0

زیورآلات و جواهر هنر و کلکسیون
متریال.قطعات.ابزار پوشاک و اکسسوری
سبک زندگی
سرگرمی و مشغولیات
عروسی مجله نیک زی هندبوک فروش
ماهان

نیک زی | گفت‌وگوى سياوش قائدى با آرمين جوان، به بهانه اجراي «دستگاه»


تئاتر آلترناتیو متکی بر فهم تماشاگر


آرمين جوان كارگردان جوانى با ايده‌هاى تازه است. او تجربه‌گراست و ((دستگاه)) تازه‌ترين اثر او كه با مشاوره فرهاد مهندس‌پور روى صحنه آمده نيز در راستاى همين تجربه‌گرايى است. سياوش قائدى كه خود از چهره‌هاى تئاترى است، با جوان گفت‌وگو كرده است.

‌نمایش دستگاه و گروه اجرائی آن در پی به‌اشتراک‌گذاشتن گونه تجربه‌ای با تماشاگر تئاتر هستند؟
دستگاه در ادامه تجربیات چند سال اخیر من و گروه نمایشم، نقطه عطفی است که می‌شود تجربیات ما را به بعد و قبل آن تقسیم کرد. به دو دلیل؛ اول فرایند تولید متکی به تهیه‌کننده و دوم نحوه کار با بدن به عنوان خمیرمایه اصلی ساخت تئاتر. از نظر محتوایی، دستگاه نمایشی ساخته‌شده از رویداد انقلاب کبیر فرانسه به سبب نقاط مشترک تاریخ معاصر ما با آن رویداد است.
‌نمایش دستگاه مانند تجربیات قبلی همه براساس متون ادبی یا رویدادهای مهم تاریخی اقتباس و ساخته شدند. اما با توجه به توضیحات خودت و مواجهه ما با نمایش، پرسش این است که چرا انقلاب کبیر فرانسه؟
اول اینکه با توجه به منابع متعدد موجود درباره انقلاب کبیر فرانسه در حوزه‌های مختلف تاریخی، سیاسی و اجتماعی، منابع ارزشمند نمایشی مثل نمایش‌نامه مرگ دانتون گئورک بوشنر محرک‌های من برای به‌تصویرکشیدن انقلاب بودند. دوم، انقلاب کبیر فرانسه از هر نظر رویداد مهم تاریخی است و موقعیت جذابی برای دراماتیزه‌کردن و البته نقطه اوجش ماجرای چالش دانتون و روبسپیر و مناسبات سیاسی، اجتماعی این دو هست. انقلاب کبیر فرانسه یا هر انقلاب دیگری پر از موقعیت‌های دراماتیک جذاب است، برای مثال، داستان مرگ لویی شانزدهم و ماری آنتوانت همسرش. دانتون خودش زمانی دستور داد تا بین انقلابیون و سلطنت‌طلب‌ها جوی خون جاری شود و بعدتر در دوره ترور و وحشت خودش قربانی ایده‌هایش از طریق گیوتین شد.
‌نمایش دستگاه جدا از درون‌مایه و محتوا، از چی ساخته شده؟ یا بهتر بپرسم، نمایش دستگاه در حوزه اجرا مخاطبش رو به ملاقات چگونه تجربه‌ای دعوت می‌کنه؟ و تفاوت‌های این تجربه با برای مثال مرگ دانتون بوشنر چیه؟
ببین، اگر بوشنر مسئله‌ا‏ش با رویداد تاریخی مثل انقلاب کبیر بازخوانی رمانتیک و شعارزده است و محصول زمان خودشه، چرا من هم این رویداد تاریخی رو با مسئله خودم و زمانه خودم خوانش نکنم. اساسا رویکرد من گریز از تکسته؛ فاصله‌گرفتن برای ایجاد یک امکان دیگر. اگر در تئاتر ما از این رویکرد پرهیز می‌شه، تا حدودی به‌دلیل ترس و عدم ریسک‌پذیریه. شما وقتی یک متن نمایشی با داستان مشخص داری، یه تکیه‌گاه داری که روی اون وایسادی، ولی به محض اینکه می‌خوای از قصه و چارچوب‌های دراماتیک گذر کنی، نیاز به جایگزین‌هایی داری، پیداکردن اونها سخت و زمان‌بره.
‌خب، اون جایگزین و تکیه‌گاه وجود داره؟ و اگه هست، چیه؟
حتما هست. اون ایده است. اینجا ایده‌ها جای عناصر کلاسیک متن دراماتیک رو می‌گیره. این ایده‌ها محصول حافظه تاریخی ماست. نوع زندگی و جهان‌بینی ماست و کارگردانه که این ایده رو  به یه تجربه فضایی تبدیل می‌کند. من همیشه به این فکر می‌کنم که تئاتر بدون هر عنصری جز بازیگر و تماشاگر می‌تونه ساخته بشه و بازیگر هم ابزارش چیزی جز بدن و بیان نیست. ما با تجربه‌های زیسته خود که بدن جز اصلی اونه، این ایده‌ها را در فضا می‌سازیم و تو این نوع تجربه ما نیاز به مشارکت مخاطب هم داریم. نقش مخاطب در این جنس تئاتر پررنگ‌تره. جاهای خالی این اجرا با مشارکت مخاطب پر می‌شه. البته مخاطب لزومی نداره همون لحظه همه این ‌جاي‌های خالی‏ها رو پر کنه. یا بهتره بگم حتی لزومی نداره به جهان‌بینی من راه پیدا کنه و با من همسو بشه، اون خودش نقش اجتماعی خودش رو ایفا می‌کنه. من خطابه‌ای ننوشتم که بخواهم مخاطب داشته باشه، من چیزی رو برای او نمایش می‌دم و او تماشا می‌کنه. فهم نزد تماشاگره. من چیزی برای فهماندن به تماشاگر ندارم. تماشاگر باید برای فهم این تئاتر مشارکت کنه و این زمانی به وجود میاد که اون بتونه عادت‌های خودش رو تخریب کنه و وضعیت تازه‌اش رو تحلیل کنه.
‌تماشاگر چطور می‌تونه این‌گونه تجربه‌هارو انتخاب کنه؟ اساسا در این فضای پرسودای تئاتر تجاری تماشاگر چگونه می‌تونه تشخیص بده با چه اجرائی ملاقات می‌کنه؟ این ایده اساسا امکان‌پذیره؟
این مشکل تماشاگر یا کارگردان نیست. مشکل تئاتر ماست. من تا اونجایی که حضور ذهن دارم، تئاتر ما به‌ویژه در این دو دهه نتونسته هویت‌سازی کنه برای سالن‌ها و جریان‌های اصلیش. ما با این جنس تئاتر می‌خوایم اختلال ایجاد کنیم در عادت‌ها، می‌خوایم به حساسیت‌ها ضربه وارد کنیم. من می‌بینم که قوه تحلیل از ما ربوده شده. مثلا نگاه کنید به نحوه برخورد مردم با فاجعه دردناک ساختمان پلاسکو. ما از یک فاجعه حتی تحلیل درستی نداریم.
‌این خواست جامعه تئاتری ما بوده؟!
نه. این سیستماتیکه، در تلویزیون، در سیستم آموزشی ما و جز اینها مشهوده. ما زمانی می‌تونیم بگیم در جامعه چندصدایی زندگی می‌کنیم که با قوه تحلیلمون بتونیم بسنجیم و انتخاب کنیم.
‌با توجه به توضیحاتی که دادی، نمایش دستگاه و تجربیاتی از این‌دست را در چه گونه و دسته‌ای از تئاتر می‌توانیم قرار بدهیم؟ آیا اساسا این‌گونه دسته‌بندی‌ها در کشورهای دیگه هست؟
به‌نظر من تئاتر آلترناتیو مناسب می‌تونه باشه. تئاتر تجربی خودش امروز غیرقابل‌تعریفه. کارگردانانی که خودشون رو تو این دسته قرار دادند حالا خودشون تبدیل به جریان رسمی شدند. پس تئاتر آلترناتیو مناسب‌تر هست. مخاطب وقتی انتخاب می‌کنه باید بدونه داره میاد یک تئاتر نامتعارف در قیاس با تئاتر رسمی ببینه. از پوستر و تبلیغات این هویت باید ساخته بشه تا به مکان و گروه مستقر در اون. ما این مرزها رو به خاطر اقتصاد تئاتر از بین بردیم. خیلی قطعی‌تر باید سالنی وجود داشته باشه در تهران که تماشاگر بدونه داره میاد تئاتری خارج از عادت ببینه.
‌ما با ازبین‌بردن این مرزها حق انتخاب رو از تماشاگر گرفتیم؟
ما از آغاز حقی برای مخاطب قائل نشدیم. ما ناگزیر برای بقای تئاتر باید هویت‌سازی کنیم. از طریق گروه‌ها و سالن‌های نمایشی. این تئاتر باید روی انگیزه‌های خودش پیش از هر عامل دیگه‌ای حساب باز کنه. آینده تئاتر ما متصل به حمایت و پشتیبانی دولت است، سقوط تئاتر به ورطه تجارت و مناسبات بازار برای کل جامعه گران تموم خواهد شد.


گــــرد آوری : نیکـــــ زی             

https://t.me/neekzee

منبع : روزنامه شرق




  نیک زی |  گفت‌وگوى سياوش قائدى با آرمين جوان، به بهانه اجراي «دستگاه»
چهارشنبه 20 بهمن 1395 - 08:56:55 311 آخرین بازدید : یکشنبه 20 مرداد 1398 - 23:49:25 0
*
*

عضویت در خبرنامه

از آخرین اخبار ، تخفیف ها ، محصولات و پیشنهاد های ویژه ما با خبر شوید

چهارمین دوره «شب‌های جز» برگزار می‌شود

حراج یک میلیون دلاری کت هریسون فورد

نیک زی | شهباز زمان با «هتل بوتیک» در نیاوران

محمد فاروق دُرپوراز وضعیت جوانان شرکت‌کننده جشنواره موسیقی جوان می گوید

کتاب‌های پیشنهادی «بیل گیتس» و «زاکربرگ»

نیک زی | «تاکید بر حضور بیشتر مردم در انتخابات» در دیدار وزیر ارشاد با محمد علی کشاورز

«چستر بنینگتون» خواننده گروه موسیقی «لینکین پارک» در سن 41 سالگی درگذشت

مسعود رایگان «لاسارو» را به صحنه می‌برد

گالری‌ها هم همراهی خود را با زلزله‌زدگان غرب ایران اعلام کردند

نیک زی | یک ساختمان مینیمال بسیار دیدنی و جذاب

دنیس ادواردز خواننده سرشناس راک‌اندرول درگذشت

یک خواننده ایرانی سولیست تِنور «اپراهاوس» می شود

اجرای «معرکه در معرکه» پس از 20 سال

رضا کیانیان درباره انتخاب فیلم «نفس» برای معرفی به اسکار چه گفت ؟

پرویز تناولی همچنان به دنبال بازپس‌گیری آثارش از شهرداری

تاثیر زباله را روی طبیعت را در نمایشگاه «بوردالو» ببینید

نمایشگاه «به سوی حقیقت» در برج آزادی برقرار است

لئوناردو دی کاپریو و جان کری در کنفرانس تغییرات آب و هوایی دانشگاه ییل چه گفتند ؟

نیک زی | نگاهی به نمایش «کاناپه» به کارگردانی میلاد اَخگَر

نیک زی | «آهنین‌جانان»در گالری هپتا

نقاشی‌های «بعد چهارم» در نیاوران

نیک زی | نمایش «ادیت پیاف» در تهران برای بانوان

نیک زی | کوارتت «سبو» با محوریت موسیقی جز اجرا می‌کند

نیک زی | جدول برنامه های سینما و جــــــــاز سینماتک موزه هنرهای معاصر تهران

«ضربه دوازدهم» نمایشگاهی از انسان معلق در قاب یک عکاس‌

«وارونگی» بهنام بهزادی راهی خانه ها شد

آلبوم موسیقی «مد و نای» جدیدترین اثر گروه «دنگ شو» منتشر شد

گالری گردی در اولین هفته آذر

کشته شدن «نرودا» به دست رژیم پینوشه ؟؟؟

نیک زی | نظر معاون وزیر فرهنگ آلمان درباره نمایشگاه برلین

نیک زی | فیلم سینمایی «خانه‌ای در خیابان چهل و یکم» در شبکه نمایش خانگی

درآمدهای نجومی بازیگران سینما در سال 2019

اولین دوره‌ی اعطای نشان ((داود رشیدی)) چهار هنرمند را نشان دار کرد

پائولو کوئیلو از تاثیر رمان «کیمیاگر» و دیدگاه‌هایش به هستی می گوید

پویش «صدابازی» ی یک‌سالگی رادیو آکواریوم با موبایلتان یک دقیقه صدا ضبط کنید

نیک زی | خانه شماره سه غیرعادی از سری خانه های غیرعادی نیک زی

نیک زی | کیهان کلهر: اشعار سهراب هرگز رنگ کهنگی نگرفته است

نیک زی | نگاهی به نمایش محیطی (( کورها ))

آمریکای جنوبی میزبان «دلم می‌خواد» و «جنجال در عروسی» خواهد بود

«دروغ‌های کوچک بزرگ» به کتابفروشی‌ها آمد

همدردی بازیگر «بازی تاج و تخت» با زلزله‌زدگان کرمانشاه

تعداد فالوور معیار انتخاب بازیگران توسط تهیه کنندگان سینما

نیک زی | جاکلیدی بامزه برای تمام اعضای خانواده

نیک زی | حراج نخل طلای 2013

اعلام فراخوان برای نمایشگاه عکس «قصه پاییز و زمستان در موزه سینما»

پنه لوپه کروز جایزه سزار افتخاری را ربود

نیک زی | نقد گرهارد ریشتر بر حراج‌های هنری

شگفتی رئیس موزه بریتانیا از معماری موزه هنرهای معاصر

شب درخشش نیکول کیدمن و بازیگری که به چرچیل جان بخشید

دغدغه های محیط زیستی کامبیزدرم‌بخش در نمایشگاه متفاوت «جان کویر»