0

زیورآلات و جواهر هنر و کلکسیون
متریال.قطعات.ابزار پوشاک و اکسسوری
سبک زندگی
سرگرمی و مشغولیات
عروسی مجله نیک زی هندبوک فروش
ماهان

نیک زی | نگاهی به نمایش «کاناپه» به کارگردانی میلاد اَخگَر



واقعیتِ تهیْ روی کاناپه


((کاناپه))، به نویسندگی و کارگردانی میلاد اخگر، هم‌اکنون در تماشاخانه پالیز در تهران به روی صحنه می‌رود. اخگر در اجرای این اثر از تجربه زیسته قشر جوان در دهه اخیر بهره جسته؛ فضایی که خودش نیز در آن زیست می‌کند. موقعیت فضاسازی و پرداخت‌های نمایشی کاناپه برای تماشاچی تئاتر امروز، به دلیل وجه بازنمایاننده یک تجربه همگانی بسیار آشناست؛ به‌ویژه برای قشری که مخاطبِ امروز تئاتر است. دورهمی کلیدواژه آشنایی است که برای نسل امروزی معنای منحصربه‌فردی پیدا کرده است. دورهمی‌ها به دوستی‌ها ورای نسبت‌های خانوادگی معنا می‌دهند و حتی ورای قاعده‌سازی‌های اجتماعی صورت می‌پذیرند، به عبارت دیگر دورهمی‌ها برساختن فضایی شخصی برای دوستی‌های جمعی است؛ تمایلی که به‌روشنی در دهه اخیر رو به فزونی گرفت. جوانان نسل امروز قوام‌دادن به چنین جمع‌هایی را به‌نوعی رهایی از قیدوبندها می‌دانند: جمع‌هایی که به انتخاب خود آنها انتخاب می‌شوند. مرد ٢٤ساله‌ای که به‌تازگی بی‌کار شده و ظاهرا با خواهرش زندگی می‌کند، به نحوی غریب –بنابر توضیح دوستانش، یعنی دیگر شخصیت‌های نمایش- همیشه روی کاناپه می‌نشیند. رفتار او کمی نامتعارف است. چندی که می‌گذرد این فرد، امین، دوستانش را تقریبا هر شب به خانه دعوت می‌کند. نمایش روایت مجدد همین دورهمی‌ها پس از یک‌سال است. نکته جالب‌توجه تفاوت‌هایی است که در اساس روایت از زندگی امین و این دورهمی‌ها می‌شود و مجادله‌هایی که در زمان اکنونی میان آنها در جریان است. بازیگر‌ها به نحوی فاصله‌گذاری‌شده اما بسیار صمیمانه با تماشاچی‌ گفت‌وگو می‌کنند، تو گویی دوستانی تازه‌یافته دارند خاطره‌ای جمعی را تعریف می‌کنند و این همه در حالی است که روایت گذشته، یعنی آنچه تعریف می‌شود، روی کاناپه، به نحوی بسیار واقع‌گرایانه بازنمایانده می‌شود. این دوپارگی و این تلاش اخگر برای سروشکل‌دادن به چنین فضایی نکته درخور توجهی است. هرچند در طول اجرا بسیار پیش می‌آید که اغراق‌های بیش از حد یا بازی‌های تصنعی، ما را به ورطه دیگری بیندازند. به‌هررو اخگر می‌کوشد ما را در واقعی‌ترین و تجربی‌ترین جهانی جای دهد که خودمان هم‌اکنون نیز در آن زندگی می‌کنیم: جمع‌های کوچکی که طبق عادت هفته‌ای چندبار دور هم جمع می‌شوند. لازم است گفته‌ شود با وجود روایت بسیار واقع‌گرایانه و به دور از جانب‌داری که این نمایش دارد –و البته جای این بحث باقی است که نمایش تا چه حد توانسته در این بازنمایی یا این شیوه رئالیستی موفق باشد- و همچنین تلاش در چندپاره‌کردن امری تا به این اندازه واقعی، به کمک حضور همیشگی همه بازیگران در صحنه، این نمایش را دیدنی‌تر می‌کنند. اما معتقدم آنچه ما می‌بینیم، جنبه‌هایی ابزورد می‌یابد. شاید به‌نظر بسیاری از مخاطبان این اثر، چنین خوانشی بسیار دور از ذهن بنماید، شاید ازاین‌رو که ما نیز خود را در فضایی بسیار شبیه به فضای روزمره بازمی‌یابیم، گویی که خودمان نیز در این میهمانی‌ها شرکت داشته‌ایم. بااین‌حال می‌دانیم رئالیسم را وقتی تا سرحد ممکن جلو ببریم، یعنی بازنمایی واقعیت دقیقا همان‌گونه که در واقعیت رخ می‌دهد، همچون صداها یا تصویری ضبط‌شده از خود واقعیت، در چنین زمانی- همان‌طور که خود بکت نیز گفته بودـ گویی که همه‌چیز به نظرمان پوچ و درعین‌حال مضحک می‌نماید. دورهمی‌های روی کاناپه، مثل غالب دورهمی‌هایی که در تهران صورت می‌گیرد نه به هدف خاصی، بلکه صرفا برای خود دورهمی است. آدم‌های کاناپه به یک مقصود و یک هدف جریان نمی‌دهند، بلکه حتی با توجه به اشاره یکی از همین آدم‌ها، آنها می‌توانند راجع به هر موضوعی با هم بحث و مجادله کنند و به هر موضوعی بخندند. چنین نتیجه‌ای را شاید بتوان نتیجه اجتناب‌ناپذیر کار اخگر دانست. گفتنی است تمایل به نوستالژی و تداعی خاطره در کارهای اخگر بسیار زیاد است و در این کار هم همچنین. به‌همین‌رو کل اثر که از نقاط جالب توجهی برای شکل‌بخشیدن برای یک درام قدرتمند خالی نیست، به یک تداعی خاطره و نوعی سوگواری برای جمع ازدست‌رفته تقلیل می‌یابد. غم و قصه آدم‌های نمایش برای اینکه امین دیگر در میان‌شان نیست در بعضی از نقاط نمایش به گونه‌ای شاعرانگی مصنوع می‌انجامد. البته این عنصر تعمدا به نمایش وارد می‌شود، اما ناگفته پیداست اصولا تداعی خاطره یا نوستالژی نمی‌تواند مفر خوبی برای ساختاربندی یک درام باشد. این شرایط در آخرین مونولوگی که در نمایش می‌شنویم به اوج خود می‌رسد، گویی حالا تماشاچی نیز خود در هاله‌ای همذات‌پندارانه به یاد جمع‌های ازدست‌رفته‌ای می‌افتد که احیانا خودش در آنها عضو بوده ‌است. موسیقی همیشگی و زنده در این نمایش، یعنی صدای تکراری عود بر بسیاری از فضاهای واقع‌گرایانه نمایش که می‌توانستند در سکوت بسیار تأثیرگذارتر باشند، سوار است. ازاین‌رو همه این برخوردهای خاطره‌باورانه راه را بر بسیاری از تفاسیر جدی‌تر که این نمایش، بالقوه بسیاری از آنها را داراست، می‌بندد. با همه اینها آنچه کار اخگر را با وجود چنین عناصر مصنوعی، از بسیاری از جریان‌های دروغین تئاتر امروز تهران متمایز می‌کند، سرراستی و صداقتِ غیرارزش‌گذارانه‌اش در بازنمایی واقعیت زیست‌شده جهان ماست. او توانسته فقط با یک کاناپه وجوهی از جهان خودمان را پیش‌ِروی‌مان بگذارد. این رویکرد در کار اخگر ستودنی است.


گــــرد آوری : نیکـــــ زی

منبع : روزنامه شرق

پوریا گل شناس




  نیک زی |  نگاهی به نمایش «کاناپه» به کارگردانی میلاد اَخگَر
سه شنبه 19 بهمن 1395 - 17:31:09 296 آخرین بازدید : چهارشنبه 20 شهریور 1398 - 20:08:08 0
*
*

عضویت در خبرنامه

از آخرین اخبار ، تخفیف ها ، محصولات و پیشنهاد های ویژه ما با خبر شوید

نیک زی | دو جایزه رنگین کمان چین به «زاپاس» رسید

نیک زی | از حاجی فیروز تا صادق هدایت روی دیوار می‌آیند

نیک زی | «درخت»های علیرضا اسماعیلی به‌نمایش درمی‌آیند

شیلر( Schiller ) برای برگزاری کنسرت در وزارت کشور به ایران می‌آید

نمایشگاه گروهی مجسمه و مجسمه های پوشیدنی در«شرایط فلزی»

نیک زی | پرفورمنس «هفت پیکر» در سالن فیلارمونیک رم

آزاده نامداری با انتشار پستی عجیب مجددا به اتفاقات اخیر واکنش نشان داد

نیک زی | ماجرای تخریب یک خانه در «بزرگراه»

«نادر گلچین»؛ خواننده قدیمی ایران راهی بیمارستان شد

علی گلستانه «گل یاس بنفش» بوم هایش را به نمایش می گذارد

نیک زی | ارسال بیش از 450 اثر به پنجمین جشنواره نقش تن پوش

«پرویز» نمایش «بازی یالتا» را در تورنتو به صحنه می برد

عکس های زیبا و دیدنی از پرتاب موشک فالکون شرکت Space X ایلان ماسک

نیک زی | رونمایی از تندیس مرمت‌شده استاد سمندریان

نیک زی | نمایش 80 عکس از حادثه تلخ پلاسکو

مردی که موسیقی و تار در اوج کسالت هم از او جدا نشد

روز جهانی کتاب در گذر زمان

نیک زی | از اجرای «دوباره ایران» حجت اشرف زاده در مشهد جلوگیری شد

تاکید یک مجسمه ساز بر لزوم برگزاری دوسالانه‌ها به دست انجمن‌های تخصصی

نیک زی | نقاشی آبرنگ منظره زیبا 5

نیک زی | ملال زندگی در غیابِ هنر ، گفت‌وگو با شهرو خردمند

نیک زی | چکش« بونامز» روی آثار هنرمندان ایرانی

حراج 40 هزار پوندی اولین پوستر تاریخ سینما

جشنواره فیلم کن دچار یک تغییر مهم شد

دلیل تعطیلی موزه هنرهای معاصر چیست؟

تغییر نام موقت یک انتشارات به افتخار رولینگ

نیک زی | تبریک سال نو به شیوه گرافیست‌ها + فیلم

«عصر تجربه» با چهار گروه نمایشی تجربه‌گرا از بیستم شهریور ماه برگزار می گردد

جعل آثار نقاش مشهور صادق تبریزی وارد فاز پیگیری قضایی می شود

شصت‌سال آثار موسیقی سینمای هندوستان در کنسرت نوستالژی هند

نیک زی | نمایشگاه «پرویز تناولی و شیرهای ایران» در موزه هنرهای معاصر تهران افتتاح شد

رابعه اسکویی با انتشار عکسی در کنار حرم از بازگشت به وطن خبر داد / عکس

واکنش روزنامه کشور به حادثه تلخ فرزانگان هرمزگانی که در راه از ادامه راه بازماندند

نیک زی | پنجمین دوره نمایشگاه مهمانی هنر

نیک زی | نقاشی رئال بسیار زیبا - نیک زی

تقدیر از هنرمندان عرصه قلمزنی در افتتاحیه یک گالری

نیک زی | «چل گیس» در تئاتر شهر به روی صحنه می رود

نیک زی | خانه کانتینری مینیمال قابل حمل جالب

نیک زی | برگزاری نمایشگاه صنایع دستی از 28 بهمن‌ماه

«جایی دیگر» در کاخ سعدآباد

همایون شجریان از شعر جدید «ایران» در پروژه ((سی)) رونمایی کرد

نیک زی | نمایش 9 فیلم آلمانی شهید ثالث در سینماتک

نیک زی | بازگشت «مسافران برلین و رم» به مخزن موزه

جامانده‌های بزرگ نامزدهای گلدن گلوب

مهران مدیری با «ساعت 5 عصر» به دیدار مخاطبان مشهدی می رود

شانزده هنرمند نوظهور در سال 2016 : گروه طراحی ویلا (( Villa Design Group ))

زن و مردی با دست و پای دراز در موزه هنرهای معاصر

«سینما و ادبیات» ویژه سینمای ایتالیا منتشر شد

تعارض و تفکر فولکلور کمی تا نسبتی مدرن درآلبوم موسیقی «دَقَ دووم»

نیک زی | گــزارش تصویری گــالری (( دی دی ))