0

زیورآلات و جواهر هنر و کلکسیون
متریال.قطعات.ابزار پوشاک و اکسسوری
سبک زندگی
سرگرمی و مشغولیات
عروسی مجله نیک زی هندبوک فروش

نیک زی | نگاهی به نمایش«آنجا» در بخش بین‌الملل جشنواره تئاتر فجر


مکاشفه‌ای بدون تاریخ و سرزمین


))آنجا)) آنچنان که از نامش پیداست، دارد به جایی دیگر، جایی دورتر از ما و مکانی که در آن ایستاده‌ایم، اشاره می‌کند، جایی که در ذهن ما، در قیاس با اینجایی که می‌شناسیم و تجربه کرده‌ایم، قرار می‌گیرد و باری از ناشناختگی و میل به کشف در خود دارد، کشف! همان چیزی که بر صحنه تئاتر ((آنجا)) مدام رخ می‌دهد و ما را هر لحظه در همان لحظه حاضر می‌کند و تمام پیشینه‌ای را که از آغاز تئاتر بر صحنه، برای ادامه ساختار اجرا در ذهنمان می‌چینیم، برهم می‌زند. سه نفر هر کدام از سویی بر صحنه حاضر می‌شوند و یکی دیگر، مچاله شده و خشک از درون صندوقی بیرون کشیده می‌شود و بازی آغاز می‌شود. صحنه اجرا پر از صندوق‌های بزرگ و کوچکی است که هر کدام مثل رازی در قسمتی از اجرا گشوده می‌شوند و چیزی، شیئی یا انسانی تازه از درون آن کشف می‌شود. اما مکاشفه اصلی ((آنجا)) در این است که مدام با یک کشف تازه مسیر اجرا به سمتی می‌رود که انتظار ذهن قصه‌گرای ما را برنمی آورد و اجازه ساختار گرفتن روایت را نمی‌دهد. ((آنجا))، ما را در مقام یک مکاشفه‌گر، در جریان اجرا، مداخله می‌دهد و هر لحظه ساختارهای ذهنی ما را از آنچه تا آن لحظه از اجرا بر صحنه دیده‌ایم، می‌شکند. آنچنان‌که حتی ساختار هیچ زبانی را هم برنمی‌تابد و به آن تن درنمی‌دهد و به زبان هیچ کجا، اجرا می‌شود. همین مکاشفه، ما را تا پایان اجرا، به‌دور از قصه و ساختارهایش و به‌دور از ساختار زبان و سوءتفاهم‌هایش سرخوش و سبکبال نگه می‌دارد.
تئاتر((آنجا))، اجرائی است متکی بر بدن و حضور تن در صحنه، با نگاهی به مکان و رفتن از مکانی به مکانی دیگر، کنشی که در این روزها و سال‌ها در سراسر جهان بسیار رخ می‌دهد، مردمانی به ‌هر دلیل ناراضی از مکانی که در آن واقع شده‌اند، به مکان دیگر در حرکت‌اند و انتظار و انتظار برای رفتن از اینجا به آنجا، پشت سدها و معبرها، به انتظار آمدن قطاری، اتوبوسی، قایقی، وسیله‌ای که امکان حرکت را آسان کند و رسیدن یا نرسیدن!
((آنجا)) نوشته و کار جو استرامگرن، که از نروژ در بخش بین‌الملل جشنواره تئاتر فجر بر صحنه تالار اصلی تئاتر شهر آمد، اجرائی شبیه به سفر بود، ماجراجویانه و هر لحظه به سویی. اجرائی که اگرچه تمامی المان‌های یک ساختار روایی را داشت - با وجود چهار شخصیت جداگانه و ایجاد موقعیتی مکانی برای مواجهه این کاراکترها با هم و انتظارشان برای رفتن و چالش‌ها و ناسازگاری‌هایشان با هم که می‌تواند دستمایه روایتی خوش‌ساخت باشد- اما اجازه نمی‌داد ساختار روایی مشخصی در ذهن مخاطب شکل بگیرد و هر جا که ذهن مخاطب میل به سوی ساخت قصه‌ای و جا دادن کاراکترها در قصه می‌کرد، آن ساختار با یک کشف تازه به هم ریخته می‌شد یا هر جا که مخاطب می‌خواست از المان‌هایی که هر بار از دل یک صندوق کشف می‌شد، از منظری نشانه‌شناسانه وارد شود و سازها یا مبل دونفره یا حتی انسانی که خشک شده را نشانه چیزی در راستای روایت اجرا بداند، این ساختار مدام و مدام شکسته می‌شد و با یک رخداد تازه، مخاطب با فضایی نو، مواجه می‌شد که امکان تاریخ‌مندی و ساخت روایت تاریخ‌مند را از او سلب می‌کرد. شاید همین نکته سبب فضای انتزاع‌گونه اجرای این اثر شده بود که گویی ما مخاطبان همه با هم وارد فضای اثر می‌شدیم با ذهن‌های متکثر و پیچیده از ساختارهای زیست‌بوم‌مان، اما اثر، مدام ساختارهای ذهنی ما و ساختار خودش را می‌شکست و ما را مدام با جهانی بدون پیش‌زمینه، جهانی بدون تاریخ و حتی روایت مواجه می‌کرد. گویی هر لحظه با حضور بازیگران و بدن‌هایشان و اشیای کشف‌شده با رخدادی تازه روبه‌رو می‌شدیم.
فضای اجرای نمایش((آنجا)) به واسطه مکان و زمان نامعلومش که می‌تواند در هر مکان و زمانی واقع شود و به واسطه زبان ابداعی‌اش، شاید بتوان گفت، وجهی از انتزاع دارد؛ انتزاعی که ما را به سوی نگریستن به مفاهیم بنیادی و پرسش از آنها رهنمون می‌شود. انتزاعی که به واسطه نگاه یکسان‌نگر به کاراکترها هم هست. هر کدام از آنها در کنشی مشابه بر صحنه می‌آمدند، ابتدا خود را به ندیدن می‌زدند و بعد بی‌آنکه رخدادی آنها را به هم گره زده باشد، با هم به زبان من‌درآوردی که هیچ قراردادی هم ندارد، سخن می‌گویند، آنها به انتظار آمدن قطاری هستند که آنها را از اینجا، به آنجا ببرد، انتظاری که تا پایان نمایش، فضای ((در انتظار گودو)) را زنده می‌کند، اما در پایان با آمدن قطار، فاصله‌اش را از انتظار بکت‌وار حفظ می‌کند.  از سویی طنز سیاه اثر، در صحنه‌های درخشانی خود را نشان می‌داد، صحنه‌ای که سه مرد در یکی از صندوق‌ها را باز می‌کردند و وقتی آن را برعکس تکان می‌دادند، مردی مچاله‌شده از آن بر صحنه می‌افتاد؛ مردی با دست‌ها و پاهای خشک‌شده، مردی شیء‌شده؛ درست مثل فنری خشک که توان تکان‌دادن خود را ندارد که از هر سو می‌کشیدندش، دوباره به حالت اولیه خود برمی‌گشت، گویی میلی به رهایی از شیء‌شدگی‌اش نداشت؛ اما سرانجام به حالت انسانی‌اش به‌سختی و با تپق‌های بسیار بازگشت.  استفاده‌نکردن از زبان به معنای نظام نشانه‌ای دال و مدلولی، در این اجرا، توانست مخاطب را از ورای زبان نشانه‌ای با اجرا همراه کند. استفاده از زبان ابداعی، که با تأکید بر لحن و برخی کلمه‌ها و هجاها، زبان کنشگری هم بود که سویه ارتباطی‌اش را با مخاطب تا حدی حفظ می‌کرد، هیچ معنای واضحی نداشت و فارغ از قراردادهای زبان بود. جالب اینکه این چهار نفر بر صحنه با همین زبان ابداعی با هم ارتباط می‌گرفتند. گویی این زبان ابداعی، زبان این روندگان از مکانی به مکان دیگر بود که با هم تجربه مشترکی را از سر می‌گذراندند. در خلاصه داستان نمایش آمده است که اینان، چهار مخالف سیاسی از اتحاد جماهیر شوروی هستند که در منطقه‌ای میان شرق و غرب گرفتار آمده‌اند با نوستالژی‌ها، اختلالات روانی و نیازهای مبرم اجتماعی که فضای ناهماهنگی را ایجاد کرده‌اند. اما آنچه بر صحنه رخ می‌دهد، با توجه به زمانه‌ای که در آن زیست می‌کنیم، به شکلی کلی به روندگان و مهاجرانی می‌پردازد که به خاطر جنگ، فقر و سرکوب، ناچار به رفتن از سرزمین خودشان به مکانی دیگر هستند، کسانی که دیگر نمی‌توانند یا نمی‌خواهند یا اجازه ندارند در سرزمین خودشان بمانند و به((آنجا))یی نامعلوم می‌روند.
گفتن از ترک مکانی برای رسیدن به مکانی دیگر، در این روزها، شاید سویه مهمی از تئاتر امروز ما باشد؛ سویه‌ای که تئاتر می‌تواند در مسیر آن، با پرداختن یا لااقل بازنمایی این کنش فراگیر، در جهان امروز و رنج آدمی در این تغییر مکان، راهی از میان این همه بیراهه بنمایاند.


گــــرد آوری : نیکـــــ زی

منبع : روزنامه شرق

سپیده شمس




  نیک زی |  نگاهی به نمایش«آنجا» در بخش بین‌الملل جشنواره تئاتر فجر
شنبه 16 بهمن 1395 - 16:44:36 313 آخرین بازدید : چهارشنبه 22 خرداد 1398 - 22:40:57 0
*
*

عضویت در خبرنامه

از آخرین اخبار ، تخفیف ها ، محصولات و پیشنهاد های ویژه ما با خبر شوید

از مجموعه ی درختان ازلی (بدون عنوان 1) ابوالقاسم سعیدی

نیک زی | طراحی متفاوت لباس عروس هانیه غلامی در روز ازدواج

حواشی و دلائل لغو پخش مصاحبه‌های فرمان((ناصرملک مطیعی))

هشدار پل استر درباره خطر بزرگ انتخاب مجدد ترامپ

«مهرها وفرامین عهد قاجار» برای نخستین بار در کاخ گلستان به نمایش درآمدند

نیک زی | حراج نقاشی 70 میلیون دلاری فرانسیس بیکن

دوره جدید مجله «بندر و دریا» مجددا انتشار یافت

نیک زی | نقش کاخ‌های ایرانی روی لباس

نیک زی | شهرداد روحانی از حسن روحانی حمایت کرد

نیک زی | ساخت عروسک‌های جدید برای «کلاه قرمزی»

یاد استاد شجریان در«نان و دندان» پرواز همای

علی صادقی با «از پیش از این» به گالری «ساربان» می رود

نمایش «یک دقیقه و سیزده ثانیه» با جسارت بیش از 208 میلیون تومان فروخت

دیالکتیک انسان مدرن در گالری فرمانفرما برقرار است

نیک زی | جو ضد ترامپ در مراسم «گرمی»‌

برگزاری دوسالانه‌ها هنوز در نقطه صفر

نمایشگاه «طبرخون» در گالری 14

واکنش امیر مهدی ژوله به سخنان ترامپ در صفحه اینستاگرام

«اجاق سرد» در موزه هنرهای معاصر

نیک زی | خبرهای جدید از فیلم سینمایی «خاله قورباغه»

تابلوی مسروقه یک میلیون‌ دلاری ادگار دگا در اتوبوس پیدا شد

نیک زی | ابراز همدردی ستارگان با حادثه‌دیدگان برج گرینفل

داستان ((چاووش)) از زبان شجریان، علیزاده، ناظری و سایر اعضای کانون/ بعداز 15 سال آماده اکران شد+فیلم و عکس

شکست بازار موسیقی از اینترنت

برنامه مسابقه خوانندگی «هزارصدا» 22 تیرماه از سر گرفته می‌شود

نیک زی | شصت و سومین زادروز استاد پرویز مشکاتیان

دلیل حواشی کنسرت‌ ملبورن بهنام بانی چیست ؟؟

انتشار رمان جدید «خاما» از یوسف علیخانی

فرهیختگان در سوگ داریوش شایگان نشستند

«یک ذهن زیبا» به دیار باقی شتافت

وضعیت گیشه‌ی تابستان سینما از نظر دو تهیه‌کننده و پخش‌کننده‌

ارزیابی وضعیت آموزش هنر در دانشگاه‌ها از بهرام کلهرنیا

کنسرت لیان با یاد زلزله و آرزوی برگشت جناب‌خان و با حضور کیهان کلهر

نیک زی | نمایشگاه تذهیب در موزه رضا عباسی

نیک زی | گفت‌وگو با روح‌الله جعفری، پژوهشگر و استاد دانشگاه

نیک زی | سومين روز جشنواره موسیقی فجر برگزار شد

نیک زی | جایزه ویژه سه سالانه بین المللی پوستر لاهتی فنلاند به هنرمند ایرانی رسید

شقایق فراهانی شرایط مالی را دلیل پذیرش نقش های متعددش بیان می کند

امیرحسین فتحی ـ فرزند کارگردان از «شهرزاد» و پدرش می گوید

نیک زی | موزه متفاوت ساعت سازی پیاژه در سویس

نیک زی | نشان درجه یک هنرهای نمایشی به آلبرت کوچویی رسید

نیک زی | معماری جالب مدرسه هنر در نیوزیلند

جشنواره برلین 2020 پس از اسکار برگزار خواهد شد

نیک زی | «رویاهای دم صبح» در لیست بهترین فیلم‌های نشریه ایندی‌وایر

محمد فاروق دُرپوراز وضعیت جوانان شرکت‌کننده جشنواره موسیقی جوان می گوید

اخبار منتشرشده از تعطیلی موزه استاد صنعتی تکذیب شد

محسن وزیری مقدم با دو اثر در موزه جهان‌نما حاضر می شود

صدابردار پیشکسوت موسیقی و مدیر استودیو پاپ «ناصر فرهودی» هنرمندان را با خاطرات خود تنها گذاشت

سلفی دردسرساز بهنوش بختیاری + عکس

«روسری آبی» رخشان بنی‌اعتماد ترمیم می شود