0

زیورآلات و جواهر هنر و کلکسیون
متریال.قطعات.ابزار پوشاک و اکسسوری
سبک زندگی
سرگرمی و مشغولیات
عروسی مجله نیک زی هندبوک فروش

نیک زی | نگاهی به ٢ نمایش از ژاپن و بلغارستان


تلاش نافرجام و سیزیف‌وار


در نقد نمایش ((سفید))؛ کاری از ((ژاپن((


سوغات امسال ژاپنی‌های چشم‌بادامی، برای تماشاگران تهرانی در سی‌وپنجمین جشنواره تئاتر فجر، هیجان و خلاقیت بود. گروه نمایشی ((SIRO-A)) (با شعار ما سروصدا تولید می‌کنیم)، یکی از گروه‌های جوان حرکات نمایشی ژاپن است که اساس کار خود را بر تلفیق ویدئوپروجکشن و رقص‌های خلاق قرار داده است. گروهی با پسرهای به‌غایت ساده و دلنشین و مبتکر که با تمرکز بر جزئیات و طراحی جزءبه‌جزء عناصر روی صحنه، با استفاده از تکنیک‌های بصری نور، حرکت و صدا، در نهایت مخاطب را غافلگیر کرد.  نقطه قوت نمایش سفید، به کارگردانی کوکوونا ((Cocovenna))، بر آغاز متفاوت و مشارکت‌دادن مردم در روند اجرا استوار است و در پایان‌بندی هم، این مردم هستند که بر پرده نقش می‌بندند و قهرمان داستان هستند. گروه سیرو-‌ای، با بهره‌گیری از قدرت فناوری و سهم بالای دیجیتال در زندگی امروز، توانسته نمایش بسیار پرسروصدا و مؤثری را خلق کند که بر دل مخاطب بنشیند. در ابتدا از مردم خواسته می‌شود روی صحنه بروند و اجازه دهند گروه یک عکس موبایلی از آنها و پزی که گروه طراحی کرده، بگیرد. ۴۰ فریم ثبت می‌شود که در انتهای پروجکشن و نمایش، به سریع‌ترین شکل ممکن، میکس شده و تماشاگران تهرانی خود را جزئی از بازی می‌بینند.
بهره‌گیری بجا و خلاقه از عناصر نور، ضدنور، غافلگیری بصری و روانی مخاطب، افکت‌های ازپیش‌طراحی‌شده با اجرای بسیار سریع، جلوه‌های ویژه ناب و غیرتکراری روی پرده، تدوین لایو حرکات رقصنده‌ها و بازی بداهه و خلاقانه آنها با عناصر اصلی پروجکشن، درست مثل جلوه‌های ویژه کامپیوتری که مقابل چشم تماشاچی خلق می‌شود، از نقاط قوت کار است. با این تفاوت که این جلوه‌ها‌ی ویژه کاملا از سوی عوامل انسانی طراحی و اجرا شده است، نه در کامپیوتر یا استودیوهای تلویزیونی. بازی به‌غایت خلاقه با نور و اجرای شوی زنده که تلفیقی از انسان و دیجیتال است و تکثیر مداوم انسان‌ها در پس‌زمینه دیجیتال پروجکشن، نمادی از سبک زندگی بشر امروز است که زندگی‌اش با دیجیتال، در هم تنیده شده و گویی یارای گریز از آن را ندارد.
گروه سیرو-‌ای، برگزیده مسابقات استعدادیابی آمریکا و بریتانیا در سال ۲۰۱۵ است و خوب می‌داند از حرکات نمایشی انسان‌های به‌شدت آلوده به دستاوردهای دنیای دیجیتال چه می‌خواهد. این گروه جوان که هنرشان بیشتر بر پایه شو و حرکات نمایشی طراحی شده، سبک بیان خود را بر انتقاد از زندگی دیجیتال امروز و تک‌افتادگی آدم‌ها متمرکز کرده و می‌کوشد با صداقت خاصی، برش کوچکی باشد از مردمانی که خود را در دیجیتال غرق کرده‌اند.
بازی صمیمی و بداهه‌ای که از تماشاگران در طول اجرا گرفته می‌شود و همان‌لحظه به مدد تکنولوژی دوربین‌های دیجیتال، میکس شده و در پروجکشن نمایش داده می‌شود، آینه تمام‌نمایی از پیکره ذهنی آدم‌هایی است که جز دیجیتال، دنیای دیگری ندارند.  شروع مردمی، کار گروهی قوی که در روحیه ژاپنی‌ها شهرت جهانی دارد، دوری از خودمحوری فردی در طول نمایشی این‌چنین اکشن و خلاق، استفاده از کنتراست شدید نور و رنگ‌های هیجان‌آفرین و کارگردانی تک‌تک اعضا بر نقش خود، طراحی جزءبه‌جزء افکت‌های بدنی و پروجکشنی و پایان‌بندی مردمی، سبب شده که نمایش سفید برای لحظاتی کوتاه، شادی و نشاط را بر چهره تهرانی‌ها بنشاند و اندوه جان‌فرسای فاجعه پلاسکو را از قلبشان بزداید.


در نقد نمایش ((من، سیزیف))؛ کاری از ((بلغارستان))؛


انتزاع هدایت‌کننده ((من، سیزیف)) به کارگردانی وسلکا کونچوا، ((Veselka Kuncheva)) و بازی درونی تک‌پرسوناژ این نمایش، فرصت مغتنمی است برای گردشگران ماجراجویی که می‌خواهند سفری به دنیای درون داشته باشند. در نمایش بی‌کلام من سیزیف، بی‌کلامی در کنار بازی درونی و سفسطه‌آلود تک‌پرسوناژ قصه، به انتقال بار دراماتیک و روایی داستان کمک کرده است.
هرچند، افسانه و اسطوره سیزیف، به ادبیات قرن‌های خیلی دور یونان، ارجاع داده می‌شود، اما روح نهفته در پیکره این پرسوناژ اسطوره‌ای و جدال بی‌پایان و بی‌فرجامش با خویشتن است که همواره، حتی تا سال‌ها بعد نیز، رنگ کهنگی و دمده‌بودن را بر پیکره این نمایش، نخواهد نشاند و برای انسان عصر دیجیتال، جذاب خواهد بود.
به عبارت دیگر، من، سیزیف، نمی‌تواند برای هیچ‌یک از ما غریبه باشد. تلاش نافرجام و سیزیف‌واری که با جادوی سوررئالیسم نهفته در روایت، به شکلی لایه‌لایه و حسی، برای تماشاگر بازی می‌شود، پلان کوتاهی از تلاش‌های نافرجام بسیاری است که هر یک از ما در زندگی تجربه کرده‌ایم؛ تلاش‌های عقیم و فسرده‌کنند‌ای که نه‌تنها به ثمر نمی‌نشیند، بلکه درنهایت، خمودگی و تک‌افتادگی عمیق‌تری را برایمان طراحی می‌کند و یأس فلسفی‌مان را بیشتر می‌کند.
ایجاد پاساژهای حسی اگزجره نشده، بازی دراماتیک و طراحی خلاقانه و سوفسطایی‌وار عروسک سوررئال روایت که بخش اعظمی از بار معنایی نمایش را برعهده دارد، از نقاط قوت بلغارهاست. اتفاقا مونولوگ‌محورنبودن نمایش، به مدد بازی آمده و بار حسی و فلسفی کار را تشدید کرده است و هوشمندی نویسنده در انتخاب‌های به‌شدت گزینشی نریشن‌های کوتاه، سبب شده تماشاگر ایرانی با کار خارجی، ارتباط برقرار کند و با سیزیف درون خود، همذات‌پنداری کند و در سوگ تلاش‌های عقیمش بنشیند و با فتح‌های زودگذرش، هم‌پیاله شود.
نکته حائز اهمیت در خوانش این نمایش، خلق اثری به‌روز از اسطوره‌ای کهن است. نوع روایت و چیدمان مینی‌مال و بسیار ساده‌ای که در این نمایش می‌بینیم توانسته با مخاطب پیچیده و پر از رمزوراز امروز، ارتباط برقرار کند. به عبارت دیگر، بار معنایی عمیق و فلسفه سنگینی که روایت بر دوش می‌کشد‌، در ترکیب با سادگی محض عناصر صحنه، خوب جواب داده و ما در روند اجرا، متمرکز بر حوادثی پیش می‌رویم که بر قهرمان قصه می‌گذرد؛ یعنی علاوه بر ایده‌پردازی خلاقانه و مدرن صحنه، پرسوناژ، میزانسن‌ها و عروسک انتزاعی نمایش، اجرای خوب همراه با بازی باورپذیر و حرفه‌ای آرتیست هم، در انتقال هدف نویسنده موفق بوده است.
استفاده از تکنیک طراحی نور، صحنه مینی‌مال، عروسک لوده و به‌شدت انتزاعی اما دوست‌داشتنی، جان‌بخشی به اسطوره‌ای کهن با نگاهی مدرن و خلاقیت در نوع دیگرگونه‌ای از عروسک‌گردانی، همه دست به دست هم می‌دهد تا به یاد انسانی در خاورمیانه آشوب‌زده بیاورد که تنهایی آدم‌ها در اروپای جنوب‌شرقی به همان اندازه یأس‌آلود است که تک‌افتادگی آدم‌ها در جغرافیایی دیگر... ((من، سیزیف))، سیاه‌نمایی نیست، اما طعنه‌ای سوفسطایی‌وار به زندگی پرزرق‌وبرق و شلوغ امروز است که دریچه‌ای امیدبخش به ((تئاتر بی‌هیچ‌)) گروتفسکی می‌گشاید و به تلخی و گزندگی به یاد همه ما می‌آورد که چقدر تنهاییم و این تنهایی و تک‌افتادگی مختص انسان ایرانی یا بلغاری نیست، بلکه رهاورد دنیای به‌شدت زننده انقلاب ارتباطات و فناوری اطلاعات است که بشر را روزبه‌روز در خود هضم می‌کند و یادش می‌آورد که چقدر بی‌رحمانه با سیزیف درون‌ خود در جدال برای هیچ است.



گــــرد آوری : نیکـــــ زی

منبع : روزنامه شرق

ستاره جاوید




  نیک زی |  نگاهی به ٢ نمایش از ژاپن و بلغارستان
شنبه 16 بهمن 1395 - 21:35:56 278 آخرین بازدید : دوشنبه 27 خرداد 1398 - 23:37:19 0
*
*

عضویت در خبرنامه

از آخرین اخبار ، تخفیف ها ، محصولات و پیشنهاد های ویژه ما با خبر شوید

«مد و تک» در دومین رویداد کارآفرینی مد و لباس برگزار می شود

«عصبانی نیستم» رسما اکران می شود

مراسم پایانی «جایزه قیصر امین‌پور» برگزار می شود

نیک زی | کنسرت نوروزی علی رهبری در ترکیه

نیک زی | انتشار فراخوان جشنواره طراحی و کاریکاتور با موضوع نشر کاغذی

نیک زی | انتقاد قباد شیوا از پوستر جشنواره‌ها

صنایع دستی ایران راهی سئول شد

نیک زی | ارکستر ملی ایران در اولین اجرای تابستانه در چهل ستون بروی صحنه می رود

نیک زی | جامعه، معماری، دیالوگ

نیک زی | یادی از علی معلم با نقد و بررسی مستند «خونه»

کنسرت کاوه یغمایی در سالن میلاد تمدید شد

ورود جاستین بیبر به چین ممنوع شد

فیلم سینمایی کوه (Monte) امیر نادری را در هنر و تجربه ببینید

نیک زی | آثار هنرمندان در «انسان دشواری وظیفه است» دیده می‌شود

نیک زی | یک چراغ مطالعه بسیار خلاقانه

درگذشت «بیژن سمندر» و یادمان هنرمند فقید

رازگشایی و خیال‌ورزی «سیابش» در سایه

نیک زی | یک طراحی مینیمال مدرن

با قدیمی‌ترین هتل‌های جهان آشنا شوید

نیک زی | «الکسی باتالوف» بازیگر سرشناس سینمای روسیه در سن 88 سالگی در مسکو درگذشت

فلسفه نشان «گردآفرید» چیست و اولین آن به چه کسی اهدا خواهد شد ؟

فرهاد اصلانی برلزوم همسویی رسانه ملی باید با هنرمندان و عدم اختفای معضلات جامعه از مردم تاکید کرد

بررسی نقش داوود آزاد در موسیقی ایران به مناسبت رونمایی از تازه ترین آلبوم وی «یللی»

آیا هری پاتری ها فیلم جدید«جانی ‌دپ» را تحریم می‌کنند ؟

نیک زی | نشست «نویسندگی خلاق» با حضور مرادی کرمانی

نیک زی | علی نصیریان گفت: تلاش و مجاهدت ((ظریف)) و تیم اش را درک کرده ام

برپایی سومین نمایشگاه «ورسوس»

نمایشگاه گروهی مجسمه و مجسمه های پوشیدنی در«شرایط فلزی»

بنیامین بهادری: جعبه سیاه کنسرت کرمان که باز شود همه چیز مشخص خواهد شد

ناصر چشم‌آذر درگذشت

علیرضا نیکبخت واحدی هم بازیگر شد

نیک زی | چاپ ترانه‌های باب دیلن در «همچون یک خانه به‌دوش»

نیک زی | بازی «ویل اسمیت» در فیلم زنده «دامبو»

30 کارتون علیرضا پاکدل در «بیستُ چاهار»

35 فیلم ناب در موزه هنرهای معاصر تهران در برنامه پاییز 96

چالش وارونگی در اجرای گروه «بارامانت»

یک فیلم علمی تخیلی رتبه نخست گیشه هفتگی سینما را از آن خود کرد

«همه پسران من» آرتور میلر در «دیوار چهارم» به روی صحنه می رود

نیک زی | پتانسیل صادرات 40درصد صنایع‏دستی کرمان به اروپا

نیک زی | رونمایی از سه کتاب نقاشی قهوه خانه ای‎

کسادی بازار در تئاتر «روزمرگی»

«غمنومه فریدون» از امروز پخش جهانی می شود

نیک زی | بدرقه پیکر رکن‌الدین خسروی زیر باران تهران / «برای او تئاتر مقدس بود»

دیمن هرست یکی از تاثیرگذارترین هنرمندان معاصر از اثر جدیدش می گوید

نیک زی | فیلم «پسر بچه» ساخته «چارلی چاپلین» انیمیشن می شود

صابر ابر در نمایش «آنتی گون» با دو نقش متفاوت ظاهر می شود

عاطفه آرانی با «زن ماندگی» محرومیت زنان در گالری مستقل را به نمایش می گذارد

نیک زی | طراحی دکوراسیون سبز درون خانه با دیوار صورتی

تقدیر آرشیو ملی آمریکا از «تام هنکس»

نیک زی | سرقت نقاشی 2500 پوندی «بتمن»