0

زیورآلات و جواهر هنر و کلکسیون
متریال.قطعات.ابزار پوشاک و اکسسوری
سبک زندگی
سرگرمی و مشغولیات
عروسی مجله نیک زی هندبوک فروش

نیک زی | نگاهی به نمایش«آنجا» در بخش بین‌الملل جشنواره تئاتر فجر


مکاشفه‌ای بدون تاریخ و سرزمین


))آنجا)) آنچنان که از نامش پیداست، دارد به جایی دیگر، جایی دورتر از ما و مکانی که در آن ایستاده‌ایم، اشاره می‌کند، جایی که در ذهن ما، در قیاس با اینجایی که می‌شناسیم و تجربه کرده‌ایم، قرار می‌گیرد و باری از ناشناختگی و میل به کشف در خود دارد، کشف! همان چیزی که بر صحنه تئاتر ((آنجا)) مدام رخ می‌دهد و ما را هر لحظه در همان لحظه حاضر می‌کند و تمام پیشینه‌ای را که از آغاز تئاتر بر صحنه، برای ادامه ساختار اجرا در ذهنمان می‌چینیم، برهم می‌زند. سه نفر هر کدام از سویی بر صحنه حاضر می‌شوند و یکی دیگر، مچاله شده و خشک از درون صندوقی بیرون کشیده می‌شود و بازی آغاز می‌شود. صحنه اجرا پر از صندوق‌های بزرگ و کوچکی است که هر کدام مثل رازی در قسمتی از اجرا گشوده می‌شوند و چیزی، شیئی یا انسانی تازه از درون آن کشف می‌شود. اما مکاشفه اصلی ((آنجا)) در این است که مدام با یک کشف تازه مسیر اجرا به سمتی می‌رود که انتظار ذهن قصه‌گرای ما را برنمی آورد و اجازه ساختار گرفتن روایت را نمی‌دهد. ((آنجا))، ما را در مقام یک مکاشفه‌گر، در جریان اجرا، مداخله می‌دهد و هر لحظه ساختارهای ذهنی ما را از آنچه تا آن لحظه از اجرا بر صحنه دیده‌ایم، می‌شکند. آنچنان‌که حتی ساختار هیچ زبانی را هم برنمی‌تابد و به آن تن درنمی‌دهد و به زبان هیچ کجا، اجرا می‌شود. همین مکاشفه، ما را تا پایان اجرا، به‌دور از قصه و ساختارهایش و به‌دور از ساختار زبان و سوءتفاهم‌هایش سرخوش و سبکبال نگه می‌دارد.
تئاتر((آنجا))، اجرائی است متکی بر بدن و حضور تن در صحنه، با نگاهی به مکان و رفتن از مکانی به مکانی دیگر، کنشی که در این روزها و سال‌ها در سراسر جهان بسیار رخ می‌دهد، مردمانی به ‌هر دلیل ناراضی از مکانی که در آن واقع شده‌اند، به مکان دیگر در حرکت‌اند و انتظار و انتظار برای رفتن از اینجا به آنجا، پشت سدها و معبرها، به انتظار آمدن قطاری، اتوبوسی، قایقی، وسیله‌ای که امکان حرکت را آسان کند و رسیدن یا نرسیدن!
((آنجا)) نوشته و کار جو استرامگرن، که از نروژ در بخش بین‌الملل جشنواره تئاتر فجر بر صحنه تالار اصلی تئاتر شهر آمد، اجرائی شبیه به سفر بود، ماجراجویانه و هر لحظه به سویی. اجرائی که اگرچه تمامی المان‌های یک ساختار روایی را داشت - با وجود چهار شخصیت جداگانه و ایجاد موقعیتی مکانی برای مواجهه این کاراکترها با هم و انتظارشان برای رفتن و چالش‌ها و ناسازگاری‌هایشان با هم که می‌تواند دستمایه روایتی خوش‌ساخت باشد- اما اجازه نمی‌داد ساختار روایی مشخصی در ذهن مخاطب شکل بگیرد و هر جا که ذهن مخاطب میل به سوی ساخت قصه‌ای و جا دادن کاراکترها در قصه می‌کرد، آن ساختار با یک کشف تازه به هم ریخته می‌شد یا هر جا که مخاطب می‌خواست از المان‌هایی که هر بار از دل یک صندوق کشف می‌شد، از منظری نشانه‌شناسانه وارد شود و سازها یا مبل دونفره یا حتی انسانی که خشک شده را نشانه چیزی در راستای روایت اجرا بداند، این ساختار مدام و مدام شکسته می‌شد و با یک رخداد تازه، مخاطب با فضایی نو، مواجه می‌شد که امکان تاریخ‌مندی و ساخت روایت تاریخ‌مند را از او سلب می‌کرد. شاید همین نکته سبب فضای انتزاع‌گونه اجرای این اثر شده بود که گویی ما مخاطبان همه با هم وارد فضای اثر می‌شدیم با ذهن‌های متکثر و پیچیده از ساختارهای زیست‌بوم‌مان، اما اثر، مدام ساختارهای ذهنی ما و ساختار خودش را می‌شکست و ما را مدام با جهانی بدون پیش‌زمینه، جهانی بدون تاریخ و حتی روایت مواجه می‌کرد. گویی هر لحظه با حضور بازیگران و بدن‌هایشان و اشیای کشف‌شده با رخدادی تازه روبه‌رو می‌شدیم.
فضای اجرای نمایش((آنجا)) به واسطه مکان و زمان نامعلومش که می‌تواند در هر مکان و زمانی واقع شود و به واسطه زبان ابداعی‌اش، شاید بتوان گفت، وجهی از انتزاع دارد؛ انتزاعی که ما را به سوی نگریستن به مفاهیم بنیادی و پرسش از آنها رهنمون می‌شود. انتزاعی که به واسطه نگاه یکسان‌نگر به کاراکترها هم هست. هر کدام از آنها در کنشی مشابه بر صحنه می‌آمدند، ابتدا خود را به ندیدن می‌زدند و بعد بی‌آنکه رخدادی آنها را به هم گره زده باشد، با هم به زبان من‌درآوردی که هیچ قراردادی هم ندارد، سخن می‌گویند، آنها به انتظار آمدن قطاری هستند که آنها را از اینجا، به آنجا ببرد، انتظاری که تا پایان نمایش، فضای ((در انتظار گودو)) را زنده می‌کند، اما در پایان با آمدن قطار، فاصله‌اش را از انتظار بکت‌وار حفظ می‌کند.  از سویی طنز سیاه اثر، در صحنه‌های درخشانی خود را نشان می‌داد، صحنه‌ای که سه مرد در یکی از صندوق‌ها را باز می‌کردند و وقتی آن را برعکس تکان می‌دادند، مردی مچاله‌شده از آن بر صحنه می‌افتاد؛ مردی با دست‌ها و پاهای خشک‌شده، مردی شیء‌شده؛ درست مثل فنری خشک که توان تکان‌دادن خود را ندارد که از هر سو می‌کشیدندش، دوباره به حالت اولیه خود برمی‌گشت، گویی میلی به رهایی از شیء‌شدگی‌اش نداشت؛ اما سرانجام به حالت انسانی‌اش به‌سختی و با تپق‌های بسیار بازگشت.  استفاده‌نکردن از زبان به معنای نظام نشانه‌ای دال و مدلولی، در این اجرا، توانست مخاطب را از ورای زبان نشانه‌ای با اجرا همراه کند. استفاده از زبان ابداعی، که با تأکید بر لحن و برخی کلمه‌ها و هجاها، زبان کنشگری هم بود که سویه ارتباطی‌اش را با مخاطب تا حدی حفظ می‌کرد، هیچ معنای واضحی نداشت و فارغ از قراردادهای زبان بود. جالب اینکه این چهار نفر بر صحنه با همین زبان ابداعی با هم ارتباط می‌گرفتند. گویی این زبان ابداعی، زبان این روندگان از مکانی به مکان دیگر بود که با هم تجربه مشترکی را از سر می‌گذراندند. در خلاصه داستان نمایش آمده است که اینان، چهار مخالف سیاسی از اتحاد جماهیر شوروی هستند که در منطقه‌ای میان شرق و غرب گرفتار آمده‌اند با نوستالژی‌ها، اختلالات روانی و نیازهای مبرم اجتماعی که فضای ناهماهنگی را ایجاد کرده‌اند. اما آنچه بر صحنه رخ می‌دهد، با توجه به زمانه‌ای که در آن زیست می‌کنیم، به شکلی کلی به روندگان و مهاجرانی می‌پردازد که به خاطر جنگ، فقر و سرکوب، ناچار به رفتن از سرزمین خودشان به مکانی دیگر هستند، کسانی که دیگر نمی‌توانند یا نمی‌خواهند یا اجازه ندارند در سرزمین خودشان بمانند و به((آنجا))یی نامعلوم می‌روند.
گفتن از ترک مکانی برای رسیدن به مکانی دیگر، در این روزها، شاید سویه مهمی از تئاتر امروز ما باشد؛ سویه‌ای که تئاتر می‌تواند در مسیر آن، با پرداختن یا لااقل بازنمایی این کنش فراگیر، در جهان امروز و رنج آدمی در این تغییر مکان، راهی از میان این همه بیراهه بنمایاند.


گــــرد آوری : نیکـــــ زی

منبع : روزنامه شرق

سپیده شمس




  نیک زی |  نگاهی به نمایش«آنجا» در بخش بین‌الملل جشنواره تئاتر فجر
شنبه 16 بهمن 1395 - 16:44:36 351 آخرین بازدید : پنجشنبه 28 شهریور 1398 - 15:15:00 0
*
*

عضویت در خبرنامه

از آخرین اخبار ، تخفیف ها ، محصولات و پیشنهاد های ویژه ما با خبر شوید

فرهنگ اصطلاحات عامیانه‌ ی نویسنده «پرتقال کوکی» کشف شد

تمجید مهران مدیری از 7 سال خانه‌نشینی علیرضا عصار

هفت پرسش اساسی در بازار هنر امروز : آیا دانشجویان/هنرمندان باید به جهان و بازار هنر فکر کنند یا نادیده اش بگیرند؟

«عاشقانه‌های فریدون مشیری» راهی بازار موسیقی شد

نمایش و حراج پاپ «فرانسیس بیکن» بعد از ۴۵ سال

کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان «دهقان و حکمران» را به عنوان بازی راهی بازار کرد

رونمایی از مد جدید عینک دیور در سری جدید عکس های این برند

فیروز گودرزی ـ نوازنده برجسته موسیقی خرم‌آباد درگذشت

فرشته احمدی از نوشتن می گوید

مهم‌ترین جایزه رمان تاریخی برنده خود را شناخت

اجرای مشترک ارکستر سمفونیک تهران و ارکستر جوانان ایتالیا

مهیار علیزاده آهنگساز وضعیت موسیقی در کشور را به باد انتقاد گرفت

نیک زی | «چهره/ تصویری از خود» به روایت «ژینوس تقی‌زاده»

فیلم سینمایی «حقه باز دم درآر» بزودی اکران خواهد شد

چهارمین حراج آثار هنری نگارخانه بهنام ‌دهش‌پور

رکورد مایکل جکسون توسط گروه موسیقی «ایگلز» شکسته شد

بزرگان موسیقی چقدر حقوق می‌گرفتند ؟ / عکس

عتیقه ها خانه «‌شیخ یوسف آکار» در نجف را به موزه تبدیل کرد

عدم حضور انجمن صنفی عکاسان در نمایشگاه مطبوعات

کتابی جدید درباره کیارستمی با 26 هزار دلار کمک مردمی تالیف شد

یاد استاد شجریان در«نان و دندان» پرواز همای

ایشی‌ گورو با شام خانوادگی در نمایشگاه کتاب تهران حاضر می شود

نیک زی | یادی از علی معلم با نقد و بررسی مستند «خونه»

یک بازی اسرارآمیز تماشاگران را به سینما کشاند

آثار نقاشی و نقاشیخط پدر و پسر در گالری شماره یک

سبک پوشش بازیگران شیک پوش در جشن خانه سینما چگونه بود ؟

نیک زی | برگزاری مراسم یادبود «ابوالحسن نجفی»

نیک زی | اظهارنظر شهرام شکوهی درباره (( تتلو ))

نیک زی | نمایش آثار اصل هنرمندان جهان در خانه کاریکاتور

«آوای موج» با کنسرت و آلبوم «بوگولوم» می گوید

آثار کیهان کلهر در قالب یک مجموعه منتشر شد

نیک زی | اعلام برندگان جوایز انجمن کارگردان‏های هنری آمریکا

نیک زی | ایده ای جالب و زیبا برای هدایت گیاهان آپارتمانی رونده

نیک زی | نمایشگاهی با موضوع تحریم دارویی علیه ایران برگزار می‌شود

«حادثه عشق» با الهام از سهراب سپهری در گالری پارسه

کارگردان «سوفی و دیوانه» از اکران فیلمش انصراف داد

نیک زی | دومین نمایشگاه نقاشی رضا رزم با عنوان «پیروزی سزان» برگزار می‌شود

پیشنهادهای گالری‌گردی این هفته

بانوی پیوند دهنده سنت و مدرنیته در قالب آینه ها ، منیر فرمانفرمائیان درگذشت

«آزاده نامداری» دختر خوب «مالاریا» پرویز شهبازی از پیشهادات بازیگری اش می گوید

فرصتی خوبی که در مراسم تحلیف برای دیده شدن صنایع دستی ایران ایجاد گردید

خاطرات «هیلاری کلینتون» رکورد شکست

«زرین خط» نمایش نقاشی خط و سرامیک بهروز زیندشتی در سیحون

از عکس های میلاد کارآموز در گالری مهروا دیدن نمایید

نیک زی | اجرای گروه «نیوش» با سه تار الکتریک

شوک صدها میلیون دلاری فانتزی‌ها بازار جهانی سینما را تکان داد

برزگر از دشواری های داوری سی‌وچهارمین جشنواره فیلم کوتاه تهران می گوید

در خانه «هانیا یاناگیهارا» رمان‌نویس «نیویورک تایمز استایل» چه می گذرد

«کرد پرتره» نمایشگاهی برای توانمندسازی کودکان زلزله‌زدگان کرکانشاه

نیک زی | جدول کنسرت‌های امروز جشنواره موسیقی فجر