0

زیورآلات و جواهر هنر و کلکسیون
متریال.قطعات.ابزار پوشاک و اکسسوری
سبک زندگی
سرگرمی و مشغولیات
عروسی مجله نیک زی هندبوک فروش
ماهان

نیک زی | گفت‌وگوى سياوش قائدى با آرمين جوان، به بهانه اجراي «دستگاه»


تئاتر آلترناتیو متکی بر فهم تماشاگر


آرمين جوان كارگردان جوانى با ايده‌هاى تازه است. او تجربه‌گراست و ((دستگاه)) تازه‌ترين اثر او كه با مشاوره فرهاد مهندس‌پور روى صحنه آمده نيز در راستاى همين تجربه‌گرايى است. سياوش قائدى كه خود از چهره‌هاى تئاترى است، با جوان گفت‌وگو كرده است.

‌نمایش دستگاه و گروه اجرائی آن در پی به‌اشتراک‌گذاشتن گونه تجربه‌ای با تماشاگر تئاتر هستند؟
دستگاه در ادامه تجربیات چند سال اخیر من و گروه نمایشم، نقطه عطفی است که می‌شود تجربیات ما را به بعد و قبل آن تقسیم کرد. به دو دلیل؛ اول فرایند تولید متکی به تهیه‌کننده و دوم نحوه کار با بدن به عنوان خمیرمایه اصلی ساخت تئاتر. از نظر محتوایی، دستگاه نمایشی ساخته‌شده از رویداد انقلاب کبیر فرانسه به سبب نقاط مشترک تاریخ معاصر ما با آن رویداد است.
‌نمایش دستگاه مانند تجربیات قبلی همه براساس متون ادبی یا رویدادهای مهم تاریخی اقتباس و ساخته شدند. اما با توجه به توضیحات خودت و مواجهه ما با نمایش، پرسش این است که چرا انقلاب کبیر فرانسه؟
اول اینکه با توجه به منابع متعدد موجود درباره انقلاب کبیر فرانسه در حوزه‌های مختلف تاریخی، سیاسی و اجتماعی، منابع ارزشمند نمایشی مثل نمایش‌نامه مرگ دانتون گئورک بوشنر محرک‌های من برای به‌تصویرکشیدن انقلاب بودند. دوم، انقلاب کبیر فرانسه از هر نظر رویداد مهم تاریخی است و موقعیت جذابی برای دراماتیزه‌کردن و البته نقطه اوجش ماجرای چالش دانتون و روبسپیر و مناسبات سیاسی، اجتماعی این دو هست. انقلاب کبیر فرانسه یا هر انقلاب دیگری پر از موقعیت‌های دراماتیک جذاب است، برای مثال، داستان مرگ لویی شانزدهم و ماری آنتوانت همسرش. دانتون خودش زمانی دستور داد تا بین انقلابیون و سلطنت‌طلب‌ها جوی خون جاری شود و بعدتر در دوره ترور و وحشت خودش قربانی ایده‌هایش از طریق گیوتین شد.
‌نمایش دستگاه جدا از درون‌مایه و محتوا، از چی ساخته شده؟ یا بهتر بپرسم، نمایش دستگاه در حوزه اجرا مخاطبش رو به ملاقات چگونه تجربه‌ای دعوت می‌کنه؟ و تفاوت‌های این تجربه با برای مثال مرگ دانتون بوشنر چیه؟
ببین، اگر بوشنر مسئله‌ا‏ش با رویداد تاریخی مثل انقلاب کبیر بازخوانی رمانتیک و شعارزده است و محصول زمان خودشه، چرا من هم این رویداد تاریخی رو با مسئله خودم و زمانه خودم خوانش نکنم. اساسا رویکرد من گریز از تکسته؛ فاصله‌گرفتن برای ایجاد یک امکان دیگر. اگر در تئاتر ما از این رویکرد پرهیز می‌شه، تا حدودی به‌دلیل ترس و عدم ریسک‌پذیریه. شما وقتی یک متن نمایشی با داستان مشخص داری، یه تکیه‌گاه داری که روی اون وایسادی، ولی به محض اینکه می‌خوای از قصه و چارچوب‌های دراماتیک گذر کنی، نیاز به جایگزین‌هایی داری، پیداکردن اونها سخت و زمان‌بره.
‌خب، اون جایگزین و تکیه‌گاه وجود داره؟ و اگه هست، چیه؟
حتما هست. اون ایده است. اینجا ایده‌ها جای عناصر کلاسیک متن دراماتیک رو می‌گیره. این ایده‌ها محصول حافظه تاریخی ماست. نوع زندگی و جهان‌بینی ماست و کارگردانه که این ایده رو  به یه تجربه فضایی تبدیل می‌کند. من همیشه به این فکر می‌کنم که تئاتر بدون هر عنصری جز بازیگر و تماشاگر می‌تونه ساخته بشه و بازیگر هم ابزارش چیزی جز بدن و بیان نیست. ما با تجربه‌های زیسته خود که بدن جز اصلی اونه، این ایده‌ها را در فضا می‌سازیم و تو این نوع تجربه ما نیاز به مشارکت مخاطب هم داریم. نقش مخاطب در این جنس تئاتر پررنگ‌تره. جاهای خالی این اجرا با مشارکت مخاطب پر می‌شه. البته مخاطب لزومی نداره همون لحظه همه این ‌جاي‌های خالی‏ها رو پر کنه. یا بهتره بگم حتی لزومی نداره به جهان‌بینی من راه پیدا کنه و با من همسو بشه، اون خودش نقش اجتماعی خودش رو ایفا می‌کنه. من خطابه‌ای ننوشتم که بخواهم مخاطب داشته باشه، من چیزی رو برای او نمایش می‌دم و او تماشا می‌کنه. فهم نزد تماشاگره. من چیزی برای فهماندن به تماشاگر ندارم. تماشاگر باید برای فهم این تئاتر مشارکت کنه و این زمانی به وجود میاد که اون بتونه عادت‌های خودش رو تخریب کنه و وضعیت تازه‌اش رو تحلیل کنه.
‌تماشاگر چطور می‌تونه این‌گونه تجربه‌هارو انتخاب کنه؟ اساسا در این فضای پرسودای تئاتر تجاری تماشاگر چگونه می‌تونه تشخیص بده با چه اجرائی ملاقات می‌کنه؟ این ایده اساسا امکان‌پذیره؟
این مشکل تماشاگر یا کارگردان نیست. مشکل تئاتر ماست. من تا اونجایی که حضور ذهن دارم، تئاتر ما به‌ویژه در این دو دهه نتونسته هویت‌سازی کنه برای سالن‌ها و جریان‌های اصلیش. ما با این جنس تئاتر می‌خوایم اختلال ایجاد کنیم در عادت‌ها، می‌خوایم به حساسیت‌ها ضربه وارد کنیم. من می‌بینم که قوه تحلیل از ما ربوده شده. مثلا نگاه کنید به نحوه برخورد مردم با فاجعه دردناک ساختمان پلاسکو. ما از یک فاجعه حتی تحلیل درستی نداریم.
‌این خواست جامعه تئاتری ما بوده؟!
نه. این سیستماتیکه، در تلویزیون، در سیستم آموزشی ما و جز اینها مشهوده. ما زمانی می‌تونیم بگیم در جامعه چندصدایی زندگی می‌کنیم که با قوه تحلیلمون بتونیم بسنجیم و انتخاب کنیم.
‌با توجه به توضیحاتی که دادی، نمایش دستگاه و تجربیاتی از این‌دست را در چه گونه و دسته‌ای از تئاتر می‌توانیم قرار بدهیم؟ آیا اساسا این‌گونه دسته‌بندی‌ها در کشورهای دیگه هست؟
به‌نظر من تئاتر آلترناتیو مناسب می‌تونه باشه. تئاتر تجربی خودش امروز غیرقابل‌تعریفه. کارگردانانی که خودشون رو تو این دسته قرار دادند حالا خودشون تبدیل به جریان رسمی شدند. پس تئاتر آلترناتیو مناسب‌تر هست. مخاطب وقتی انتخاب می‌کنه باید بدونه داره میاد یک تئاتر نامتعارف در قیاس با تئاتر رسمی ببینه. از پوستر و تبلیغات این هویت باید ساخته بشه تا به مکان و گروه مستقر در اون. ما این مرزها رو به خاطر اقتصاد تئاتر از بین بردیم. خیلی قطعی‌تر باید سالنی وجود داشته باشه در تهران که تماشاگر بدونه داره میاد تئاتری خارج از عادت ببینه.
‌ما با ازبین‌بردن این مرزها حق انتخاب رو از تماشاگر گرفتیم؟
ما از آغاز حقی برای مخاطب قائل نشدیم. ما ناگزیر برای بقای تئاتر باید هویت‌سازی کنیم. از طریق گروه‌ها و سالن‌های نمایشی. این تئاتر باید روی انگیزه‌های خودش پیش از هر عامل دیگه‌ای حساب باز کنه. آینده تئاتر ما متصل به حمایت و پشتیبانی دولت است، سقوط تئاتر به ورطه تجارت و مناسبات بازار برای کل جامعه گران تموم خواهد شد.


گــــرد آوری : نیکـــــ زی             

https://t.me/neekzee

منبع : روزنامه شرق




  نیک زی |  گفت‌وگوى سياوش قائدى با آرمين جوان، به بهانه اجراي «دستگاه»
چهارشنبه 20 بهمن 1395 - 08:56:55 413 آخرین بازدید : دوشنبه 7 بهمن 1398 - 14:49:47 0
*
*

عضویت در خبرنامه

از آخرین اخبار ، تخفیف ها ، محصولات و پیشنهاد های ویژه ما با خبر شوید

نیک زی | ایده هایی برای طراحی داخلی خانه آرام با کمترین تزئینات

نیک زی | ترکیب مبل با میز ناهار خوری دو نفره

نیک زی | رونمایی از خاطرات داریوش مهرجویی

معرفی نامزدهای دریافت چهارمین تندیس جشن عکاسان سینمای ایران معرفی شدند

نیک زی | جایزه فیلم سبز برلین برای یک فیلم ایرانی

نیک زی | موزه لودویگ

نمایش «اسرافیل» آیدا پناهنده در بخش رسمی BFI

نیک زی | اثری خلاقانه در پیوند دادن فاصله ی کف و سقف بوسیله طبیعت

تولید پارچه‌های سنتی گرانقیمت برای شکم سیرها ؟!

نیک زی | نقد نشانه ‏شناسانه فیلم «ماجراهای تن ‏تن»

در جشنواره «صلح و زیور» زیورآلات سفیر فرهنگی ((صلح)) ایران می شوند

ماجرای ممنوع‌الفعالیتی آهنگساز جوان علی قمصری و جزئیات شب جنجالی کنسرتش

نیک زی | ترامپ همچنان سوژه اصلی «برلیناله» است

امروز تولد ((محمدرضا شجریان)) از بزرگترین و تاثیرگزارترین چهره های فرهنگ و هنر ایران زمین است : تولدت مبارک استاد

نیک زی | حمایت 174 نفر از طنزنویسان و کارتونیست‌ها از حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری

«کوپال» راهی جشنواره‌ فیلم «همیلتون» کانادا می شود

نیک زی | اعتراض به ریاست پولانسکی در جوایز سزار

«حمید حامی» هم برای «اوج» در نماهنگ «دعوتنامه» می خواند

نیک زی | اسکلت‌ ترزا می و ترامپ در کنسرت خواننده آمریکایی

امیر جعفری و لیلا اوتادی سفیران آزادسازی زندانیان شدند

وداع با اسلحه شماره جدید مجله مروارید با موضوع «عدم خشونت»

آزاده نامداری با انتشار پستی عجیب مجددا به اتفاقات اخیر واکنش نشان داد

نمایشنامه نویس پرکار ((نیل سایمون)) در گذشت

تصمیم جایزه شید برای یک عکاس در پی انتشار بدون اجازه عکس ها

به مناسبت روز کودکان در اینستاگرام موزه لوور

نیک زی | (( ویژه جشنواره فیلم فجر ))گفت‌وگو با پوران درخشنده

آغاز دور دوم اکران اینترنتی ((توران خانم)) از 20 مرداد ماه

تاثیر برنامه‌های فرهنگی و هنری در کاهش آسیب‌های اجتماعی

ارمنستان «یه وا» را راهی نودمین دوره اسکار کرد

بهنام بانی مهمان رامبد جوان در برنامه خندوانه شد

ابراهیم حقیقی از نیازمندی های هنرمندان از کار افتاده و آثار هنری کپی می گوید

نیک زی | عکس‌‌های «روزهای انقلاب» کتاب شد

کشف عجیب در نقاشی ون‌گوک

تخت بیمارستان میزبان جشن تولد احمدرضا دالوند

ناظری ها برای اجرای «ناگفته» راهی کانادا شدند

جایزه مهرگان ادب با یاد کوروش اسدی به کار خود پایان داد

نیک زی | از خبر سلامتی محمدرضا شجریان تا همکاری همایون با ارکستر ملی

نیک زی | نمایش «سوء تفاهم» به زبان فرانسوی در تئاتر باران

مختصری درباره موسیقی هیپ هاپ به مناسبت 44 امین سالروز تولد هیپ هاپ ( HIP HOP )

آرام شهبازیان با دو فیلم «عشق من موسکویچ» و «نقشه رستگاری» در هفته فیلم ارمنستان

نیک زی | شهباز زمان با «هتل بوتیک» در نیاوران

خرید دست‌نوشته‌های «گتسبی بزرگ» با 249 دلار

نیک زی | ثبت ملی ربّنای شجریان

نمایشگاه «ریشه‌ها و سنگ‌ها» تونی کرگ پس از تهران، به اصفهان سفر کرد

نیک زی | من شهــــر هستم : آرش اکبری سنه گالری الــهه

روز شلوغ و برفی موزه هنرهای معاصر در کنار علی‌اکبر صادقی چه گذشت

نیک زی | ماجرای تولد شازده کوچولو

لیلی گلستان از حکایت 20 سال انجمن صنفی گالری‌دارها و خبرهای جدید می گوید

ادبیات و اقتصاد آزادی

نیک زی | اکران فیلم مستند «شاعران زندگی» به کارگردانی شیرین برق‌نورد