما را تا پایان اجرا، به‌دور از قصه و ساختارهایش و به‌دور از ساختار زبان و سوءتفاهم‌هایش سرخوش و سبکبال نگه می‌دارد.
تئاتر((آنجا))، اجرائی است متکی بر بدن و حضور تن در صحنه، با نگاهی به مکان و رفتن از مکانی به مکانی دیگر، کنشی که در این روزها و سال‌ها در سراسر جهان بسیار رخ می‌دهد، مردمانی به ‌هر دلیل ناراضی از مکانی که در آن واقع شده‌اند، به مکان دیگر در حرکت‌اند و انتظار و انتظار برای رفتن از اینجا به آنجا، پشت سدها و معبرها، به انتظار آمدن قطاری، اتوبوسی، قایقی، وسیله‌ای که امکان حرکت را آسان کند و رسیدن یا نرسیدن!
((آنجا)) نوشته و کار جو استرامگرن، که از نروژ در بخش بین‌الملل جشنواره تئاتر فجر بر صحنه تالار اصلی تئاتر شهر آمد، اجرائی شبیه به سفر بود، ماجراجویانه و هر لحظه به سویی. اجرائی که اگرچه تمامی المان‌های یک ساختار روایی را داشت - با وجود چهار شخصیت جداگانه و ایجاد موقعیتی مکانی برای مواجهه این کاراکترها با هم و انتظارشان برای رفتن و چالش‌ها و ناسازگاری‌هایشان با هم که می‌تواند دستمایه روایتی خوش‌ساخت باشد- اما اجازه نمی‌داد ساختار روایی مشخصی در ذهن مخاطب شکل بگیرد و هر جا که ذهن مخاطب میل به سوی ساخت قصه‌ای و جا دادن کاراکترها در قصه می‌کرد، آن ساختار با یک کشف تازه به هم ریخته می‌شد یا هر جا که مخاطب می‌خواست از المان‌هایی که هر بار از دل یک صندوق کشف می‌شد، از منظری نشانه‌شناسانه وارد شود و سازها یا مبل دونفره یا حتی انسانی که خشک شده را نشانه چیزی در راستای روایت اجرا بداند، این ساختار مدام و مدام شکسته می‌شد و با یک رخداد تازه، مخاطب با فضایی نو، مواجه می‌شد که امکان تاریخ‌مندی و ساخت روایت تاریخ‌مند را از او سلب می‌کرد. شاید همین نکته سبب فضای انتزاع‌گونه اجرای این اثر شده بود که گویی ما مخاطبان همه با هم وارد فضای اثر می‌شدیم با ذهن‌های متکثر و پیچیده از ساختارهای زیست‌بوم‌مان، اما اثر، مدام ساختارهای ذهنی ما و ساختار خودش را می‌شکست و ما را مدام با جهانی بدون پیش‌زمینه، جهانی بدون تاریخ و حتی روایت مواجه می‌کرد. گویی هر لحظه با حضور بازیگران و بدن‌هایشان و اشیای کشف‌شده با رخدادی تازه روبه‌رو می‌شدیم.
فضای اجرای نمایش((آنجا)) به واسطه مکان و زمان نامعلومش که می‌تواند در هر مکان و زمانی واقع شود و به واسطه زبان ابداعی‌اش، شاید بتوان گفت، وجهی از انتزاع دارد؛ انتزاعی که ما را به سوی نگریستن به مفاهیم بنیادی و پرسش از آنها رهنمون می‌شود. انتزاعی که به واسطه نگاه یکسان‌نگر به کاراکترها هم هست. هر کدام از آنها در کنشی مشابه بر صحنه می‌آمدند، ابتدا خود را به ندیدن می‌زدند و بعد بی‌آنکه رخدادی آنها را به هم گره زده باشد، با هم به زبان من‌درآوردی که هیچ قراردادی هم ندارد، سخن می‌گویند، آنها به انتظار آمدن قطاری هستند که آنها را از اینجا، به آنجا ببرد، انتظاری که تا پایان نمایش، فضای ((در انتظار گودو)) را زنده می‌کند، اما در پایان با آمدن قطار، فاصله‌اش را از انتظار بکت‌وار حفظ می‌کند.  از سویی طنز سیاه اثر، در صحنه‌های درخشانی خود را نشان می‌داد، صحنه‌ای که سه مرد در یکی از صندوق‌ها را باز می‌کردند و وقتی آن را برعکس تکان می‌دادند، مردی مچاله‌شده از آن بر صحنه می‌افتاد؛ مردی با دست‌ها و پاهای خشک‌شده، مردی شیء‌شده؛ درست مثل فنری خشک که توان تکان‌دادن خود را ندارد که از هر سو می‌کشیدندش، دوباره به حالت اولیه خود برمی‌گشت، گویی میلی به رهایی از شیء‌شدگی‌اش نداشت؛ اما سرانجام به حالت انسانی‌اش به‌سختی و با تپق‌های بسیار بازگشت.  استفاده‌نکردن از زبان به معنای نظام نشانه‌ای دال و مدلولی، در این اجرا، توانست مخاطب را از ورای زبان نشانه‌ای با اجرا همراه کند. استفاده از زبان ابداعی، که با تأکید بر لحن و برخی کلمه‌ها و هجاها، زبان کنشگری هم بود که سویه ارتباطی‌اش را با مخاطب تا حدی حفظ می‌کرد، هیچ معنای واضحی نداشت و فارغ از قراردادهای زبان بود. جالب اینکه این چهار نفر بر صحنه با همین زبان ابداعی با هم ارتباط می‌گرفتند. گویی این زبان ابداعی، زبان این روندگان از مکانی به مکان دیگر بود که با هم تجربه مشترکی را از سر می‌گذراندند. در خلاصه داستان نمایش آمده است که اینان، چهار مخالف سیاسی از اتحاد جماهیر شوروی هستند که در منطقه‌ای میان شرق و غرب گرفتار آمده‌اند با نوستالژی‌ها، اختلالات روانی و نیازهای مبرم اجتماعی که فضای ناهماهنگی را ایجاد کرده‌اند. اما آنچه بر صحنه رخ می‌دهد، با توجه به زمانه‌ای که در آن زیست می‌کنیم، به شکلی کلی به روندگان و مهاجرانی می‌پردازد که به خاطر جنگ، فقر و سرکوب، ناچار به رفتن از سرزمین خودشان به مکانی دیگر هستند، کسانی که دیگر نمی‌توانند یا نمی‌خواهند یا اجازه ندارند در سرزمین خودشان بمانند و به((آنجا))یی نامعلوم می‌روند.
گفتن از ترک مکانی برای رسیدن به مکانی دیگر، در این روزها، شاید سویه مهمی از تئاتر امروز ما باشد؛ سویه‌ای که تئاتر می‌تواند در مسیر آن، با پرداختن یا لااقل بازنمایی این کنش فراگیر، در جهان امروز و رنج آدمی در این تغییر مکان، راهی از میان این همه بیراهه بنمایاند.


گــــرد آوری : نیکـــــ زی

منبع : روزنامه شرق

سپیده شمس




  نیک زی |  نگاهی به نمایش«آنجا» در بخش بین‌الملل جشنواره تئاتر فجر
شنبه 16 بهمن 1395 - 16:44:36 367 آخرین بازدید : یکشنبه 26 آبان 1398 - 18:08:34 0
*
*

عضویت در خبرنامه

از آخرین اخبار ، تخفیف ها ، محصولات و پیشنهاد های ویژه ما با خبر شوید

نقیضه‌ای از داستان «بینوایان» روی صحنه تئاتر شهرزاد

اهدای میراث ارزشمند استاد حسن کسایی به موزه موسیقی

تماشاخانه «پایتخت» میزبان سه نمایش جدید از این هفته

آشپز مشهور ((آنتونی بوردین)) چه تصویری از ایران ارائه داد

نیک زی | «عجایب الخلایق» در گالری ساربان

نیک زی | درآمیختن ابر و فوران دود ترکیبی زیبا از دهانه آتشفشان

«لوتوس» در «شفیلد» حاضر خواهد شد

نیک زی | «مردی از ناکجا» وارد بازار کتاب شد

جایزه افتخاری گلدن‌گلوب به جف بریجز اهدا شد

هفت پرسش اساسی در بازار هنر امروز : چه کسی مسئول موفقیت یک هنرمند است ؟

رامبد جوان با انتشار پستی دراینستاگرام به حوادث تروریستی اسپانیا و افغانستان و عربستان واکنش نشان داد

همه برندگان خرس طلا از گذشته تا امروز

وضعیت موزه نقاش ایرانی خارج از تحمل دلهره

«استرایک» «جی.کی. رولینگ» با اختلاف زیاد از «ویکتوریا» پیشی گرفت

نیک زی | «دختران سرزمین فیروزه» صورت‌گری معاصر در گالری والی

طراحی‌های کوچک هنرمندان بزرگ در «چکش و طراحى» حراج می شوند

بازار سینمای جهان به لطف ابرقهرمان ها رشد فروش را تجربه می کند

خط‌نگاره‌های ابراهیم حقیقی در گالری سهراب به نمایش درآمد

کالین فرث پس از افشای رسوایی «وودی آلن» دیگر همکاری نمی کند

نیک زی | یک میز کوچک برای فضاهای بیرونی خانه با پالت

واکنش کیهان کلهر به قطعی برق در یک کنسرت

نیک زی | خاتم‌کاری؛ نگین انگشتر هنرهای دستی

فیلم‌سازی حاتمی‌کیا در مستند «خواب ابراهیم» حاشیه ساز شد

چرا آلبوم حامد هاکان حتی پس از مرگش هم منتشر نخواهد شد ؟

نقد برخی سیاست‌های مرتبط با حوزه صنایع‌ دستی در گفتگو با یک هنرمند شیشه‌گر

سرقت یک نقاشی درست پیش از حراج

درک هنر مدرن از دریچه ی ایسم ها : امپرسیونیسم مدرن ( NEW IMPRESSIONISM )

نیک زی | نقاشی 200 هزار دلاری به یاد «لئونارد کوهن»

ماهنامه «سینما و ادبیات» با تصویر روی جلد آکی کوریسماکی منتشر شد

از طرف گروه نیک زی 28 مرداد (19 آگوست ) روز جهانی عکاسی را به همه اهالی عکس تبریک می گوییم

ماجرای «تتلو» و خواندن سرود تیم ملی ؟؟!!

«الف وارد می‌شود» و بازیگران مشهور را به‌ تنهایی خود فرو می برد

فعالیت 52 رشته در سطح استان در حوزه صنایع دستی در اردبیل

در جشنواره «صلح و زیور» زیورآلات سفیر فرهنگی ((صلح)) ایران می شوند

اجرای «شعر طر» در موزه طراحی

نیک زی | قضاوت دستمایه آثار یک هنرمند شد

نیک زی | نمایشگاه گروهی عکس با عنوان «کارگران» در عکسخانه شهر

اهدای آهنگ «برگریزان» شهرام ناظری به مردم زلزله‌زده کرمانشاه

لیست کامل برندگان جوایز اسکار 2018

نیک زی | نگاهی به ٢ نمایش از ژاپن و بلغارستان

نیک زی | خیز فروش آثار مرتبط با زنان در آستانه روز پدر!

نیک زی | هشتمین سمپوزیوم مجسمه‌سازی برگزار می‌شود

دو بازیگر جدید به نمایش «شوایک، سرباز ساده دل» پیوستند

نیک زی | نمایش 192 عکس و فیلم در جشنواره موبایلی دانشجویی تابش

استراتژی جورج کلونی برای شکست ترامپ در انتخابات 2020

بازار داغ کنسرت‌ها در سرمای پاییزی

نیک زی | از طرح ماهی تا بادبادک‌های کاغذی روی لباس

ششمین جشنواره بین‌المللی کارتون دانمارک فراخوان داد

عکس‌های آلاله نوایی در در اولین نمایشگاهِ سالِ 1397گالری فرمانفرما

مورگان فریمن وزیر امورخارجه آمریکا می‌شود