0

زیورآلات و جواهر هنر و کلکسیون
متریال.قطعات.ابزار پوشاک و اکسسوری
سبک زندگی
سرگرمی و مشغولیات
عروسی مجله نیک زی هندبوک فروش

نیک زی | نگاهی به ٢ نمایش از ژاپن و بلغارستان


تلاش نافرجام و سیزیف‌وار


در نقد نمایش ((سفید))؛ کاری از ((ژاپن((


سوغات امسال ژاپنی‌های چشم‌بادامی، برای تماشاگران تهرانی در سی‌وپنجمین جشنواره تئاتر فجر، هیجان و خلاقیت بود. گروه نمایشی ((SIRO-A)) (با شعار ما سروصدا تولید می‌کنیم)، یکی از گروه‌های جوان حرکات نمایشی ژاپن است که اساس کار خود را بر تلفیق ویدئوپروجکشن و رقص‌های خلاق قرار داده است. گروهی با پسرهای به‌غایت ساده و دلنشین و مبتکر که با تمرکز بر جزئیات و طراحی جزءبه‌جزء عناصر روی صحنه، با استفاده از تکنیک‌های بصری نور، حرکت و صدا، در نهایت مخاطب را غافلگیر کرد.  نقطه قوت نمایش سفید، به کارگردانی کوکوونا ((Cocovenna))، بر آغاز متفاوت و مشارکت‌دادن مردم در روند اجرا استوار است و در پایان‌بندی هم، این مردم هستند که بر پرده نقش می‌بندند و قهرمان داستان هستند. گروه سیرو-‌ای، با بهره‌گیری از قدرت فناوری و سهم بالای دیجیتال در زندگی امروز، توانسته نمایش بسیار پرسروصدا و مؤثری را خلق کند که بر دل مخاطب بنشیند. در ابتدا از مردم خواسته می‌شود روی صحنه بروند و اجازه دهند گروه یک عکس موبایلی از آنها و پزی که گروه طراحی کرده، بگیرد. ۴۰ فریم ثبت می‌شود که در انتهای پروجکشن و نمایش، به سریع‌ترین شکل ممکن، میکس شده و تماشاگران تهرانی خود را جزئی از بازی می‌بینند.
بهره‌گیری بجا و خلاقه از عناصر نور، ضدنور، غافلگیری بصری و روانی مخاطب، افکت‌های ازپیش‌طراحی‌شده با اجرای بسیار سریع، جلوه‌های ویژه ناب و غیرتکراری روی پرده، تدوین لایو حرکات رقصنده‌ها و بازی بداهه و خلاقانه آنها با عناصر اصلی پروجکشن، درست مثل جلوه‌های ویژه کامپیوتری که مقابل چشم تماشاچی خلق می‌شود، از نقاط قوت کار است. با این تفاوت که این جلوه‌ها‌ی ویژه کاملا از سوی عوامل انسانی طراحی و اجرا شده است، نه در کامپیوتر یا استودیوهای تلویزیونی. بازی به‌غایت خلاقه با نور و اجرای شوی زنده که تلفیقی از انسان و دیجیتال است و تکثیر مداوم انسان‌ها در پس‌زمینه دیجیتال پروجکشن، نمادی از سبک زندگی بشر امروز است که زندگی‌اش با دیجیتال، در هم تنیده شده و گویی یارای گریز از آن را ندارد.
گروه سیرو-‌ای، برگزیده مسابقات استعدادیابی آمریکا و بریتانیا در سال ۲۰۱۵ است و خوب می‌داند از حرکات نمایشی انسان‌های به‌شدت آلوده به دستاوردهای دنیای دیجیتال چه می‌خواهد. این گروه جوان که هنرشان بیشتر بر پایه شو و حرکات نمایشی طراحی شده، سبک بیان خود را بر انتقاد از زندگی دیجیتال امروز و تک‌افتادگی آدم‌ها متمرکز کرده و می‌کوشد با صداقت خاصی، برش کوچکی باشد از مردمانی که خود را در دیجیتال غرق کرده‌اند.
بازی صمیمی و بداهه‌ای که از تماشاگران در طول اجرا گرفته می‌شود و همان‌لحظه به مدد تکنولوژی دوربین‌های دیجیتال، میکس شده و در پروجکشن نمایش داده می‌شود، آینه تمام‌نمایی از پیکره ذهنی آدم‌هایی است که جز دیجیتال، دنیای دیگری ندارند.  شروع مردمی، کار گروهی قوی که در روحیه ژاپنی‌ها شهرت جهانی دارد، دوری از خودمحوری فردی در طول نمایشی این‌چنین اکشن و خلاق، استفاده از کنتراست شدید نور و رنگ‌های هیجان‌آفرین و کارگردانی تک‌تک اعضا بر نقش خود، طراحی جزءبه‌جزء افکت‌های بدنی و پروجکشنی و پایان‌بندی مردمی، سبب شده که نمایش سفید برای لحظاتی کوتاه، شادی و نشاط را بر چهره تهرانی‌ها بنشاند و اندوه جان‌فرسای فاجعه پلاسکو را از قلبشان بزداید.


در نقد نمایش ((من، سیزیف))؛ کاری از ((بلغارستان))؛


انتزاع هدایت‌کننده ((من، سیزیف)) به کارگردانی وسلکا کونچوا، ((Veselka Kuncheva)) و بازی درونی تک‌پرسوناژ این نمایش، فرصت مغتنمی است برای گردشگران ماجراجویی که می‌خواهند سفری به دنیای درون داشته باشند. در نمایش بی‌کلام من سیزیف، بی‌کلامی در کنار بازی درونی و سفسطه‌آلود تک‌پرسوناژ قصه، به انتقال بار دراماتیک و روایی داستان کمک کرده است.
هرچند، افسانه و اسطوره سیزیف، به ادبیات قرن‌های خیلی دور یونان، ارجاع داده می‌شود، اما روح نهفته در پیکره این پرسوناژ اسطوره‌ای و جدال بی‌پایان و بی‌فرجامش با خویشتن است که همواره، حتی تا سال‌ها بعد نیز، رنگ کهنگی و دمده‌بودن را بر پیکره این نمایش، نخواهد نشاند و برای انسان عصر دیجیتال، جذاب خواهد بود.
به عبارت دیگر، من، سیزیف، نمی‌تواند برای هیچ‌یک از ما غریبه باشد. تلاش نافرجام و سیزیف‌واری که با جادوی سوررئالیسم نهفته در روایت، به شکلی لایه‌لایه و حسی، برای تماشاگر بازی می‌شود، پلان کوتاهی از تلاش‌های نافرجام بسیاری است که هر یک از ما در زندگی تجربه کرده‌ایم؛ تلاش‌های عقیم و فسرده‌کنند‌ای که نه‌تنها به ثمر نمی‌نشیند، بلکه درنهایت، خمودگی و تک‌افتادگی عمیق‌تری را برایمان طراحی می‌کند و یأس فلسفی‌مان را بیشتر می‌کند.
ایجاد پاساژهای حسی اگزجره نشده، بازی دراماتیک و طراحی خلاقانه و سوفسطایی‌وار عروسک سوررئال روایت که بخش اعظمی از بار معنایی نمایش را برعهده دارد، از نقاط قوت بلغارهاست. اتفاقا مونولوگ‌محورنبودن نمایش، به مدد بازی آمده و بار حسی و فلسفی کار را تشدید کرده است و هوشمندی نویسنده در انتخاب‌های به‌شدت گزینشی نریشن‌های کوتاه، سبب شده تماشاگر ایرانی با کار خارجی، ارتباط برقرار کند و با سیزیف درون خود، همذات‌پنداری کند و در سوگ تلاش‌های عقیمش بنشیند و با فتح‌های زودگذرش، هم‌پیاله شود.
نکته حائز اهمیت در خوانش این نمایش، خلق اثری به‌روز از اسطوره‌ای کهن است. نوع روایت و چیدمان مینی‌مال و بسیار ساده‌ای که در این نمایش می‌بینیم توانسته با مخاطب پیچیده و پر از رمزوراز امروز، ارتباط برقرار کند. به عبارت دیگر، بار معنایی عمیق و فلسفه سنگینی که روایت بر دوش می‌کشد‌، در ترکیب با سادگی محض عناصر صحنه، خوب جواب داده و ما در روند اجرا، متمرکز بر حوادثی پیش می‌رویم که بر قهرمان قصه می‌گذرد؛ یعنی علاوه بر ایده‌پردازی خلاقانه و مدرن صحنه، پرسوناژ، میزانسن‌ها و عروسک انتزاعی نمایش، اجرای خوب همراه با بازی باورپذیر و حرفه‌ای آرتیست هم، در انتقال هدف نویسنده موفق بوده است.
استفاده از تکنیک طراحی نور، صحنه مینی‌مال، عروسک لوده و به‌شدت انتزاعی اما دوست‌داشتنی، جان‌بخشی به اسطوره‌ای کهن با نگاهی مدرن و خلاقیت در نوع دیگرگونه‌ای از عروسک‌گردانی، همه دست به دست هم می‌دهد تا به یاد انسانی در خاورمیانه آشوب‌زده بیاورد که تنهایی آدم‌ها در اروپای جنوب‌شرقی به همان اندازه یأس‌آلود است که تک‌افتادگی آدم‌ها در جغرافیایی دیگر... ((من، سیزیف))، سیاه‌نمایی نیست، اما طعنه‌ای سوفسطایی‌وار به زندگی پرزرق‌وبرق و شلوغ امروز است که دریچه‌ای امیدبخش به ((تئاتر بی‌هیچ‌)) گروتفسکی می‌گشاید و به تلخی و گزندگی به یاد همه ما می‌آورد که چقدر تنهاییم و این تنهایی و تک‌افتادگی مختص انسان ایرانی یا بلغاری نیست، بلکه رهاورد دنیای به‌شدت زننده انقلاب ارتباطات و فناوری اطلاعات است که بشر را روزبه‌روز در خود هضم می‌کند و یادش می‌آورد که چقدر بی‌رحمانه با سیزیف درون‌ خود در جدال برای هیچ است.



گــــرد آوری : نیکـــــ زی

منبع : روزنامه شرق

ستاره جاوید




  نیک زی |  نگاهی به ٢ نمایش از ژاپن و بلغارستان
شنبه 16 بهمن 1395 - 21:35:56 254 آخرین بازدید : جمعه 30 فروردین 1398 - 13:58:13 0
*
*

عضویت در خبرنامه

از آخرین اخبار ، تخفیف ها ، محصولات و پیشنهاد های ویژه ما با خبر شوید

گپ و گفتی خواندنی با حجره طلایی ((گلها)) : گلپا

همزمان با نمایش «76 دقیقه و 15 ثانیه» در جشنواره‌ی کارلووی‌واری، درختی به نام «عباس کیارستمی» در این رویداد نامگذاری شد

شماره جدید فیلم نگار با تحلیل فیلم‌نامه «خفه‌گی» بروی پیشخوان آمد

«پاشیده» در پارکینگ عمومی : تجربه مرز فرسودگی در زیستی مشترک با مخاطب

نیک زی | ویژه‌نامه اصفهان در همشهری داستان

پنه لوپه کروز جایزه سزار افتخاری را ربود

وضعیت موزه نقاش ایرانی خارج از تحمل دلهره

نیک زی | «اذان صبح» بنیامین برای قهرمانان پلاسکو

«لئوناردو دی‌کاپریو» گزینه اصلی بازی در نقش «لئوناردو داوینچی» نابغه در اقتباسی جدید

نمایشگاه عکس «گذری بر معماری ایران» در برج آزادی

چشم‌اندازی نو در گردشگری لندن توسط «صادق خان» ترسیم می شود

ترسی چپمن خواننده محبوب هنرمندها

آهو خردمند با نقاشی هایش به کانادا می رود

«دختر پنهانم» بروی پیشخوان کتابفروشی‌ها راه یافت

کاریکاتوریست های ایرانی هم به سخنان ترامپ درباره خلیج فارس واکنش نشان دادند

نیک زی | عکاسی مینیاتوری مزرعه بیسکوییت

خشکی زاینده‌رود در قاب عکاسان با «فقدان» به نمایش در آمده است

دلیل تعطیلی موزه هنرهای معاصر چیست؟

«درخشش ایرانیان در ونیز» فقط در یک روزنامه در ایران بارتاب داشت

«رامبراند» برای نخستین‌بار به ایران می آید

6 فیلم ایرانی در جشنواره بوسان کره جنوبی حاضر شدند

پیشنهادهای گالری‌گردی این هفته

نیک زی | بهرام رادان مشعل‌دار المپیک زمستانی

جا ماندن دانشگاه‌های هنر از گالری‌ها

آخرین رقم فروش فیلم‌های در حال اکران چقدر است ؟

نمایشگاه «پرندگان شیشه‌ای» رضاخان با حضور تعدادی از نمایندگان مجلس افتتاح شد

نیک زی | همکاری «برد پیت» و «استینگ» در خیریه

چهار فیلم از ساموئل خاچیکیان در سی و یکمین دوره جشنواره سینما ریتروواتو در شهر بولونیا ایتالیا

نیک زی | گالری مژده «پیشگامان عصر نو» را برگزار می‌کند

دومین رویداد استارتاپی مد و فناوری برگزار می‌شود

نیک زی | کلونی درباره سوریه فیلم می‌سازد

سفارت سوئد با همکاری نگارخانه مارلیک نمایشگاه عکس ((پدران سوئدی)) را برگزار می کند

نقاشی سهراب سپهری در خیابان ولی‌عصر(عج)

نیک زی | گفت‌وگو با «ایران درودی»

جشنواره باتومی گرجستان در تدارک برگزاری بزرگداشت عباس کیارستمی

ساخت موسیقی «پایتخت ۵» در استانبول

نیک زی | اسکار سینمای فرانسه به «او» رسید

چرا «بالن» به مخدر«کروکودیل» مرگبار تبدیل شد

بریستول انگلستان از عکاسان ایرانی تقدیر کرد

همکاری دوباره همایون شجریان با متبسم و خلعتبری در سیمرغ

مستند سینمایی «بزم رزم» بزودی در «هنر و تجربه»

اینستالیشن برگ های علفی گریان و چمن های وحشی با نقش آفرینی مدل گوسفند گرسنه

«دزدان فروشگاه» نخل طلای کن را ربودند

نیک زی | مجوز آلبوم پسرِ حبیب صادر شد

درآمدزایی حاشیه‌ساز برنامه مهران مدیری

نیک زی | بازی نادر برهانی‌مرند و نسیم ادبی در «ترن»

نیک زی | ایده ه طراحی اتاق خواب با آوردن حس طبیعت در خانه بوسیله کاغذ دیواری

نیک زی | فیگور فلامینگو انسانی بسیار جالب

نیک زی | برگزاری مسترکلاس «موسیقی کلاسیک از تئوری تا عمل» را توسط جمال ظهوریان

نیک زی | جلوه هایی از سینمای تجربی در سینماتک موزه هنرهای معاصر